Τακης Φωτοπουλος. Η μαυρη προπαγανδα για τη Συρια

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (8 Σεπτεμβρίου 2013)

Η μαύρη προπαγάνδα για τη Συρία

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ενώ η κοινοβουλευτική υπέρ-Χούντα, με επικεφαλής τον ...Νομπελίστα ειρήνης εγκληματία πολέμου (Λιβύη, drones κ.λπ.) «αποφάσισε και διέταξε» ένα νέο και πιθανώς μοιραίο έγκλημα, χωρίς βέβαια τις πολυτέλειες τoυ ΟΗΕ, η μαύρη προπαγάνδα συνεχίζεται και εντείνεται, και ήδη έχει επιτύχει να μειώσει σημαντικά τα συντριπτικά λαϊκά ποσοστά εναντίον της επίθεσης που έδειχναν οι δημοσκοπήσεις. Και πρόκειται σαφώς για μαύρη προπαγάνδα, εφόσον τα «επιχειρήματα» που χρησιμοποιεί η Υ/Ε για να δικαιολογήσει τον κοινό στόχο των μελών της για ανατροπή του Συριακού καθεστώτος (έστω και αν διαφέρουν στην τακτική) στηρίζονται σε ανύπαρκτα ή χαλκευμένα στοιχεία που προέρχονται δήθεν από «αντικειμενικές» κρατικές υπηρεσίες, Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις ή ακόμη και ύποπτα βίντεο από δήθεν αυτόπτες μάρτυρες. Στην πραγματικότητα, βέβαια, είναι η ίδια η Υ/Ε και τα όργανα της που χαλκεύουν και αναπαράγουν τα στοιχεία αυτά, με στόχο την εξαπάτηση των λαών. Άλλωστε τα εγκληματικά μέλη της Υ/Ε που καταφεύγουν σε παρόμοια μέσα όχι μόνο δεν φοβούνται πιθανή τιμωρία, αλλά και, μόλις συνταξιοδοτηθούν, θησαυρίζουν από τις πολυεθνικές δραστηριότητές τους, όπως π.χ. ο αρχι-εγκληματίας Τόνι Μπλερ που ήδη εισπράττει εισόδημα δεκάδων εκατομμύριων δολαρίων τον χρόνο (Daily Mail, 30/6/2012).

Φυσικά, δεν χρειάζεται να ανατρέξει κανείς σε επιστημονικές έρευνες για να αποδείξει το μέγεθος της απάτης με τα χημικά, παρόλο που ήδη άρχισαν να βγαίνουν και παρόμοιες έρευνες από πηγές κατά τεκμήριο αδιάβλητες. Αρκεί, όπως σε κάθε έγκλημα, να ερευνήσει κανείς τα κίνητρα των δύο πλευρών για να καταλήξει σε ασφαλές συμπέρασμα. Προφανώς, το Μπααθικό καθεστώς δεν είχε κανένα κίνητρο να καταφύγει σε χημικά όπλα όταν:

• ήδη κέρδιζε τον πόλεμο, όπως παραδέχονται ακόμη και δυτικές πηγές

• η Υ/Ε είχε επανειλημμένα δηλώσει ότι αυτό θα ήταν casus belli, πράγμα που σημαίνει ότι αν το καθεστώς αγνοούσε την προειδοποίηση μιας αποδεδειγμένα αδίστακτης ελίτ θα ήταν σαν να επιδίωκε ένα πόλεμο με αυτή, από τον οποίο δεν υπήρχε βέβαια πιθανότητα να επιβιώσει!

• στην Δαμασκό ήδη βρισκόταν επιτροπή του ΟΗΕ που θα μπορούσε να διερευνήσει επιτόπου παρόμοια ενέργεια, όπως ήδη κάνει ―άλλο αν η Υ/Ε, σε περίπτωση που δεν καταφέρει να εκμαιεύσει μια ευνοϊκή έκθεση, την παραμερίσει με στρατιωτική επίθεση.

Αντίθετα, η Υ/Ε είχε κάθε κίνητρο να καταφύγει σε αυτή την απάτη αφού ο στόχος της για αλλαγή καθεστώτος στη Συρία (και στη συνέχεια στο Ιράν) κατέρρεε, (ακόμη και σύμφωνα με τα ΜΜΕ της Υ/Ε), κάτω από τον μαζικό αγώνα του λαού της Συρίας. Η μαζική αυτή λαϊκή στήριξη σε ένα «αντιλαϊκό», κατά τη μαύρη προπαγάνδα, καθεστώς προκύπτει τόσο άμεσα όσο και έμμεσα. Άμεσα, διότι ακόμη και εκθέσεις του ΝΑΤΟ παραδέχονται ότι το καθεστώς απολαύει της εμπιστοσύνης της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού (Timothy Bancroft-Hinchey, Pravda.Ru, 3/9/2013). Έμμεσα, διότι κανένα αντιλαϊκό καθεστώς δεν θα μπορούσε να αντέξει τις καθημερινές επιθέσεις χιλιάδων εγκληματιών τρομοκρατών που αποκεφαλίζουν και διαπράττουν κανιβαλικές πράξεις ενάντια στους αιχμαλώτους τους, σε ένα «πόλεμο» που δεν έχει σχέση με καμιάς μορφής αντάρτικο. Κανένα γνήσιο αντάρτικο δεν έβαζε βόμβες σε σχολεία και νοσοκομεία, χρησιμοποιώντας παρανοϊκούς (από την θρησκοληψία τους) βομβιστές–αυτοκτονίας σε αυτοκίνητα-βόμβες κ.λπ.. Ούτε σε κανένα πραγματικό αντάρτικο οι αντάρτες έπαιρναν κανονικό μισθό από αυταρχικά καθεστώτα όπως της Σαουδικής Αραβίας (μπροστά στα οποία το Μπααθικό καθεστώς είναι δημοκρατικός παράδεισος) και ετροφοδοτούντο με όπλα και χρήματα από την Υ/Ε και τα ντόπια όργανά της (Τουρκία κ.λπ.).

Η Συριακή «επανάσταση» πράγματι ξεκίνησε με ειρηνικές διαδηλώσεις από αντιτιθέμενους στο καθεστώς, βασικά, μέλη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας που εναντιώνονται στον κοσμικό χαρακτήρα του, επαγγελματίες μεσοαστούς που απαιτούν περισσότερη «φιλελευθεροποίηση» της οικονομίας (όπως και η Τροικα παρ’ημιν!), ακτιβιστές ΜΚΟ και τη «νεολαία του Face book» που απαιτούν περισσότερες «δημοκρατικές ελευθερίες» κ.λπ. Εντούτοις, μπορεί να δειχτεί (βλ. Η Νέα Διεθνής Τάξη στη Μέση Ανατολή, Progressive Press/μεταφρ.Κουκκίδα, υπό έκδοση) ότι οι διαδηλώσεις μετατράπηκαν σχεδόν αμέσως σε ένοπλη εξέγερση, όπου άγνωστοι ελεύθεροι σκοπευτές χτυπούσαν τόσο τα σώματα ασφαλείας όσο και άλλους διαδηλωτές. Με άλλα λόγια, τόσο στη Λιβύη, όσο και στη Συρία, δεν είχαμε ποτέ «αυθεντικές εξεγέρσεις» κατά τυραννικών καθεστώτων, όπως υποστηρίζει η μαύρη προπαγάνδα, την οποία υιοθετεί και η εκφυλισμένη «Αριστερά», αλλά μια προσχεδιασμένη από την Υ/Ε ένοπλη εξέγερση για την ανατροπή του καθεστώτος. Έτσι, άρχισε ένας δήθεν εμφύλιος πόλεμος όπου από τη μια μεριά ήταν χιλιάδες εισαγόμενοι τζιχάντις με μοναδικό στόχο την καταστροφή όλων των κοινωνικών και οικονομικών επιτευγμάτων του Μπααθικού καθεστώτος και την τελική του ανατροπή, και, από την άλλη, τα λαϊκά στρώματα που αγωνιζόντουσαν για την εθνική τους κυριαρχία.

