Τακης Φωτοπουλος. Η μαυρη προπαγανδα για τη Συρια

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (8 Σεπτεμβρίου 2013)

Η μαύρη προπαγάνδα για τη Συρία

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ενώ η κοινοβουλευτική υπέρ-Χούντα, με επικεφαλής τον ...Νομπελίστα ειρήνης εγκληματία πολέμου (Λιβύη, drones κ.λπ.) «αποφάσισε και διέταξε» ένα νέο και πιθανώς μοιραίο έγκλημα, χωρίς βέβαια τις πολυτέλειες τoυ ΟΗΕ, η μαύρη προπαγάνδα συνεχίζεται και εντείνεται, και ήδη έχει επιτύχει να μειώσει σημαντικά τα συντριπτικά λαϊκά ποσοστά εναντίον της επίθεσης που έδειχναν οι δημοσκοπήσεις. Και πρόκειται σαφώς για μαύρη προπαγάνδα, εφόσον τα «επιχειρήματα» που χρησιμοποιεί η Υ/Ε για να δικαιολογήσει τον κοινό στόχο των μελών της για ανατροπή του Συριακού καθεστώτος (έστω και αν διαφέρουν στην τακτική) στηρίζονται σε ανύπαρκτα ή χαλκευμένα στοιχεία που προέρχονται δήθεν από «αντικειμενικές» κρατικές υπηρεσίες, Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις ή ακόμη και ύποπτα βίντεο από δήθεν αυτόπτες μάρτυρες. Στην πραγματικότητα, βέβαια, είναι η ίδια η Υ/Ε και τα όργανα της που χαλκεύουν και αναπαράγουν τα στοιχεία αυτά, με στόχο την εξαπάτηση των λαών. Άλλωστε τα εγκληματικά μέλη της Υ/Ε που καταφεύγουν σε παρόμοια μέσα όχι μόνο δεν φοβούνται πιθανή τιμωρία, αλλά και, μόλις συνταξιοδοτηθούν, θησαυρίζουν από τις πολυεθνικές δραστηριότητές τους, όπως π.χ. ο αρχι-εγκληματίας Τόνι Μπλερ που ήδη εισπράττει εισόδημα δεκάδων εκατομμύριων δολαρίων τον χρόνο (Daily Mail, 30/6/2012).

Φυσικά, δεν χρειάζεται να ανατρέξει κανείς σε επιστημονικές έρευνες για να αποδείξει το μέγεθος της απάτης με τα χημικά, παρόλο που ήδη άρχισαν να βγαίνουν και παρόμοιες έρευνες από πηγές κατά τεκμήριο αδιάβλητες. Αρκεί, όπως σε κάθε έγκλημα, να ερευνήσει κανείς τα κίνητρα των δύο πλευρών για να καταλήξει σε ασφαλές συμπέρασμα. Προφανώς, το Μπααθικό καθεστώς δεν είχε κανένα κίνητρο να καταφύγει σε χημικά όπλα όταν:

• ήδη κέρδιζε τον πόλεμο, όπως παραδέχονται ακόμη και δυτικές πηγές

• η Υ/Ε είχε επανειλημμένα δηλώσει ότι αυτό θα ήταν casus belli, πράγμα που σημαίνει ότι αν το καθεστώς αγνοούσε την προειδοποίηση μιας αποδεδειγμένα αδίστακτης ελίτ θα ήταν σαν να επιδίωκε ένα πόλεμο με αυτή, από τον οποίο δεν υπήρχε βέβαια πιθανότητα να επιβιώσει!

• στην Δαμασκό ήδη βρισκόταν επιτροπή του ΟΗΕ που θα μπορούσε να διερευνήσει επιτόπου παρόμοια ενέργεια, όπως ήδη κάνει ―άλλο αν η Υ/Ε, σε περίπτωση που δεν καταφέρει να εκμαιεύσει μια ευνοϊκή έκθεση, την παραμερίσει με στρατιωτική επίθεση.

Αντίθετα, η Υ/Ε είχε κάθε κίνητρο να καταφύγει σε αυτή την απάτη αφού ο στόχος της για αλλαγή καθεστώτος στη Συρία (και στη συνέχεια στο Ιράν) κατέρρεε, (ακόμη και σύμφωνα με τα ΜΜΕ της Υ/Ε), κάτω από τον μαζικό αγώνα του λαού της Συρίας. Η μαζική αυτή λαϊκή στήριξη σε ένα «αντιλαϊκό», κατά τη μαύρη προπαγάνδα, καθεστώς προκύπτει τόσο άμεσα όσο και έμμεσα. Άμεσα, διότι ακόμη και εκθέσεις του ΝΑΤΟ παραδέχονται ότι το καθεστώς απολαύει της εμπιστοσύνης της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού (Timothy Bancroft-Hinchey, Pravda.Ru, 3/9/2013). Έμμεσα, διότι κανένα αντιλαϊκό καθεστώς δεν θα μπορούσε να αντέξει τις καθημερινές επιθέσεις χιλιάδων εγκληματιών τρομοκρατών που αποκεφαλίζουν και διαπράττουν κανιβαλικές πράξεις ενάντια στους αιχμαλώτους τους, σε ένα «πόλεμο» που δεν έχει σχέση με καμιάς μορφής αντάρτικο. Κανένα γνήσιο αντάρτικο δεν έβαζε βόμβες σε σχολεία και νοσοκομεία, χρησιμοποιώντας παρανοϊκούς (από την θρησκοληψία τους) βομβιστές–αυτοκτονίας σε αυτοκίνητα-βόμβες κ.λπ.. Ούτε σε κανένα πραγματικό αντάρτικο οι αντάρτες έπαιρναν κανονικό μισθό από αυταρχικά καθεστώτα όπως της Σαουδικής Αραβίας (μπροστά στα οποία το Μπααθικό καθεστώς είναι δημοκρατικός παράδεισος) και ετροφοδοτούντο με όπλα και χρήματα από την Υ/Ε και τα ντόπια όργανά της (Τουρκία κ.λπ.).

Η Συριακή «επανάσταση» πράγματι ξεκίνησε με ειρηνικές διαδηλώσεις από αντιτιθέμενους στο καθεστώς, βασικά, μέλη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας που εναντιώνονται στον κοσμικό χαρακτήρα του, επαγγελματίες μεσοαστούς που απαιτούν περισσότερη «φιλελευθεροποίηση» της οικονομίας (όπως και η Τροικα παρ’ημιν!), ακτιβιστές ΜΚΟ και τη «νεολαία του Face book» που απαιτούν περισσότερες «δημοκρατικές ελευθερίες» κ.λπ. Εντούτοις, μπορεί να δειχτεί (βλ. Η Νέα Διεθνής Τάξη στη Μέση Ανατολή, Progressive Press/μεταφρ.Κουκκίδα, υπό έκδοση) ότι οι διαδηλώσεις μετατράπηκαν σχεδόν αμέσως σε ένοπλη εξέγερση, όπου άγνωστοι ελεύθεροι σκοπευτές χτυπούσαν τόσο τα σώματα ασφαλείας όσο και άλλους διαδηλωτές. Με άλλα λόγια, τόσο στη Λιβύη, όσο και στη Συρία, δεν είχαμε ποτέ «αυθεντικές εξεγέρσεις» κατά τυραννικών καθεστώτων, όπως υποστηρίζει η μαύρη προπαγάνδα, την οποία υιοθετεί και η εκφυλισμένη «Αριστερά», αλλά μια προσχεδιασμένη από την Υ/Ε ένοπλη εξέγερση για την ανατροπή του καθεστώτος. Έτσι, άρχισε ένας δήθεν εμφύλιος πόλεμος όπου από τη μια μεριά ήταν χιλιάδες εισαγόμενοι τζιχάντις με μοναδικό στόχο την καταστροφή όλων των κοινωνικών και οικονομικών επιτευγμάτων του Μπααθικού καθεστώτος και την τελική του ανατροπή, και, από την άλλη, τα λαϊκά στρώματα που αγωνιζόντουσαν για την εθνική τους κυριαρχία.

Όμως, μετά από δυόμισι σχεδόν χρόνια τρομοκρατικής καταστροφής, ακριβώς λόγω της ηρωικής αντίστασης του Συριακού λαού, ο στόχος της αλλαγής καθεστώτος δεν είχε επιτευχθεί ακόμη και δεν απόμενε άλλη λύση στην Υ/Ε, συμπεριλαμβανόμενης και της Σιωνιστικής, από την άμεση επέμβασή τους. Είναι όμως τέτοιοι οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζει η Υ/Ε λόγω της πιθανής ανάμιξης Ιράν, Χεζμπολλά, ακόμη και της Ρωσίας, που προέκυψαν σοβαρές διαφωνίες τακτικής μέσα σε αυτήν, όχι βέβαια για τον στόχο της ανατροπής του καθεστώτος που όλοι δέχονται (ακόμη και η εκφυλισμένη «Αριστερά»!) , αλλά για τον τρόπο (την τακτική) επίτευξής του. Παρά το γεγονός όμως ότι το Συριακό ΚΚ συστρατεύθηκε από την αρχή με τον στρατευμένο λαό σε παλλαϊκή αντίσταση κατά της ξένης επέμβασης, η Συριακή «αντιπολίτευση», μαζί με την «εκφυλισμένη» Αριστερά στη Δύση (από Μαρξιστές της συμφοράς μέχρι «ελευθεριακούς» τύπου Τσόμσκι, Znet κ.λπ.) διασπούν την αντίσταση των λαών όταν δέχονται τον στόχο της Υ/Ε για αλλαγή καθεστώτος, ενώ υποκριτικά καταδικάζουν την «ιμπεριαλιστική» επίθεση της! Αλλά αυτή η στάση της «Αριστεράς» σηματοδοτεί και την οριστική χρεοκοπία της...

http://inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2013/2013_09_08.html

http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/

www.periektikidimokratia.org

Απαντηση-Ανακοινωση της ιδιοκτησιας του ΚΑΦΕΝΑΙ

Απάντηση-Ανακοίνωση του ΚΑΦΕΝΑΙ !!! Η λάσπη και τα ψεύδη εναντίον του ΚΑΦΕΝΑΙ συνεχίζονται!!!