Όμως, μετά από δυόμισι σχεδόν χρόνια τρομοκρατικής καταστροφής, ακριβώς λόγω της ηρωικής αντίστασης του Συριακού λαού, ο στόχος της αλλαγής καθεστώτος δεν είχε επιτευχθεί ακόμη και δεν απόμενε άλλη λύση στην Υ/Ε, συμπεριλαμβανόμενης και της Σιωνιστικής, από την άμεση επέμβασή τους. Είναι όμως τέτοιοι οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζει η Υ/Ε λόγω της πιθανής ανάμιξης Ιράν, Χεζμπολλά, ακόμη και της Ρωσίας, που προέκυψαν σοβαρές διαφωνίες τακτικής μέσα σε αυτήν, όχι βέβαια για τον στόχο της ανατροπής του καθεστώτος που όλοι δέχονται (ακόμη και η εκφυλισμένη «Αριστερά»!) , αλλά για τον τρόπο (την τακτική) επίτευξής του. Παρά το γεγονός όμως ότι το Συριακό ΚΚ συστρατεύθηκε από την αρχή με τον στρατευμένο λαό σε παλλαϊκή αντίσταση κατά της ξένης επέμβασης, η Συριακή «αντιπολίτευση», μαζί με την «εκφυλισμένη» Αριστερά στη Δύση (από Μαρξιστές της συμφοράς μέχρι «ελευθεριακούς» τύπου Τσόμσκι, Znet κ.λπ.) διασπούν την αντίσταση των λαών όταν δέχονται τον στόχο της Υ/Ε για αλλαγή καθεστώτος, ενώ υποκριτικά καταδικάζουν την «ιμπεριαλιστική» επίθεση της! Αλλά αυτή η στάση της «Αριστεράς» σηματοδοτεί και την οριστική χρεοκοπία της...

http://inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2013/2013_09_08.html

http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/

www.periektikidimokratia.org

Απαντηση-Ανακοινωση της ιδιοκτησιας του ΚΑΦΕΝΑΙ

Απάντηση-Ανακοίνωση του ΚΑΦΕΝΑΙ !!! Η λάσπη και τα ψεύδη εναντίον του ΚΑΦΕΝΑΙ συνεχίζονται!!!

Όποιοι κάνουν πράξεις ανατρεπτικές η προσπαθούν να στηρίξουν τα δικαιώματα τους, στέκονται μπροστά στις αρχές και αναλαμβάνουν την ευθύνη των πράξεων τους. Όταν δεν αναγνωρίζουν την διαδικασία της σήμανσης και του δακτυλικού αποτυπώματος, λένε ευθέως ότι είμαστε αντίθετοι εκ πεποιθήσεως στην πράξη αυτή, χωρίς να μασούν τα λόγια τους μπροστά από τον δικαστή!! Οφείλουν με εντιμότητα και θάρρος να αναλαμβάνουν το βάρος το πράξεών τους και όχι αποποιούμενοι τις ευθύνες τους να προσπαθούν με δειλία να αποδείξουν ότι το συκοφαντικό και δυσφημιστικό περιεχόμενο των προκηρύξεων και των εφημερίδων τοίχου, που γέμισαν το κέντρο της πόλης, όπως και οι αναρτήσεις στο διαδίκτυο, δεν έχουν ιδέα από που προήλθαν και ότι, ενώ υπογράφουν "Επιτροπή αγώνα εργαζομένων στο ΚΑΦΕΝΑΙ", δεν έχουν σχέση με τις παραπάνω ενέργειες! Εργαζόμενη και ιδρυτικό μέλος, όπως δηλώνει, της επιτροπής αγώνα, πριν αλέκτωρ λαλήσει τρίς, αποποιείται την ευθύνη της άρα και την ίδια της την εργατική υπόσταση, υποστηρίζοντας ως μάρτυρας, ότι δεν έχουν καμία σχέση με το συκοφαντικό περιεχόμενο των προκηρύξεων, Πως γίνετε να είσαι ιδρυτικό και καθοδηγητικό μέλος οποιοσδήποτε επιτροπής αγώνα να συμβαίνουν πράξεις για αυτόν τον αγώνα και να δηλώνεις μπροστά στους συντρόφους σου άγνοια!!! Μήπως ήταν προβοκάτσια στον "δίκαιο" αγώνα τους;;!! Για να πετύχουν τις ιδιοτελείς επιδιώξεις τους εκμεταλλεύονται την ευαισθησία των καιρών και βαφτίζουν με περισσή ευκολία "κάτεργο"τον χώρο που εργάζονται τόσα χρόνια! Γιατί, ως συνειδητοποιημένοι εργαζόμενοι που κόπτονται για το εργατικό δίκαιο και όχι για το δικό τους βόλεμα, δεν υπογράφουν με ονοματεπώνυμο, τα όσα τόσα ισχυρίζονται στις προκηρύξεις, στις εφημερίδες τοίχου και στο διαδίκτυο;;; Ας βγει και να πει στους χιλιάδες άνεργους ο προ μηνών απολυθείς, και ο οποίος συμμετέχει στον κοινό αγώνα των εργαζομένων ποιες ήταν οι αποδοχές του και για ποιό λόγο απολύθηκε!! Ας βγούνε και να πουν και οι άλλοι, ποιες ήταν οι αποδοχές τους Το δίκιο δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από την ανωνυμία Το δίκιο έχει ονοματεπώνυμο!!! Η επανάσταση συντρόφια θέλει κότσια και εντιμότητα αλλιώτικα το"πράγμα" πάει αλλού! Η δημοκρατία και η ελευθερία ταυτίζονται με την ευθύνη. Κι εσείς αγωνιστές αποδεικνύεστε ευθυνόφοβοι και βουλιμικοί ωφελιμιστές! Όταν καλούνται άτομα για συμπαράσταση στα δικαστήρια τους λες την αλήθεια και τον λόγο και όχι " ελάτε να πιούμε καφέ στα δικαστήρια,έχει χαβαλέ!" Γιατί χαβαλέ τον λέτε εσείς, όταν όμως παιδικές ψυχές βλέπουν την μάνα τους με χειροπέδες, θυμίζει το σύνθημα που ακουγόταν έξω από το αστυνομικό τμήμα του Λ.Πύργου “στον ΚΑΦΕΝΑΙ μιλάνε για κέρδη και ζημιές και εμείς μιλάμε γι’ανθρώπινες ζωές” Μήπως άλλοι είναι αυτοί που ενδιαφέρονται για κέρδη και πως να αρπάξουν περισσότερα και αδιαφορούν για τις ανθρώπινες ζωές;;; Οι απανωτές αθωωτικές αποφάσεις στην ιδιοκτήτρια απέναντι στις μηνύσεις και τα ασφαλιστικά μέτρα των τεσσάρων από τους δώδεκα εργαζομένους στον ΚΑΦΕΝΑΙ, αποδεικνύουν ότι δεν υπάρχει ουδείς δόλος απέναντι στους εργαζόμενους. Τα οφειλόμενα, 6800€ περίπου, θα είχαν ήδη καταβληθεί εάν η ιδιοκτήτρια δεν ξημεροβραδιαζόταν στο κρατητήριο και εάν φοβούμενη την παρακολούθηση της από διάφορα άτομα, μπορούσε να βγει από το σπίτι της! Το "κάτεργο" του ΚΑΦΕΝΑΙ παρέχει τις υψηλότερες αμοιβές στην πόλη, με πλήρη ασφαλιστική κάλυψη και με όλα τα δώρα και τα επιδόματα! Στο “κάτεργο” ΚΑΦΕΝΑΙ δεν έχει μαύρη εργασία! Στο “κάτεργο” ΚΑΦΕΝΑΙ δεν έχει ούτε ένα λεπτό υπερωρίας Το "κάτεργο" του ΚΑΦΕΝΑΙ έδινε το δικαίωμα στους εργαζομένους του να δηλώνουν ποιες μέρες θέλουν να εργαστούν και πότε να πάρουν το ρεπό τους (έβγαζαν το πρόγραμμα μόνοι τους!!!!) Το "κάτεργο" του ΚΑΦΕΝΑΙ δεν είχε βάλει ποτέ περιοριστικούς όρους είτε στην εμφάνιση είτε στην κατανάλωση προϊόντων από τους εργαζόμενους του ή από τους φίλους τους (κεράσματα)! Το "κάτεργο" του ΚΑΦΕΝΑΙ ενώ έχει πληρώσει τον τελευταίο χρόνο 120000€ για μισθοδοσία (εκτός το ΙΚΑ φυσικά) πως βρίσκεται ξαφνικά να χρωστά αλλά 40000€ μόνο σε τέσσερις εργαζομένους!! Γιατί οι εργαζόμενοι απαιτούν εδώ και τώρα δεδουλευμένα που αυτοί θεωρούν ότι τους χρωστά η επιχείρηση (40.000!!!!!!!) και δεν περιμένουν την νόμιμη εκδίκαση της καταγγελίας τους στην επιθεώρηση εργασίας;; Στο "κάτεργο" οι εργαζόμενοι “εκβιαζόταν” να υπογράφουν τις αποδοχές τους, κατά τα λεγόμενα τους, γιατί λοιπόν υπάρχουν ανυπόγραφες καταστάσεις αποδοχών που αφορούν υπόλοιπα άδειας και υπόλοιπο δώρο Πάσχα; Σε αυτές δεν εκβιάστηκαν; Το ΚΑΦΕΝΑΙ είναι "κάτεργο" μόνο για τέσσερις εργαζομένους... Οι άλλοι οκτώ αγωνίζονται και αγωνιούν για το μέλλον της επιχείρησης! Το ΚΑΦΕΝΑΙ ως "συνοδοιπόρος της χουντικής κυβέρνησης του Σαμαρά" ήταν το μόνο κατάστημα στην Θεσσαλονίκη που έκλεισε την μαύρη μέρα της δολοφονίας του Αλέξη και συνεχίζει να απεργεί, όταν το αποφασίζει το συνδικαλιστικό του όργανο! Το ΚΑΦΕΝΑΙ συμπαραστέκεται πάντα σε εκδηλώσεις κοινωνικής αλληλεγγύης, όπως στο κοινωνικό ιατρείο Θεσσαλονίκης. Η όμορη επιχείρηση του "κατέργου", η ΜΥΡΣΙΝΗ διέθετε60 μερίδες φρέσκο φαγητό την εβδομάδα σε άστεγους και άπορους συμπολίτες μας! Τα απάνθρωπα αφεντικά του " κατέργου" όχι μόνο δεν μπορούσαν να απολύσουν τους "προστατευόμενους" εργαζομένους, αλλά ούτε παρατήρηση δεν μπορούσαν να κάνουν μετά από παράπονα πελατών για την συμπεριφορά ορισμένων εργαζομένων! Το "κάτεργο" δεν παρακρατούσε ποτέ τα τυχόντα ταμειακά λάθη των εκάστοτε εργαζομένων!, Το "κάτεργο" αντί να δώσει άδεια, όπως υποχρεούται από τον νόμο, μετά από παράκληση του εργαζόμενου, τον κρατούσε στην εργασία του και του πλήρωνε και την άδεια! Γιατί η μηνύτρια-εργαζόμενη στο "κάτεργο" μπορούσε να εργάζεται μόνο πρωί μετά από δική της επιθυμία; Γιατί λοιπόν θέλουν να συνεχίζουν να δουλεύουν σε ένα "κάτεργο"; Μήπως η εργατό- δημόσιο -υπαλληλική πρακτική και νοοτροπία των τριών εργαζομένων δεν πρέπει να χαθεί; Οι αμοιβές των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα έχουν μειωθεί ενώ στο "κάτεργο" παραμένουν ίδιες και δεν πρόκειται να μειωθούν ούτε ένα λεπτό, όχι υπό τον φόβο των απειλών, αλλά υπό τον σεβασμό και την εκτίμηση στον συνεργάτη-εργαζόμενο! Το "κάτεργο" στις συγκρούσεις και στις απεργίες ήταν πάντα χώρος υποδοχής και περίθαλψης διαδηλωτών! Το " κάτεργο" έχει προσφέρει δωρεάν πολλά λίτρα ρακή στις εκάστοτε καταλήψεις και εκδηλώσεις στα φοιτητικά στέκια εναλλακτικού προβληματισμού! Η ΜΥΡΣΙΝΗ και το ΚΑΦΕΝΑΙ θα συγχωνευτούν. Αναπόφευκτα δεν μπορούν να διατηρηθούν 25 εργαζόμενοι, κάποιοι δυστυχώς θα πρέπει να απολυθούν και κάποιοι ήδη έχουν απολυθεί, αν αυτό είναι τρομοκρατική πράξη εναντίον τριών εργαζομένων ( ο τέταρτος εργαζόμενος ήδη έχει αποχωρήσει οικειοθελώς), τότε είμαστε τρομοκράτες όλοι - όλοι... όπως έλεγε και ο αξέχαστος Νικόλας Άσιμος. Αυτός ο παραλογισμός πρέπει να σταματήσει. Το ΚΑΦΕΝΑΙ δεν θα ενδώσει στις παράλογες απαιτήσεις, όπως έκανε το 2010. Το ΚΑΦΕΝΑΙ είναι ένα από τα πλέον έντιμα καταστήματα στην Θεσσαλονίκη, όπως και η ΜΥΡΣΙΝΗ, που στα έντεκα χρόνια λειτουργίας της δεν έχει ουδεμία εργατική η φορολογική παράβαση. Άρα δόκτωρ Τζέκιλ και μίστερ Χάιντ οι τρομοκράτες εργοδότες!!!! Εκ του πονηρού, λοιπόν, λόγια και λάσπη είναι κατευθυνόμενα,ύποπτα και δεν αγγίζουν την πραγματικότητα, η σκοπιμότητα δε αυτών των συκοφαντικών ενεργειών θα φανεί ξεκάθαρα στο μέλλον.