Όποιοι κάνουν πράξεις ανατρεπτικές η προσπαθούν να στηρίξουν τα δικαιώματα τους, στέκονται μπροστά στις αρχές και αναλαμβάνουν την ευθύνη των πράξεων τους. Όταν δεν αναγνωρίζουν την διαδικασία της σήμανσης και του δακτυλικού αποτυπώματος, λένε ευθέως ότι είμαστε αντίθετοι εκ πεποιθήσεως στην πράξη αυτή, χωρίς να μασούν τα λόγια τους μπροστά από τον δικαστή!! Οφείλουν με εντιμότητα και θάρρος να αναλαμβάνουν το βάρος το πράξεών τους και όχι αποποιούμενοι τις ευθύνες τους να προσπαθούν με δειλία να αποδείξουν ότι το συκοφαντικό και δυσφημιστικό περιεχόμενο των προκηρύξεων και των εφημερίδων τοίχου, που γέμισαν το κέντρο της πόλης, όπως και οι αναρτήσεις στο διαδίκτυο, δεν έχουν ιδέα από που προήλθαν και ότι, ενώ υπογράφουν "Επιτροπή αγώνα εργαζομένων στο ΚΑΦΕΝΑΙ", δεν έχουν σχέση με τις παραπάνω ενέργειες! Εργαζόμενη και ιδρυτικό μέλος, όπως δηλώνει, της επιτροπής αγώνα, πριν αλέκτωρ λαλήσει τρίς, αποποιείται την ευθύνη της άρα και την ίδια της την εργατική υπόσταση, υποστηρίζοντας ως μάρτυρας, ότι δεν έχουν καμία σχέση με το συκοφαντικό περιεχόμενο των προκηρύξεων, Πως γίνετε να είσαι ιδρυτικό και καθοδηγητικό μέλος οποιοσδήποτε επιτροπής αγώνα να συμβαίνουν πράξεις για αυτόν τον αγώνα και να δηλώνεις μπροστά στους συντρόφους σου άγνοια!!! Μήπως ήταν προβοκάτσια στον "δίκαιο" αγώνα τους;;!! Για να πετύχουν τις ιδιοτελείς επιδιώξεις τους εκμεταλλεύονται την ευαισθησία των καιρών και βαφτίζουν με περισσή ευκολία "κάτεργο"τον χώρο που εργάζονται τόσα χρόνια! Γιατί, ως συνειδητοποιημένοι εργαζόμενοι που κόπτονται για το εργατικό δίκαιο και όχι για το δικό τους βόλεμα, δεν υπογράφουν με ονοματεπώνυμο, τα όσα τόσα ισχυρίζονται στις προκηρύξεις, στις εφημερίδες τοίχου και στο διαδίκτυο;;; Ας βγει και να πει στους χιλιάδες άνεργους ο προ μηνών απολυθείς, και ο οποίος συμμετέχει στον κοινό αγώνα των εργαζομένων ποιες ήταν οι αποδοχές του και για ποιό λόγο απολύθηκε!! Ας βγούνε και να πουν και οι άλλοι, ποιες ήταν οι αποδοχές τους Το δίκιο δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από την ανωνυμία Το δίκιο έχει ονοματεπώνυμο!!! Η επανάσταση συντρόφια θέλει κότσια και εντιμότητα αλλιώτικα το"πράγμα" πάει αλλού! Η δημοκρατία και η ελευθερία ταυτίζονται με την ευθύνη. Κι εσείς αγωνιστές αποδεικνύεστε ευθυνόφοβοι και βουλιμικοί ωφελιμιστές! Όταν καλούνται άτομα για συμπαράσταση στα δικαστήρια τους λες την αλήθεια και τον λόγο και όχι " ελάτε να πιούμε καφέ στα δικαστήρια,έχει χαβαλέ!" Γιατί χαβαλέ τον λέτε εσείς, όταν όμως παιδικές ψυχές βλέπουν την μάνα τους με χειροπέδες, θυμίζει το σύνθημα που ακουγόταν έξω από το αστυνομικό τμήμα του Λ.Πύργου “στον ΚΑΦΕΝΑΙ μιλάνε για κέρδη και ζημιές και εμείς μιλάμε γι’ανθρώπινες ζωές” Μήπως άλλοι είναι αυτοί που ενδιαφέρονται για κέρδη και πως να αρπάξουν περισσότερα και αδιαφορούν για τις ανθρώπινες ζωές;;; Οι απανωτές αθωωτικές αποφάσεις στην ιδιοκτήτρια απέναντι στις μηνύσεις και τα ασφαλιστικά μέτρα των τεσσάρων από τους δώδεκα εργαζομένους στον ΚΑΦΕΝΑΙ, αποδεικνύουν ότι δεν υπάρχει ουδείς δόλος απέναντι στους εργαζόμενους. Τα οφειλόμενα, 6800€ περίπου, θα είχαν ήδη καταβληθεί εάν η ιδιοκτήτρια δεν ξημεροβραδιαζόταν στο κρατητήριο και εάν φοβούμενη την παρακολούθηση της από διάφορα άτομα, μπορούσε να βγει από το σπίτι της! Το "κάτεργο" του ΚΑΦΕΝΑΙ παρέχει τις υψηλότερες αμοιβές στην πόλη, με πλήρη ασφαλιστική κάλυψη και με όλα τα δώρα και τα επιδόματα! Στο “κάτεργο” ΚΑΦΕΝΑΙ δεν έχει μαύρη εργασία! Στο “κάτεργο” ΚΑΦΕΝΑΙ δεν έχει ούτε ένα λεπτό υπερωρίας Το "κάτεργο" του ΚΑΦΕΝΑΙ έδινε το δικαίωμα στους εργαζομένους του να δηλώνουν ποιες μέρες θέλουν να εργαστούν και πότε να πάρουν το ρεπό τους (έβγαζαν το πρόγραμμα μόνοι τους!!!!) Το "κάτεργο" του ΚΑΦΕΝΑΙ δεν είχε βάλει ποτέ περιοριστικούς όρους είτε στην εμφάνιση είτε στην κατανάλωση προϊόντων από τους εργαζόμενους του ή από τους φίλους τους (κεράσματα)! Το "κάτεργο" του ΚΑΦΕΝΑΙ ενώ έχει πληρώσει τον τελευταίο χρόνο 120000€ για μισθοδοσία (εκτός το ΙΚΑ φυσικά) πως βρίσκεται ξαφνικά να χρωστά αλλά 40000€ μόνο σε τέσσερις εργαζομένους!! Γιατί οι εργαζόμενοι απαιτούν εδώ και τώρα δεδουλευμένα που αυτοί θεωρούν ότι τους χρωστά η επιχείρηση (40.000!!!!!!!) και δεν περιμένουν την νόμιμη εκδίκαση της καταγγελίας τους στην επιθεώρηση εργασίας;; Στο "κάτεργο" οι εργαζόμενοι “εκβιαζόταν” να υπογράφουν τις αποδοχές τους, κατά τα λεγόμενα τους, γιατί λοιπόν υπάρχουν ανυπόγραφες καταστάσεις αποδοχών που αφορούν υπόλοιπα άδειας και υπόλοιπο δώρο Πάσχα; Σε αυτές δεν εκβιάστηκαν; Το ΚΑΦΕΝΑΙ είναι "κάτεργο" μόνο για τέσσερις εργαζομένους... Οι άλλοι οκτώ αγωνίζονται και αγωνιούν για το μέλλον της επιχείρησης! Το ΚΑΦΕΝΑΙ ως "συνοδοιπόρος της χουντικής κυβέρνησης του Σαμαρά" ήταν το μόνο κατάστημα στην Θεσσαλονίκη που έκλεισε την μαύρη μέρα της δολοφονίας του Αλέξη και συνεχίζει να απεργεί, όταν το αποφασίζει το συνδικαλιστικό του όργανο! Το ΚΑΦΕΝΑΙ συμπαραστέκεται πάντα σε εκδηλώσεις κοινωνικής αλληλεγγύης, όπως στο κοινωνικό ιατρείο Θεσσαλονίκης. Η όμορη επιχείρηση του "κατέργου", η ΜΥΡΣΙΝΗ διέθετε60 μερίδες φρέσκο φαγητό την εβδομάδα σε άστεγους και άπορους συμπολίτες μας! Τα απάνθρωπα αφεντικά του " κατέργου" όχι μόνο δεν μπορούσαν να απολύσουν τους "προστατευόμενους" εργαζομένους, αλλά ούτε παρατήρηση δεν μπορούσαν να κάνουν μετά από παράπονα πελατών για την συμπεριφορά ορισμένων εργαζομένων! Το "κάτεργο" δεν παρακρατούσε ποτέ τα τυχόντα ταμειακά λάθη των εκάστοτε εργαζομένων!, Το "κάτεργο" αντί να δώσει άδεια, όπως υποχρεούται από τον νόμο, μετά από παράκληση του εργαζόμενου, τον κρατούσε στην εργασία του και του πλήρωνε και την άδεια! Γιατί η μηνύτρια-εργαζόμενη στο "κάτεργο" μπορούσε να εργάζεται μόνο πρωί μετά από δική της επιθυμία; Γιατί λοιπόν θέλουν να συνεχίζουν να δουλεύουν σε ένα "κάτεργο"; Μήπως η εργατό- δημόσιο -υπαλληλική πρακτική και νοοτροπία των τριών εργαζομένων δεν πρέπει να χαθεί; Οι αμοιβές των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα έχουν μειωθεί ενώ στο "κάτεργο" παραμένουν ίδιες και δεν πρόκειται να μειωθούν ούτε ένα λεπτό, όχι υπό τον φόβο των απειλών, αλλά υπό τον σεβασμό και την εκτίμηση στον συνεργάτη-εργαζόμενο! Το "κάτεργο" στις συγκρούσεις και στις απεργίες ήταν πάντα χώρος υποδοχής και περίθαλψης διαδηλωτών! Το " κάτεργο" έχει προσφέρει δωρεάν πολλά λίτρα ρακή στις εκάστοτε καταλήψεις και εκδηλώσεις στα φοιτητικά στέκια εναλλακτικού προβληματισμού! Η ΜΥΡΣΙΝΗ και το ΚΑΦΕΝΑΙ θα συγχωνευτούν. Αναπόφευκτα δεν μπορούν να διατηρηθούν 25 εργαζόμενοι, κάποιοι δυστυχώς θα πρέπει να απολυθούν και κάποιοι ήδη έχουν απολυθεί, αν αυτό είναι τρομοκρατική πράξη εναντίον τριών εργαζομένων ( ο τέταρτος εργαζόμενος ήδη έχει αποχωρήσει οικειοθελώς), τότε είμαστε τρομοκράτες όλοι - όλοι... όπως έλεγε και ο αξέχαστος Νικόλας Άσιμος. Αυτός ο παραλογισμός πρέπει να σταματήσει. Το ΚΑΦΕΝΑΙ δεν θα ενδώσει στις παράλογες απαιτήσεις, όπως έκανε το 2010. Το ΚΑΦΕΝΑΙ είναι ένα από τα πλέον έντιμα καταστήματα στην Θεσσαλονίκη, όπως και η ΜΥΡΣΙΝΗ, που στα έντεκα χρόνια λειτουργίας της δεν έχει ουδεμία εργατική η φορολογική παράβαση. Άρα δόκτωρ Τζέκιλ και μίστερ Χάιντ οι τρομοκράτες εργοδότες!!!! Εκ του πονηρού, λοιπόν, λόγια και λάσπη είναι κατευθυνόμενα,ύποπτα και δεν αγγίζουν την πραγματικότητα, η σκοπιμότητα δε αυτών των συκοφαντικών ενεργειών θα φανεί ξεκάθαρα στο μέλλον.