Oι μεθοδευσεις τα ψεματα και σκευωριες της εργοδοσιας στον Καφεναι δεν θα περασουν

Οι μεθοδεύσεις, τα ψέματα και σκευωρίες της εργοδοσίας στον Καφεναί δεν θα περάσουν!

Ως αγωνιζόμενοι εργαζόμενοι - παράνομα και καταχρηστικά απολυμένοι του Καφεναί οφείλουμε να απαντήσουμε στις σκευωρίες και τα ψέματα, της εργοδοσίας και κάποιων ατόμων που θέλουν να λέγονται «συνάδελφοι», που μόνο στόχο έχουν να πλήξουν και να αδυνατίσουν τον δίκαιο αγώνα μας, παραπλανώντας, την κοινή γνώμη θίγοντας την τιμή μας και την υπόληψη μας, τους πελάτες του καταστήματος που τόσα χρόνια εξυπηρετούσαμε. Τις τελευταίες μέρες έχουν συμβεί διάφορα γεγονότα και αισθανόμαστε την υποχρέωση να τα καταγγείλουμε Την Πέμπτη 29/8, η Επιτροπή Αγώνα, μέλη του Συνδικάτου Επισιτισμού - Τουρισμού και πολλοί αλληλέγγυοι, πραγματοποιήσαμε παράσταση διαμαρτυρίας έξω από τον Καφεναί. Παράλληλα η διαδήλωση 2500 εργαζομένων (από την ΕΡΤ, από τους ΟΤΑ, από δασκάλους και καθηγητές κ.α.) που ήταν σε εξέλιξη εκείνη την στιγμή και στην οποία συμμετείχαμε ως αγωνιζόμενοι εργαζόμενοι του Καφεναί, σταμάτησε στην συμβολή των οδών Εθν. Αμύνης και Λ. Νίκης, φωνάζοντας συνθήματα υπέρ του δίκαιου αγώνα μας. Η εργοδοσία του Καφεναί, φανερά ενοχλημένη από το πλήθος του κόσμου, δημοσίευσε λίγες ώρες αργότερα στην σελίδα του facebook του υπεύθυνου καταστήματος, Νίκου Μακρυνάκη, ένα κατάπτυστο έγγραφο με την υπογραφή 13 «εργαζομένων» του Καφεναί και της Μυρσίνης! Έτσι λοιπόν, οι 13εις (θα καλούνται στο εξής έτσι, γιατί ο τίτλος εργαζόμενοι ή συνάδελφοι δεν τους ανήκει) αισθάνθηκαν την ανάγκη όπως δηλώνουν να αποκαταστήσουν την αλήθεια για τα όσα παράλογα καταλογίζονται στους υπέροχους εργοδότες τους! Η μεγάλη των «λυπημένων» του Μακρυνάκη σχολή Λένε, πως λυπούνται για το γεγονός ότι κάποιοι χάσαμε την δουλειά μας, ενώ μας συμπαραστέκονται, στις δύσκολες ώρες που περνάμε. Θεωρούν σαν δεδομένο ότι ο Καφεναίς έκλεισε, αποδίδοντας την εξέλιξη αυτή στην οικονομική κρίση, ενώ παράλληλα λένε πως δικαίως έκλεισε ο Καφεναίς αντί για την Μυρσίνη, που θα μεταφερθεί στην θέση του σαν νέα εταιρία. Σπεύδουν να «αποκαταστήσουν» το «λερωμένο» και «σπιλωμένο» όνομα της εργοδοσίας δηλώνοντας ότι η εργοδοσία τηρούσε τα όσα είχαν συμφωνήσει ενώ όποτε είχαν πρόβλημα η εργοδοσία ικανοποιούσε, όσα από τα αιτήματα τους ήταν δίκαια. Δηλώνουν ότι οι απαιτήσεις μας είναι παράλογες, ότι με τον αγώνα μας δυσφημούμε το μαγαζί και τους εργοδότες και ότι τους οδηγούμε στην ανεργία γιατί θα κλείσουν και τα δύο μαγαζιά! Τέλος, ξεκαθαρίζουν ότι το παρών κείμενο είναι προϊόν δικιάς τους πρωτοβουλίας και ότι δεν παρακινήθηκαν ούτε απειλήθηκαν από κανέναν, προσπαθώντας έτσι να σώσουν τις δικές τους σχέσεις εργασίας! 1. Καταρχήν, δεν είναι «περίεργο», που το κείμενο των 13, είναι ίδιο, με κομμάτι της αγόρευσης του δικηγόρου της εργοδοσίας στο δικαστήριο στις 12/8, όπου οι κατηγορίες για συκοφαντική δυσφήμιση και απειλή και άλλες τόσες, κατέρρευσαν σαν χάρτινος πύργος και το δικαστήριο μας αθώωσε πανηγυρικά; Εάν το κείμενο είναι δικό τους τότε: 2. Ξεκαθαρίζουμε ότι, ο Καφεναίς είναι ανοιχτός και το μαγαζί που έκλεισε είναι η Μυρσίνη! Άλλωστε, με δικαστική απόφαση, ο Καφεναίς δεν μπορεί να κλείσει μέχρι της 16/9 και βλέπουμε… Αυτοί που κλείνουν τα μαγαζιά είναι οι εργοδότες, η καπιταλιστική κρίση, τα μνημόνια και όλα αυτά τα βάρβαρα μέτρα και όχι εμείς που αγωνιζόμαστε για τα δίκαια αιτήματά μας. Αν πάλι δεν αντιλαμβάνεστε το ποιος είναι υπεύθυνος αυτών των εξελίξεων, σταματήστε να πατάτε επί πτωμάτων, χύνοντας κροκοδείλια δάκρυα, σκεπτόμενοι ατομικά και όχι συλλογικά, για να διασφαλίσετε τις θέσεις εργασίας σας, στην δήθεν «νέα» αλλά ανύπαρκτη Μυρσίνη. Σας υπενθυμίζουμε ότι εμείς είμαστε οι απολυμένοι («γύρισαν τα πόδια να χτυπήσουν το κεφάλι»). Η τάξη μας η εργατική, έχει κάποιες αξίες και κάποια μέσα για να παλεύει, τις απεργίες, τις διαδηλώσεις, την αλληλεγγύη, την ενότητα κτλ, πράγμα που εσείς καταπατάτε, υιοθετώντας μάλιστα τα δόλια μέσα των εργοδοτών την ατομικοποίηση, τον πλήρη υποταγή κ.τ.λ. μην δίνοντας λύση ούτε στα δικά σας προβλήματα, αφού μπαίνετε στη λογική διαχείρισης της εξαθλίωσης που μας έχουν επιβάλει. Αυτό που έχουμε να πούμε, είναι ότι θα έπρεπε να ντρέπεστε για την συμπεριφορά σας. Για την συμπαράταξη και πλήρη συμπόρευση με τα συμφέροντα τα σχέδια και τις μεθοδεύσεις της εργοδοσίας, ώστε να κρατήσετε τις θέσεις εργασίας σας και μάλιστα οι 8 από εσάς σε άλλο κατάστημα (στον Καφεναί) επειδή έκλεισε «το δικό σας» όπως το αποκαλείται (Μυρσίνη)! 3. Ξεκαθαρίζουμε ότι δεν ζητάμε αποζημιώσεις, πόσο μάλλον υπέρογκες. • Θέλουμε πίσω την δουλειά μας, με συμβάσεις που να ανταποκρίνονται στην πραγματική μας εργασία • Τα δεδουλευμένα και τα δώρα μας, που άλλωστε πολλά από αυτά τα ποσά έχει επιβεβαιώσει και η Επιθεώρηση Εργασίας. • Τα δεδουλευμένα, τα δώρα μας και τα ένσημα μας με βάση την πραγματική εργασία που προσφέραμε και όχι αυτή που στα χαρτιά δήλωνε η εργοδοσία κατόπιν παραπλάνησης και τρομοκράτησής μας. Όσο για το ποιόν της εργοδοσίας … Καταγγέλλουμε και καταδικάζουμε την πρακτική της εργοδοσίας στον Καφεναί: • που προσπαθεί να στρέψει εργαζόμενους εναντίων εργαζομένων για να επιβάλει τα σχέδια της • που προσπαθεί με διάφορους τρόπους (εξώδικα, πιεστικά τηλεφωνήματα, απειλές κτλ) τις τελευταίες δυο εβδομάδες να παρέμβει στα εσωτερικά του Συνδικάτου μας, της Ομοσπονδίας μας και του Εργατικού Κέντρου Θεσ/νίκης ώστε να σταματήσουν να στηρίζουν και να συμπαραστέκονται στον δίκαιο αγώνα μας. Παράλληλα ωθεί τους 13εις να κάνουν το ίδιο πράγμα! Κάπου υπάρχει και ένας νόμος που το απαγορεύει αυτό, αλλά τι λέμε τώρα στην εποχή που ζούμε. Επίσης προσπαθεί με δόλια μέσα, να πείσει την κοινή γνώμη για το «αριστερό και κοινωνικό» της προφίλ, ότι τηρεί την εργατική νομοθεσία, καταγγέλλοντας εμάς τους εργαζόμενους ότι την εκβιάζουμε. Εμείς οι αγωνιζόμενοι εργαζόμενοι του Καφεναί το μόνο που βλέπουμε είναι μια πλήρη συμπόρευση και εφαρμογή της πολιτικής της εργοδοσίας με αυτή του Σαμαρά – Βενιζέλου, με ψέματα, σκευωρίες, εκβιασμούς, στημένα και κατασκευασμένα κατηγορητήρια κτλ. Και τώρα η προσπάθεια της εργοδοσίας να φτιάξει το δικός της «μέτωπο» από ατομικοποημένους και υποταγμένους «εργαζόμενους» ιδίου τύπου με το κράτος «έκτακτης ανάγκης» του Σαμαρά, με τις επιτάξεις, τα Ματ και την καταστολή. Η κατάντια αυτής της εργοδοσίας φαίνεται και από το γεγονός ότι δεν διστάζει να εμπλέξει τα ανήλικα παιδιά της, σε μια εργατική διαφορά (που παίρνει άλλες διαστάσεις με δικιά της ευθύνη) αναρτώντας βίντεο στο You Tube βάζοντας τα παιδιά να τραγουδάνε ειρωνικά προς τους εργαζόμενους που διεκδικούν! Άραγε, ο εισαγγελέας ανηλίκων γνωρίζει για αυτήν την κατάντια σας; Όσο για τα γεγονότα το 2010... Τα ίδια έλεγε και έκανε και τότε. Παραβίαζε την εργατική νομοθεσία, δεν πλήρωνε τίποτα από Δώρα και επιδόματα, υπερωρίες, ενώ δεν ασφάλιζε με βάση την πραγματική μας εργασία. Όλα αυτά είναι αποτυπωμένα σε έγγραφα και ιδιωτικά συμφωνητικά, στην Επιθεώρηση και το ΙΚΑ τα οποία η ίδια η εργοδοσία υπέγραψε! Όσο για τα λεγόμενα τις εργοδοσίας ότι «δικό μου είναι το μαγαζί, όποιον θέλω θα απολύω» λέμε τα εξής. Στην εποχή που ζούμε με την ανεργία να καλπάζει, με πάνω από 1,5 εκατ. ανέργους και άλλους τόσους να υποαπασχολούμενους, η απόλυση ισοδυναμεί με έγκλημα! Έτσι διεκδικούμε σαν αίτημα, να απαγορευτούν οι απολύσεις. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι δεν υπάρχει κανένας νόμος που να το λέει αυτό. Ωστόσο δεν υπάρχει και κανένας νόμος που να απαγορεύει τις διεκδικήσεις! Βέβαια στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν έχουμε απλά απολύσεις αλλά εκδικητικές, άκυρες και καταχρηστικές απολύσεις: • γιατί διεκδικούσαμε τα δεδουλευμένα μας και το δικαίωμα μας να συνδικαλιζόμαστε! • γιατί για να τα διασφαλίσουμε καταθέσαμε ασφαλιστικά μέτρα στο Ειρηνοδικείο Θεσ/νίκης και δικαιωθήκαμε! Γι’ αυτούς τους λόγους είμαστε ανεπιθύμητοι από την εργοδοσία! Παρόλα αυτά, εμείς συνεχίζουμε - αυτό που κάναμε και από την αρχή - να καλούμε την εργοδοσία να καθίσει στο τραπέζι του διαλόγου ώστε να βρεθεί μια λύση στα αιτήματα που διεκδικούμε. Να δώσει λύσει στο πρόβλημα το οποίο η ίδια δημιούργησε.

Επιτροπή Αγώνα Εργαζομένων στον ΚΑΦΕΝΑΙ kafenesworkersfight.blogspot.com

Ποιος θα μας σωσει απο τους "σωτηρες"?

Για να υπάρξει ένα τέλος σε αυτή την κοινωνικοοικονομική κατρακύλα που βιώνουμε στην Ελλάδα σήμερα, χρειάζεται μάλλον η Δικαιοσύνη να ορθώσει το ανάστημά της, να σταθεί στο ύψος της. Για να συμβεί αυτό, εδώ και καιρό πολλοί πολίτες απ’ όλους τους κλάδους των επαγγελμάτων αγωνίζονται καταθέτοντας μηνύσεις, αιτήσεις ακύρωσης, προσφυγές, αναφορές, δημοσιεύοντας ζητήματα σχετικά, διαδηλώνοντας σχεδόν ασταμάτητα από το 2008 και μετά. Ένα από τα κυρίαρχα αιτήματα των πολιτών είναι: «Ισότητα, Δικαιοσύνη, Αξιοπρέπεια». Οι παραβιάσεις του Συντάγματος από τις αποφάσεις που υπογράφουν τα μέλη του κοινοβουλίου και όχι μόνο είναι αμέτρητες και οι συνέπειες αυτών των παραβιάσεων έχουν ως κορυφαίο εγκληματικό επακόλουθο τις χιλιάδες των αυτοκτονιών (περίπου 4.000 από το 2010 και μετά). Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία οι αυτοκτονίες* διπλασιάστηκαν μέσα σε ένα χρόνο από το 2011 στο 2012, ενώ το 2011 είχαν παρουσιάσει ρεκόρ πεντηκονταετίας, και αφορούν κυρίως νέους ανθρώπους.

Ποιός θα μας σώσει από τους «σωτήρες»;

Για να υπάρξει ανθρώπινη ανάπτυξη χρειάζεται να μετριαστεί το άδικο και για να συμβεί αυτό ο μόνος ίσως σίγουρος τρόπος είναι να γίνει κάθαρση. Η δικαιοσύνη κατά συνέπεια χρειάζεται να λειτουργήσει με αποδοτικούς ρυθμούς για την κάθαρση της κλεπτοκρατίας. Όλοι οι πολίτες σύμφωνα με την αρχή της ισονομίας είμαστε ίσοι απέναντι στους νόμους. Είναι γεγονός πως κατά τα τελευταία χρόνια έχουν διαπιστωθεί πολλές απάτες πολιτικών προσώπων, οι οποίες όμως κατά ένα περίεργο τρόπο ακόμη δεν έχουν εξυχνιαστεί από τη δικαιοσύνη και δεν έχουν αποδωθεί οι ευθύνες στους υπαίτιους της απαξίωσης της λειτουργίας του Κοινοβουλίου και της σχεδόν συστηματικής παραβίασης του Συντάγματος. Επακόλουθο της ατιμωρησίας είναι η συνέχιση των παράνομων ενεργειών και των παραβιάσεων του Συντάγματος.

«Είναι νομικός παραλογισμός να πιστεύει κανείς ότι το Σύνταγμα και ο νόμος περί ευθύνης υπουργών απαλλάσσουν επίορκους υπουργούς.» Ανδρέας Δημητρόπουλος, περιοδικό HOTDOC, 13 Ιουνίου 2013.

Επιτροπές νομικού ελέγχου

Μπορούν να συσταθούν επιτροπές νομικού ελέγχου, οι οποίες να επανεξετάσουν τα θέματα των εξεταστικών επιτροπών και των δικογραφιών που έχουν διαβιβαστεί στη Βουλή από τον Άρειο Πάγο από τότε που ψηφίστηκε ο περίφημος νόμος περί «ευθύνης υπουργών» (2003). Μέλη των επιτροπών νομικού ελέγχου μπορούν να είναι πολίτες σε συνεργασία με δικηγόρους, οι οποίοι να είναι κληρωτοί όπως συμβαίνει κατά τη διενέργεια εκλογών με τις εφορευτικές επιτροπές.

Μεσίες δεν υπάρχουν, οι πολίτες χρειάζεται να συμμετέχουμε διαρκώς στα κοινωνικά συμβάντα. Οι υποτιθέμενοι μεσίες θα προσαρμοστούν στην πραγματικότητα μονάχα αν εμείς τους προσγειώσουμε.

Χρίστος Καλλίτσης

* «Δεν σημαίνει ότι όλοι οι άνεργοι ή όλοι οι άστεγοι αυτοκτονούν, αλλά η οικονομική κρίση και η έλλειψη προοπτικής και ελπίδας για το μέλλον ενεργοποιεί το έλλειμμα ανθεκτικότητας του καθένα και ενεργοποιεί και αυτοκαταστροφικούς μηχανισμούς σαν μοιραίο μέσο επίλυσης αυτής της αντίφασης», τονίζει ο επιστημονικός διευθυντής της Εταιρείας Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ψυχικής Υγείας (ΕΠΑΨΥ) Στέλιος Στυλιανίδης.

http://justiceforgreece.wordpress.com/2013/09/03/%CE%BD%CE%B1-%CE%B5%CF%86%CE%B1%CF%81%CE%BC%CE%BF%CF%83%CF%84%CE%B5%CE%AF-%CF%84%CE%BF-%CF%83%CF%8D%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%B1/#more-11103

OKΔΕ. Ουτε Λουκετα, Ουτε Απολυσεις-Εμπρος για Απεργιες και Καταληψεις

Oύτε Λουκέτα, Ούτε Απολύσεις - Εμπρός για Απεργίες και Καταλήψεις ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ - ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ - για να τσακίσουμε τα Μνημόνια της ανεργίας, της φτώχειας, της εξαθλίωσης - για να διώξουμε τη χούντα της «Νέας» Συγκυβέρνησης και της Τρόικας ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗ ΔΕΘ Σάββατο7 Σεπτέμβρη, Άγαλμα Βενιζέλου, ώρα: 6μμ Η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ προχωρά το καταστροφικό της έργο, για να ικανοποιήσει τις ορέξεις των κανίβαλων δανειστών-Τροϊκανών και των καπιταλιστών, με την αγαστή συνεργασία των αργυρώνητων ΜΜΕξαπάτησης. Ως το τέλος Σεπτέμβρη 12.500εργαζόμενοι στο Δημόσιο πάνε άμεσα ή έμμεσα για απόλυση (μέσω διαθεσιμότητας-κινητικότητας-μετατάξεων)και φυσικά μεγαλύτερος αλλά άγνωστος αριθμός εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα.Μετά την προσπάθεια να πετάξει στον δρόμο μέσα σε μια νύχτα τους εργαζόμενους της ΕΡΤ, η κυβέρνηση θέλει να στείλει στις ουρές των ανέργων 6.500 εργαζόμενους στους Δήμους, χιλιάδες στην εκπαίδευση μέσω «υποχρεωτικών μετατάξεων» και καταργήσεων ειδικοτήτων (μετά την απόλυση χιλιάδων αναπληρωτών, σχολικών φυλάκων, εργαζόμενων στα πανεπιστήμια, κ.α.) που μαζί με τους απολυμένους από το κλείσιμο μικρών και μεγάλων επιχειρήσεων, εργοστασίων κλπ, τα θύματα της πολιτικής της συμμορίας Βενιζέλου-Σαμαρά, θα φτάσουν τα 2 εκατομμύρια ανέργους.Την ίδια στιγμή τα ξεπουλάει όλα όσο-όσο και με σκανδαλώδη τρόπο μέσω της συμμορίας του ΤΑΙΠΕΔ σε «επενδυτές»-αρπακτικά, κλείνει νοσοκομεία και παιδικούς σταθμούς, «συγχωνεύει»/καταργεί σχολεία. Πετάει μαζικά τη νεολαία έξω από το σχολείο με το νέο εξεταστικό-καρμανιόλα και την στρέφει στην ιδιωτική εκπαίδευση (βλ. ΙΕΚ) ή στο περιθώριο, όπως και τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα στην ιδιωτική υγεία και ασφάλιση.