Oι μεθοδευσεις τα ψεματα και σκευωριες της εργοδοσιας στον Καφεναι δεν θα περασουν

Οι μεθοδεύσεις, τα ψέματα και σκευωρίες της εργοδοσίας στον Καφεναί δεν θα περάσουν!

Ως αγωνιζόμενοι εργαζόμενοι - παράνομα και καταχρηστικά απολυμένοι του Καφεναί οφείλουμε να απαντήσουμε στις σκευωρίες και τα ψέματα, της εργοδοσίας και κάποιων ατόμων που θέλουν να λέγονται «συνάδελφοι», που μόνο στόχο έχουν να πλήξουν και να αδυνατίσουν τον δίκαιο αγώνα μας, παραπλανώντας, την κοινή γνώμη θίγοντας την τιμή μας και την υπόληψη μας, τους πελάτες του καταστήματος που τόσα χρόνια εξυπηρετούσαμε. Τις τελευταίες μέρες έχουν συμβεί διάφορα γεγονότα και αισθανόμαστε την υποχρέωση να τα καταγγείλουμε Την Πέμπτη 29/8, η Επιτροπή Αγώνα, μέλη του Συνδικάτου Επισιτισμού - Τουρισμού και πολλοί αλληλέγγυοι, πραγματοποιήσαμε παράσταση διαμαρτυρίας έξω από τον Καφεναί. Παράλληλα η διαδήλωση 2500 εργαζομένων (από την ΕΡΤ, από τους ΟΤΑ, από δασκάλους και καθηγητές κ.α.) που ήταν σε εξέλιξη εκείνη την στιγμή και στην οποία συμμετείχαμε ως αγωνιζόμενοι εργαζόμενοι του Καφεναί, σταμάτησε στην συμβολή των οδών Εθν. Αμύνης και Λ. Νίκης, φωνάζοντας συνθήματα υπέρ του δίκαιου αγώνα μας. Η εργοδοσία του Καφεναί, φανερά ενοχλημένη από το πλήθος του κόσμου, δημοσίευσε λίγες ώρες αργότερα στην σελίδα του facebook του υπεύθυνου καταστήματος, Νίκου Μακρυνάκη, ένα κατάπτυστο έγγραφο με την υπογραφή 13 «εργαζομένων» του Καφεναί και της Μυρσίνης! Έτσι λοιπόν, οι 13εις (θα καλούνται στο εξής έτσι, γιατί ο τίτλος εργαζόμενοι ή συνάδελφοι δεν τους ανήκει) αισθάνθηκαν την ανάγκη όπως δηλώνουν να αποκαταστήσουν την αλήθεια για τα όσα παράλογα καταλογίζονται στους υπέροχους εργοδότες τους! Η μεγάλη των «λυπημένων» του Μακρυνάκη σχολή Λένε, πως λυπούνται για το γεγονός ότι κάποιοι χάσαμε την δουλειά μας, ενώ μας συμπαραστέκονται, στις δύσκολες ώρες που περνάμε. Θεωρούν σαν δεδομένο ότι ο Καφεναίς έκλεισε, αποδίδοντας την εξέλιξη αυτή στην οικονομική κρίση, ενώ παράλληλα λένε πως δικαίως έκλεισε ο Καφεναίς αντί για την Μυρσίνη, που θα μεταφερθεί στην θέση του σαν νέα εταιρία. Σπεύδουν να «αποκαταστήσουν» το «λερωμένο» και «σπιλωμένο» όνομα της εργοδοσίας δηλώνοντας ότι η εργοδοσία τηρούσε τα όσα είχαν συμφωνήσει ενώ όποτε είχαν πρόβλημα η εργοδοσία ικανοποιούσε, όσα από τα αιτήματα τους ήταν δίκαια. Δηλώνουν ότι οι απαιτήσεις μας είναι παράλογες, ότι με τον αγώνα μας δυσφημούμε το μαγαζί και τους εργοδότες και ότι τους οδηγούμε στην ανεργία γιατί θα κλείσουν και τα δύο μαγαζιά! Τέλος, ξεκαθαρίζουν ότι το παρών κείμενο είναι προϊόν δικιάς τους πρωτοβουλίας και ότι δεν παρακινήθηκαν ούτε απειλήθηκαν από κανέναν, προσπαθώντας έτσι να σώσουν τις δικές τους σχέσεις εργασίας! 