Η εφαρμογή των Μνημονίων και τα ακόμα πιο σκληρά μέτρα που έρχονται, είναι όλεθρος για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα. Η κατάσταση δεν συμμαζεύεται πια. Μπροστά μας βρίσκονται οι «μαύρες τρύπες» των ασφαλιστικών ταμείων, το λουκέτο δεκάδων οργανισμών, οι δεκάδες χιλιάδες απολύσεις στο Δημόσιο -έχουν δεσμευτεί για150.000 απολύσεις έως το τέλος του 2015 (που φέρνουν πολλαπλάσιες απολύσεις στον Ιδιωτικό τομέα), το λουκέτο χιλιάδων μικρών και μεγάλων επιχειρήσεων, η ιδιωτικοποίηση των πάντων (βλ. νερό, ρεύμα, συγκοινωνίες, κ.λπ.), η κατάρρευση των κρατικών εσόδων, η εκτίναξη ελλειμμάτων και χρεών (δημόσιων και ιδιωτικών),η ανεργία-τέρας. Ο ελληνικός καπιταλισμός, σε βαθιά ύφεση διαρκείας, έχει καταντήσει ένα κουφάρι, που μπορεί να φυτοζωεί μόνο με απανωτά ΜΕΤΡΑ-ΣΟΚ:νέες μειώσεις μισθών/συντάξεων αλλά και «ξαφνικός θάνατος» σχολείων και νοσοκομείων,τσουνάμι απολύσεων, κατασχέσεις σπιτιών και κάθε είδους εισοδήματος έναντι οφειλών στην εφορία, κατάσχεση καταθέσεων (ό,τι έχει απομείνει στους μικροκαταθέτες), πλειστηριασμοί και κατασχέσεις, φυλακίσεις για χρέη π.χ. 300ευρώ! Για να διατηρείται αυτό το σάπιο σύστημα πάνω στα πτώματα μας, απαιτεί στραγγάλισμα των ελευθεριών μας, ένα μαύρο Κράτος Έκτακτης Ανάγκης, στα όρια μιας δικτατορίας: Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, πραξικοπήματα τύπου ΕΡΤ, επιστρατεύσεις, ΜΑΤ, στρατόπεδα συγκέντρωσης, ξύλο και τρομοκρατία. Αυτή η επιλογή των καπιταλιστών και των πολιτικών τους επιτελείων (βλ. συγκυβέρνηση)οπλίζει τους φασίστες της Χρυσής Αυγής που μαχαιρώνουν μετανάστες και αριστερούς, και διάφορους τραμπούκους σαν τον ελεγκτή που δολοφόνησε τον 19χρονο Θανάση πετώντας τον έξω από το τρόλεϊ στο Περιστέρι. Παρόμοιες εταιρείες τραμπούκων θα αναλάβουν και την είσπραξη των εσόδων για το κράτος και τις τράπεζες. Ο αγώνας ενάντια στις απολύσεις και τα λουκέτα είναι αγώνας ζωής ή θανάτου, για όλη την εργατική τάξη, όλη την κοινωνία. Αν τα επιτρέψουμε, η διάλυση όλου του δημόσιου τομέα,δηλαδή των δημόσιων αγαθών και κοινωνικών υπηρεσιών, θα είναι ταχύτατη και αμετάκλητη. Εφαρμογή των Μνημονίων σημαίνει ολοκληρωτική καταστροφή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, Εκπαίδευσης, Υγείας και Ασφάλισης, ιδιωτικοποίηση όλων των υπηρεσιών,δουλικές σχέσεις εργασίας, «κινέζικους» μισθούς για όλους τους εργαζόμενους,ανεργία στο 50% και ακόμα περισσότερο για τους νέους. Αν τους αφήσουμε θα διαλύσουν τα πάντα, θα καταστρέψουν την οικονομία και κάθε προοπτική ανάκαμψής της. ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ, ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ.

Με το πραξικόπημα στην ΕΡΤ, ο Σαμαράς νόμιζε ότι ντύθηκε τον αυτοκρατορικό μανδύα της πυγμής. Όμως ο αγώνας και η κατάληψη στην ΕΡΤ άνοιξαν ένα νέο δρόμο, για όλους τους εργαζόμενους, για να οργανώσουμε μια νικηφόρα αντίσταση στις απολύσεις και τα λουκέτα. Η αντίσταση των εργαζομένων στην ΕΡΤ, στους Δήμους,στο Δημόσιο, είχαν αποτέλεσμα την κατάρρευση της τρικομματικής και αδυνάτισαν τα κόμματα και τους υποστηρικτές των Μνημονίων. Έδειξαν ότι δεν είμαστε ραγιάδες να μας κυβερνούν με το βούρδουλα των επιστρατεύσεων, των ΜΑΤ και των Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου, οι Σαμαράδες και Βενιζέλοι, τα ακροδεξιά αποβράσματα που έχουν μαζέψει στα «πολιτικά» επιτελεία τους, μια κλίκα πλουσίων και οι υπηρέτες τους από το σάπιο πολιτικό σύστημα. Η πολιτική κρίση μπαίνει σε φάση νέου παροξυσμού. Ο Σαμαράς μπορεί ακόμα να είναι «μοναδική λύση» (ιδιαίτερα για τους ιμπεριαλιστές Ε.Ε.-ΔΝΤ), ο δρόμος που τραβάει, όμως, απειλεί να τον στείλει στα σκουπίδια της Ιστορίας. Τα ίδια περιμένουν τους «μνημονιακούς» σ'όλη την Ευρώπη: η οικονομική κρίση βαθαίνει, τα αστικά κόμματα «τρίζουν», οι αγώνες μεγαλώνουν μαζί και η αμφισβήτηση του «τέρατος» Ε.Ε / Ευρώ. Τα ίδια περιμένουν και τις ρεφορμιστικές και γραφειοκρατικές δυνάμεις που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο βοηθούν το καπιταλιστικό σύστημα και την Ε.Ε. να επιβιώνουν. Ή ΑΥΤΟΙ Ή ΕΜΕΙΣ - Να οργανώσουμε ένα νικηφόρο αγώνα Οι πρώτες κινητοποιήσεις στην ΕΡΤ, στους Δήμους, σε Υγεία-Παιδεία, δείχνουν τη διάθεση και τις δυνατότητες που υπάρχουν. Όμως όσο ο χρόνος της τελειώνει η συγκυβέρνηση γίνεται πιο λυσσασμένη και επικίνδυνη - γι' αυτό ο αγώνας θα είναι μακρύς και σκληρός, χρειάζεται οργάνωση και σχέδιο: Είναι αγώνας για την ανατροπή της «νέας» συγκυβέρνησης. Αλλιώς δεν σταματάει αυτή η Νέα Χούντα, με παρακάλια δε θα λυπηθούν τους απολυμένους, τους άνεργους, τους φτωχούς. Με αυταπάτες για το τι θα «μαγειρέψουν» τα ανακτοβούλια του Μαξίμου και των Βρυξελών ή για «ευνοϊκές δικαστικές αποφάσεις», που θα δικαιώνουν τους εργαζόμενους. Χρειάζεται όλοι οι κλάδοι, ομοσπονδίες, σωματεία κ.λπ.,ιδιαίτερα από τους χώρους που άμεσα κινδυνεύουν, να κατέβουν άμεσα σε κοινές κινητοποιήσεις, ενώνοντας τους εργαζόμενους των Δήμων με τους εκπαιδευτικούς, τους νοσοκομειακούς και όλους τους εργαζόμενους στο Δημόσιο και ευρύτερα. Δεν αντέχουμε άλλη διαίρεση των δυνάμεών μας, που μας αποδυναμώνει,είτε λόγω των συντεχνιακών λογικών που καλλιεργεί η συνδικαλιστική γραφειοκρατία είτε λόγω των «επικλήσεων» για ταξική καθαρότητα (βλ. ΚΚΕ-ΠΑΜΕ,κ.λπ.). Πρέπει οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να πάρουμε τον αγώνα στα χέρια μας. Να μην αφήσουμε κανένα γραφειοκράτη να φρενάρει, ν' αποπροσανατολίσει τον αγώνα. Σε κάθε δήμο και γειτονιά, να γίνουν «κέντρα αγώνα», με καταλήψεις δημαρχείων-σχολείων και νοσοκομείων που κλείνουν, ανοιχτές συνελεύσεις εργαζόμενων-άνεργων-νέων, που να φτιάξουν μαζικές επιτροπές δράσης σε κάθε περιοχή. Εμπρός για ΓΕΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ. Να την επιβάλλουμε παρά και ενάντια στην εγκληματική πολιτική των «ηγεσιών» ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Μέχρι να ρίξουμε τη «νέα» συγκυβέρνηση, να διώξουμε την Τρόικα, να σταματήσουμε την καταστροφή των Μνημονίων. Πέρα απ' τις κινητοποιήσεις κλάδων, είναι ώρα όλοι μαζί, αποφασιστικά, να τους στείλουμε στον αγύριστο. Ν' ανοίξουμε τον δρόμο για μια ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ, στηριγμένη στις δικές μας δυνάμεις και στα δικά μας όργανα, για να σταματήσουν να φορτώνουν στις πλάτες μας την κρίση και τη βαρβαρότητα του καπιταλισμού. Μαζί με τους εργαζόμενους, τους λαούς και τα κινήματα στην Ευρώπη, τη Μεσόγειο, τις αραβικές χώρες, που ξεσηκώνονται για δουλειά, ψωμί και ελευθερίες. • Καμία Απόλυση - Καμία «Διαθεσιμότητα» ή «Μετάταξη»-Δουλειά για όλους. • Όχι Λουκέτα και «Συγχωνεύσεις» Οργανισμών και Υπηρεσιών. Δημόσιες Υπηρεσίες, Υγεία, Παιδεία, Ασφάλιση για όλους. • Να καταργηθεί η χουντική Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου και η φασιστική Επιστράτευση Απεργών.Κάτω τα χέρια απ' τις Ελευθερίες μας. Κάτω το Κράτος έκτακτης ανάγκης. • ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ • Κάτω τα Μνημόνια. Έξω από το σφαγείο Ευρώ και Ε.Ε. Πάλη για μια Ευρώπη των Εργαζομένων, ενωμένη, δημοκρατική, ριζοσπαστική, σοσιαλιστική. • Εθνικοποίηση και Εργατικός Έλεγχος στους τομείς-κλειδιά της οικονομίας.