1. Καταρχήν, δεν είναι «περίεργο», που το κείμενο των 13, είναι ίδιο, με κομμάτι της αγόρευσης του δικηγόρου της εργοδοσίας στο δικαστήριο στις 12/8, όπου οι κατηγορίες για συκοφαντική δυσφήμιση και απειλή και άλλες τόσες, κατέρρευσαν σαν χάρτινος πύργος και το δικαστήριο μας αθώωσε πανηγυρικά; Εάν το κείμενο είναι δικό τους τότε: 2. Ξεκαθαρίζουμε ότι, ο Καφεναίς είναι ανοιχτός και το μαγαζί που έκλεισε είναι η Μυρσίνη! Άλλωστε, με δικαστική απόφαση, ο Καφεναίς δεν μπορεί να κλείσει μέχρι της 16/9 και βλέπουμε… Αυτοί που κλείνουν τα μαγαζιά είναι οι εργοδότες, η καπιταλιστική κρίση, τα μνημόνια και όλα αυτά τα βάρβαρα μέτρα και όχι εμείς που αγωνιζόμαστε για τα δίκαια αιτήματά μας. Αν πάλι δεν αντιλαμβάνεστε το ποιος είναι υπεύθυνος αυτών των εξελίξεων, σταματήστε να πατάτε επί πτωμάτων, χύνοντας κροκοδείλια δάκρυα, σκεπτόμενοι ατομικά και όχι συλλογικά, για να διασφαλίσετε τις θέσεις εργασίας σας, στην δήθεν «νέα» αλλά ανύπαρκτη Μυρσίνη. Σας υπενθυμίζουμε ότι εμείς είμαστε οι απολυμένοι («γύρισαν τα πόδια να χτυπήσουν το κεφάλι»). Η τάξη μας η εργατική, έχει κάποιες αξίες και κάποια μέσα για να παλεύει, τις απεργίες, τις διαδηλώσεις, την αλληλεγγύη, την ενότητα κτλ, πράγμα που εσείς καταπατάτε, υιοθετώντας μάλιστα τα δόλια μέσα των εργοδοτών την ατομικοποίηση, τον πλήρη υποταγή κ.τ.λ. μην δίνοντας λύση ούτε στα δικά σας προβλήματα, αφού μπαίνετε στη λογική διαχείρισης της εξαθλίωσης που μας έχουν επιβάλει. Αυτό που έχουμε να πούμε, είναι ότι θα έπρεπε να ντρέπεστε για την συμπεριφορά σας. Για την συμπαράταξη και πλήρη συμπόρευση με τα συμφέροντα τα σχέδια και τις μεθοδεύσεις της εργοδοσίας, ώστε να κρατήσετε τις θέσεις εργασίας σας και μάλιστα οι 8 από εσάς σε άλλο κατάστημα (στον Καφεναί) επειδή έκλεισε «το δικό σας» όπως το αποκαλείται (Μυρσίνη)! 3. Ξεκαθαρίζουμε ότι δεν ζητάμε αποζημιώσεις, πόσο μάλλον υπέρογκες. • Θέλουμε πίσω την δουλειά μας, με συμβάσεις που να ανταποκρίνονται στην πραγματική μας εργασία • Τα δεδουλευμένα και τα δώρα μας, που άλλωστε πολλά από αυτά τα ποσά έχει επιβεβαιώσει και η Επιθεώρηση Εργασίας. • Τα δεδουλευμένα, τα δώρα μας και τα ένσημα μας με βάση την πραγματική εργασία που προσφέραμε και όχι αυτή που στα χαρτιά δήλωνε η εργοδοσία κατόπιν παραπλάνησης και τρομοκράτησής μας. Όσο για το ποιόν της εργοδοσίας … Καταγγέλλουμε και καταδικάζουμε την πρακτική της εργοδοσίας στον Καφεναί: • που προσπαθεί να στρέψει εργαζόμενους εναντίων εργαζομένων για να επιβάλει τα σχέδια της • που προσπαθεί με διάφορους τρόπους (εξώδικα, πιεστικά τηλεφωνήματα, απειλές κτλ) τις τελευταίες δυο εβδομάδες να παρέμβει στα εσωτερικά του Συνδικάτου μας, της Ομοσπονδίας μας και του Εργατικού Κέντρου Θεσ/νίκης ώστε να σταματήσουν να στηρίζουν και να συμπαραστέκονται στον δίκαιο αγώνα μας. Παράλληλα ωθεί τους 13εις να κάνουν το ίδιο πράγμα! Κάπου υπάρχει και ένας νόμος που το απαγορεύει αυτό, αλλά τι λέμε τώρα στην εποχή που ζούμε. Επίσης προσπαθεί με δόλια μέσα, να πείσει την κοινή γνώμη για το «αριστερό και κοινωνικό» της προφίλ, ότι τηρεί την εργατική νομοθεσία, καταγγέλλοντας εμάς τους εργαζόμενους ότι την εκβιάζουμε. Εμείς οι αγωνιζόμενοι εργαζόμενοι του Καφεναί το μόνο που βλέπουμε είναι μια πλήρη συμπόρευση και εφαρμογή της πολιτικής της εργοδοσίας με αυτή του Σαμαρά – Βενιζέλου, με ψέματα, σκευωρίες, εκβιασμούς, στημένα και κατασκευασμένα κατηγορητήρια κτλ. Και τώρα η προσπάθεια της εργοδοσίας να φτιάξει το δικός της «μέτωπο» από ατομικοποημένους και υποταγμένους «εργαζόμενους» ιδίου τύπου με το κράτος «έκτακτης ανάγκης» του Σαμαρά, με τις επιτάξεις, τα Ματ και την καταστολή. Η κατάντια αυτής της εργοδοσίας φαίνεται και από το γεγονός ότι δεν διστάζει να εμπλέξει τα ανήλικα παιδιά της, σε μια εργατική διαφορά (που παίρνει άλλες διαστάσεις με δικιά της ευθύνη) αναρτώντας βίντεο στο You Tube βάζοντας τα παιδιά να τραγουδάνε ειρωνικά προς τους εργαζόμενους που διεκδικούν! Άραγε, ο εισαγγελέας ανηλίκων γνωρίζει για αυτήν την κατάντια σας; Όσο για τα γεγονότα το 2010... Τα ίδια έλεγε και έκανε και τότε. Παραβίαζε την εργατική νομοθεσία, δεν πλήρωνε τίποτα από Δώρα και επιδόματα, υπερωρίες, ενώ δεν ασφάλιζε με βάση την πραγματική μας εργασία. Όλα αυτά είναι αποτυπωμένα σε έγγραφα και ιδιωτικά συμφωνητικά, στην Επιθεώρηση και το ΙΚΑ τα οποία η ίδια η εργοδοσία υπέγραψε! Όσο για τα λεγόμενα τις εργοδοσίας ότι «δικό μου είναι το μαγαζί, όποιον θέλω θα απολύω» λέμε τα εξής. Στην εποχή που ζούμε με την ανεργία να καλπάζει, με πάνω από 1,5 εκατ. ανέργους και άλλους τόσους να υποαπασχολούμενους, η απόλυση ισοδυναμεί με έγκλημα! Έτσι διεκδικούμε σαν αίτημα, να απαγορευτούν οι απολύσεις. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι δεν υπάρχει κανένας νόμος που να το λέει αυτό. Ωστόσο δεν υπάρχει και κανένας νόμος που να απαγορεύει τις διεκδικήσεις! Βέβαια στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν έχουμε απλά απολύσεις αλλά εκδικητικές, άκυρες και καταχρηστικές απολύσεις: • γιατί διεκδικούσαμε τα δεδουλευμένα μας και το δικαίωμα μας να συνδικαλιζόμαστε! • γιατί για να τα διασφαλίσουμε καταθέσαμε ασφαλιστικά μέτρα στο Ειρηνοδικείο Θεσ/νίκης και δικαιωθήκαμε! Γι’ αυτούς τους λόγους είμαστε ανεπιθύμητοι από την εργοδοσία! Παρόλα αυτά, εμείς συνεχίζουμε - αυτό που κάναμε και από την αρχή - να καλούμε την εργοδοσία να καθίσει στο τραπέζι του διαλόγου ώστε να βρεθεί μια λύση στα αιτήματα που διεκδικούμε. Να δώσει λύσει στο πρόβλημα το οποίο η ίδια δημιούργησε.