Ο.Κ.Δ.Ε. Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας ergatikipali@okde.gr www.okde.gr

Τακης Φωτοπουλος. Παγκοσμιοποιηση η Ιμπεριαλισμος ? (3)

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (25 Αυγούστου 2013) ________________________________________

Η μυθολογία για την κρίση

Παγκοσμιοποίηση ή Ιμπεριαλισμός; (3)

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ενώ οι σημερινές «προστάτιδες δυνάμεις» και οι εδώ υποτακτικοί τους συζητούν τώρα με ποια νέα μέτρα θα ξεζουμίσουν ακόμη περισσότερο τα λαϊκά στρώματα και θα αγοράσουν σε τιμή ξεπουλήματος όχι πια μόνο τον κοινωνικό πλούτο—που ήδη εξαντλείται— αλλά ακόμη και τη μοναδική κατοικία τους (σε αντίθεση με τα προνομιούχα κοινωνικά στρώματα που ξένοιαστα απολαμβάνουν τις βίλες, πισίνες και κότερά τους) η αποπροσανατολιστική μυθολογία για την κρίση εντείνεται. Και η μυθολογία αυτή δεν στηρίζεται τόσο στην προπαγάνδα της κοινοβουλευτικής Χούντας και των ΜΜΕ που ελέγχει, αλλά στον δήθεν «εναλλακτικό» λόγο και προτάσεις μιας αναξιόπιστης αντιπολίτευσης που ουσιαστικά σπρώχνει τα λαϊκά στρώματα στην απάθεια και τον αγώνα επιβίωσης.

Είναι δε αναξιόπιστη η αντιπολίτευση αυτή, διότι μια χώρα πλήρως ενσωματωμένη στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση είναι αδύνατο να εξασφαλίσει την εθνική (ή σωστότερα τη λαϊκή) κυριαρχία πάνω στην οικονομία της, εάν δεν διαρρήξει τους δεσμούς της με αυτή και ακολουθήσει ένα πρόγραμμα οικονομικής και πολιτικής αυτοδυναμίας. Και αυτό, διότι η παγκοσμιοποίηση αυτή, αντίθετα από τις ανοησίες Κεϋνσιανών και “Μαρξιστών” της συμφοράς που την χαρακτηρίζουν “πείραμα κοινωνικής μηχανικής”, “δόγμα του σοκ”, αν όχι απλά μια...χίμαιρα, είναι μια ιστορική τάση του συστήματος της καπιταλιστικής οικονομίας της αγοράς που εκδηλώθηκε για πρώτη φορά στις αρχές του περασμένου αιώνα αλλά απέτυχε, διότι δεν υπήρχαν τότε, στο πλαίσιο των κρατών (έστω και αν αυτά ήταν αποικιοκρατικές αυτοκρατορίες) οι προϋποθέσεις επιτυχίας της, και κυρίως οι ανοικτές και απελευθερωμένες αγορές εμπορευμάτων, κεφαλαίου και εργασίας. Όμως, σε μια διεθνοποιημένη καπιταλιστική οικονομία της αγοράς, με ανοικτές και απελευθερωμένες αγορές, μπορεί εύκολα να δειχθεί ότι η παγκοσμιοποίηση μόνο νεοφιλελεύθερη μπορεί να είναι, παρά τα αποπροσανατολιστικά παραμύθια Κεϋνσιανών, «Μαρξιστών» κ.α.

Η Ιστορία είναι γνωστή. Την αποτυχία της πρώτης παγκοσμιοποίησης ακολούθησαν δύο παγκόσμιοι πόλεμοι για το μοίρασμα των αγορών μεταξύ των κυριοτέρων μητροπολιτικών κρατών, οι πολιτικές προστατευτισμού του μεσοπολέμου και η εγκαθίδρυση της μεταπολεμικής (οικονομικής, στρατιωτικής και πολιτικής), ηγεμονίας των ΗΠΑ στο καπιταλιστικό στρατόπεδο. Η Αμερικανική ηγεμονία διήρκεσε περίπου μέχρι την έναρξη της διαδικασίας της παγκοσμιοποίησης που σηματοδότησε η ανάδυση του νέου φαινομένου των πολυεθνικών (ή σωστότερα υπερεθνικών) επιχειρήσεων, των οποίων οι παραγωγικές και εμπορικές δραστηριότητες επεκτείνονται σε πολλές χώρες, έστω και αν η τυπική έδρα τους μπορεί να είναι σε μια μητροπολιτική καπιταλιστική χώρα. Από τότε ο Αμερικανικός «ιμπεριαλισμός» αντικαταστάθηκε από την υπερεθνικη ελίτ που έχω αναλύσει παλαιότερα και εδώ. Και ήταν οι οικονομικοί θεσμοί που καθιέρωσαν οι ίδιες οι ΗΠΑ αμέσως μετά τον πόλεμο (ΔΝΤ, Παγκ. Τράπεζα, ΠΟΕ κ.λπ.) που συνέβαλαν αποφασιστικά στην ανάδυση των πολυεθνικών και συνακόλουθα της παγκοσμιοποίησης.

Έτσι, τις τελευταίες δεκαετίες άρχισε μια αλματώδης διαδικασία παγκοσμιοποίησης που σήμερα έγκυροι διεθνείς αναλυτές χαρακτηρίζουν «υπερπαγκοσμιοποίηση», με το παγκόσμιο εμπόριο να αυξάνει πολύ ταχύτερα από το παγκόσμιο ΑΕΠ και τις εμπορευματικές εξαγωγές να έχουν αυξηθεί τις τελευταίες δύο δεκαετίες από 15% του παγκόσμιου ΑΕΠ σε 26%, (Arvind Subramanian and Martin Kessler, The Hyperglobalization of Trade and its Future, Ιούνης 2013). Ακόμη σημαντικότερο, τα 2/3 αυτού του εμπορίου διεξάγεται μόνο από υπερεθνικές επιχειρήσεις, 1.318 από τις οποίες, μέσω διασυνδεόμενου μετοχικού κεφαλαίου, εισπράττουν το 80% των παγκόσμιων επιχειρηματικών εσόδων, ενώ 147 από αυτές (το 1% του συνόλου) ελέγχει το 40% των συνολικών ενεργητικών τους (New Scientist, 24/10/2011).

Οι Κεϋνσιανοί, όμως, και οι Μαρξιστές της συμφοράς αγνοούν το όλο φαινόμενο της παγκοσμιοποίησης, την οποία θεωρούν απλώς συνέχεια της αποτυχούσας πρώτης παγκοσμιοποίησης, και μιλούν για πτώση των επενδύσεων παρά την αύξηση των κερδών, και για κρίση υπερσυσσώρευσης που οδηγεί σε υπερπαραγωγή, υποκατανάλωση και μαζική ανεργία.

Όμως, όλες αυτές οι υποθέσεις είναι εντελώς αβάσιμες εμπειρικά γιατί στηρίζονται σε στοιχεία και δείκτες που αφορούν τις μητροπολιτικές χώρες, αγνοώντας την παγκοσμιοποίηση και τη μεταφορά από τις υπερεθνικές τμημάτων της παραγωγικής διαδικασίας προς την περιφέρεια με τις άθλιες συνθήκες εργασίας και τους μισθούς επιβίωσης (Κίνα, Ινδία κ.λπ.). Αλλά ήταν αυτή ακριβώς η διαδικασίαπου οδήγησε στην αποβιομηχάνιση στο κέντρο και στα οικονομικά «θαύματα» με τους κεραυνοβόλους ρυθμούς ανάπτυξης στην περιφέρεια! Έτσι, από τη δεκαετία του ’90 μέχρι σήμερα οι ξένες επενδύσεις σαν ποσοστό του παγκόσμιου ΑΕΠ επταπλασιάστηκαν (Subramanian & Kessler). Παράλληλα, ενώ στην ΕΕ και τις ΗΠΑ οι ακαθάριστες επενδύσεις πάγιου κεφαλαίου την περασμένη δεκαετία είχαν βαλτώσει, στην Ανατολική και Νότια Ασία αυξανόντουσαν με ετήσιο ρυθμό 12%! (World Development Indicators 2012). H αναπόφευκτη συνέπεια των διαφορικών ρυθμών ανάπτυξης που επέφερε η παγκοσμιοποίηση ήταν ότι, ενώ οι ρυθμοί ανάπτυξης του ΑΕΠ στην ΕΕ και τις ΗΠΑ την τελευταία δεκαετία ήταν κάτω από 2%, στις περιοχές αυτές o ρυθμός ήταν τετραπλάσιος. Αυτό, βέβαια, δε σημαίνει, όπως ανοητολογούν πολλοί «αναλυτές», ότι μετατοπίζεται το παγκόσμιο καπιταλιστικό κέντρο από τα δυτικά μητροπολιτικά κέντρα στην Ασία κ.λπ., αφού η ανάπτυξη των περιφερειακών «θαυμάτων» δεν είναι ενδογενής, αλλά οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά στις δραστηριότητες των δυτικών υπερεθνικών επιχειρήσεων. Δεν είναι λοιπόν περίεργο ότι άρκεσαν μερικά χρόνια κρίσης στα μητροπολιτικά κέντρα για να φανεί ότι τα θαύματα αυτά στηρίζονται σε ξύλινα πόδια...

http://inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2013/2013_08_25.html

http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/

http://www.periektikidimokratia.org/

Επιτροπη αγωνα στον Καφεναι Θεσσαλονικης

ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΜΑΓΑΖΙΑ - ΜΟΙΡΑΖΟΥΝ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΘΑ ΠΑΡΟΥΝ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Η ασυδοσία και τρομοκρατία της εργοδοσίας στον ΚΑΦΕΝΑΙ δεν θα περάσει! Ο κλάδος του Επισιτισμού – Τουρισμού, που υποτίθεται ότι είναι ένας από τους ισχυρότερους και αποδοτικότερους της ελληνικής οικονομίας, συνθλίβεται καθημερινά από την καταπάτηση ακόμη και των πιο στοιχειωδών δικαιωμάτων των εργαζομένων του. Οι εργαζόμενοι του κλάδου, νεαρά άτομα στην πλειονότητα τους,αναγκάζονται να δουλεύουν με εργασιακές συνθήκες δουλοπάροικου, χωρίς προσλήψεις ή με προσλήψεις που δεν ανταποκρίνονται στις πραγματικές συνθήκες εργασίας τους, απλήρωτοι ή με μισθούς πείνας, ανήμποροι ουσιαστικά να υπερασπίσουν,ότι έχουν αφήσει όρθιο η τρόικα, το ΔΝΤ και η συγκυβέρνηση. Στα πλαίσια της συγκεκριμένης πραγματικότητας λειτουργούσε και συνεχίζει να λειτουργεί το καφενείο “ΚΑΦΕΝΑΙ”.Ατράνταχτη απόδειξη όλων των παραπάνω αποτελούν οι κινητοποιήσεις των συναδέλφων μας στον ΚΑΦΕΝΑΙ” τον Ιούνιο του 2010. Μετά από την παράνομη πολιτική - τακτική της εργοδοσίας οι συνάδελφοί μας ξεκίνησαν έναν αγώνα για τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους (δεδουλευμένα, Δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα, άδεια και επίδομα αδείας, αργίες, Κυριακές, νυχτερινά) και νέες συμβάσεις που να ανταποκρίνονται στις πραγματικές συνθήκες εργασίας. Ο αγώνας τελικά δικαιώθηκε και οι συνάδελφοί μας κατάφεραν να πάρουν τα δεδουλευμένα και τα ένσημα τους, ενώ υπέγραψαν νέες συμβάσεις εργασίας. Ωστόσο η εργοδοσία, παρά τις υποσχέσεις που έδωσε, συνέχισε να ακολουθεί την ίδια τακτική εκμετάλλευσης για τους υπολοίπους εργαζόμενους στο κατάστημα. Οι απολύσεις και οι μηνύσεις δεν μας τρομοκρατούν Τώρα, η εργοδοσία στον “ΚΑΦΕΝΑΙ”, παίρνοντας αέρα από την συγκυβέρνηση Σαμαρά και από την ανύπαρκτη εργατική νομοθεσία που την ευνοεί, «παίζει τα ρέστα της» θέλοντας να μετατρέψει το μαγαζί σε σύγχρονο κάτεργο (όπως όλοι οι εργοδότες του κλάδου, οι οποίοι την υποστηρίζουν), επιβάλλοντας, «το νόμος είναι το δίκιο του εργοδότη», την τρομοκρατία και έναν εργασιακό μεσαίωνα. • Έτσι τον Δεκέμβριο του 2012 η εργοδοσία προχώρησε στην απόλυση ενός συναδέλφου μας γιατί δεν δέχτηκε δυσμενέστερους όρους εργασίας και ζητούσε τα νόμιμα δεδουλευμένα του, ενώ επιπλέον με διάφορα εξώδικα και με την απειλή των μηνύσεων, προσπάθησε να τον τρομοκρατήσει ώστε να τον αποτρέψει από το να αγωνιστεί, αποκαλώντας «νταβατζίδες και μπράβους μέλη του Συνδικάτου Επισιτισμού -Τουρισμού και παράνομο το Συνδικάτο μας». • Στα μέσα Ιουλίου του 2013 η εργοδοσία στον“ΚΑΦΕΝΑΙ“ κάλεσε σε συνάντηση τους εργαζομένους αναγγέλλοντας μας με τελεσιγραφικό τρόπο, το κλείσιμο της επιχείρησης. Το Σχέδιο της εργοδοσίας είναι το κλείσιμο του “ΚΑΦΕΝΑΙ”, η μεταφορά της “ΜΥΡΣΙΝΗΣ” στην θέση του και η δημιουργία μιας νέας εταιρίας. Επίσης, η απομάκρυνση όσων εργαζομένων από εμάς,τολμήσαμε να διεκδικήσουμε τα δικαιώματα μας και άρα να είμαστε ασύμφοροι για τα δεδομένα της εργοδοτικής ασυδοσίας. Στις17/7 καταθέσαμε ασφαλιστικά μέτρα στο Ειρηνοδικείο Θες/νίκης και το δικαστήριο επέβαλε προσωρινά, την απαγόρευση κάθε μεταβολής της κατάστασης του ΚΑΦΕΝΑΙ. Η εργοδοσία κάνοντας ένα βήμα εμπρός, οδηγώντας την αντιπαράθεση στα άκρα, στις5/8 έκλεισε το κατάστημα, απέλυσε εκδικητικά και καταχρηστικά 3 συναδέλφισσες,αψηφώντας τα ασφαλιστικά μέτρα. • Ακόμη, προχώρησε σε εκδικητικές μηνύσεις σε βάρος μας λες και είμαστε εγκληματίες, με συνέπεια να οδηγηθούμε στα δικαστήρια με την διαδικασία του αυτοφώρου, μία συναδέλφισσα και ένα μέλος της διοίκησης του Συνδικάτου μας. Μάταια όμως πήγαν όλες οι προσπάθειες της εργοδοσίας, ενώ στο δικαστήριο, οι σκευωρίες, τα ψέματα και το στημένο κατηγορητήριο, κατέρρευσαν σαν χάρτινος πύργος. Σήμερα, εμείς οι εργαζόμενοι - απολυμένοι του ΚΑΦΕΝΑΙ, σηκώνουμε ξανά το κεφάλι και ξεκινάμε έναν αγώνα ενάντια στην τρομοκρατία και την αυθαιρεσία της εργοδοσίας η οποία λόγω της σημερινής κατάστασης και πολιτικής που ακολουθείται με τα μνημόνια και όλα αυτά τα βάρβαρα μέτρα επιθυμεί να μετακυλήσει την οικονομική κρίση στις πλάτες μας. Θα αγωνιστούμε όπως το έκαναν και άλλοι συνάδελφοι του κλάδου και μέλη του Συνδικάτου μας, στο Banquet, στα Applebee s, στην Pizza Hut, στα Goody s, στον Χατζή, σταBle κ.α. • Να ανοίξει άμεσα το κατάστημα – Να παρθούν πίσω οι άκυρες απολύσεις μας. • Να δοθούν άμεσα τα δεδουλευμένα μας • Να αποσυρθούν οι μηνύσεις της εργοδοσίας – όχι στην ποινικοποίηση των αγώνων • Υπερασπίζουμε την Σύμβαση και όλα τα εργατικά δικαιώματά μας

Επιτροπή Αγώνα Εργαζομένων στο ΚΑΦΕΝΑΙ kafenesworkersfight.blogspot.com