Επιτροπή Αγώνα Εργαζομένων στον ΚΑΦΕΝΑΙ kafenesworkersfight.blogspot.com

Ποιος θα μας σωσει απο τους "σωτηρες"?

Για να υπάρξει ένα τέλος σε αυτή την κοινωνικοοικονομική κατρακύλα που βιώνουμε στην Ελλάδα σήμερα, χρειάζεται μάλλον η Δικαιοσύνη να ορθώσει το ανάστημά της, να σταθεί στο ύψος της. Για να συμβεί αυτό, εδώ και καιρό πολλοί πολίτες απ’ όλους τους κλάδους των επαγγελμάτων αγωνίζονται καταθέτοντας μηνύσεις, αιτήσεις ακύρωσης, προσφυγές, αναφορές, δημοσιεύοντας ζητήματα σχετικά, διαδηλώνοντας σχεδόν ασταμάτητα από το 2008 και μετά. Ένα από τα κυρίαρχα αιτήματα των πολιτών είναι: «Ισότητα, Δικαιοσύνη, Αξιοπρέπεια». Οι παραβιάσεις του Συντάγματος από τις αποφάσεις που υπογράφουν τα μέλη του κοινοβουλίου και όχι μόνο είναι αμέτρητες και οι συνέπειες αυτών των παραβιάσεων έχουν ως κορυφαίο εγκληματικό επακόλουθο τις χιλιάδες των αυτοκτονιών (περίπου 4.000 από το 2010 και μετά). Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία οι αυτοκτονίες* διπλασιάστηκαν μέσα σε ένα χρόνο από το 2011 στο 2012, ενώ το 2011 είχαν παρουσιάσει ρεκόρ πεντηκονταετίας, και αφορούν κυρίως νέους ανθρώπους.

Ποιός θα μας σώσει από τους «σωτήρες»;

Για να υπάρξει ανθρώπινη ανάπτυξη χρειάζεται να μετριαστεί το άδικο και για να συμβεί αυτό ο μόνος ίσως σίγουρος τρόπος είναι να γίνει κάθαρση. Η δικαιοσύνη κατά συνέπεια χρειάζεται να λειτουργήσει με αποδοτικούς ρυθμούς για την κάθαρση της κλεπτοκρατίας. Όλοι οι πολίτες σύμφωνα με την αρχή της ισονομίας είμαστε ίσοι απέναντι στους νόμους. Είναι γεγονός πως κατά τα τελευταία χρόνια έχουν διαπιστωθεί πολλές απάτες πολιτικών προσώπων, οι οποίες όμως κατά ένα περίεργο τρόπο ακόμη δεν έχουν εξυχνιαστεί από τη δικαιοσύνη και δεν έχουν αποδωθεί οι ευθύνες στους υπαίτιους της απαξίωσης της λειτουργίας του Κοινοβουλίου και της σχεδόν συστηματικής παραβίασης του Συντάγματος. Επακόλουθο της ατιμωρησίας είναι η συνέχιση των παράνομων ενεργειών και των παραβιάσεων του Συντάγματος.

«Είναι νομικός παραλογισμός να πιστεύει κανείς ότι το Σύνταγμα και ο νόμος περί ευθύνης υπουργών απαλλάσσουν επίορκους υπουργούς.» Ανδρέας Δημητρόπουλος, περιοδικό HOTDOC, 13 Ιουνίου 2013.

Επιτροπές νομικού ελέγχου

Μπορούν να συσταθούν επιτροπές νομικού ελέγχου, οι οποίες να επανεξετάσουν τα θέματα των εξεταστικών επιτροπών και των δικογραφιών που έχουν διαβιβαστεί στη Βουλή από τον Άρειο Πάγο από τότε που ψηφίστηκε ο περίφημος νόμος περί «ευθύνης υπουργών» (2003). Μέλη των επιτροπών νομικού ελέγχου μπορούν να είναι πολίτες σε συνεργασία με δικηγόρους, οι οποίοι να είναι κληρωτοί όπως συμβαίνει κατά τη διενέργεια εκλογών με τις εφορευτικές επιτροπές.

Μεσίες δεν υπάρχουν, οι πολίτες χρειάζεται να συμμετέχουμε διαρκώς στα κοινωνικά συμβάντα. Οι υποτιθέμενοι μεσίες θα προσαρμοστούν στην πραγματικότητα μονάχα αν εμείς τους προσγειώσουμε.

Χρίστος Καλλίτσης

* «Δεν σημαίνει ότι όλοι οι άνεργοι ή όλοι οι άστεγοι αυτοκτονούν, αλλά η οικονομική κρίση και η έλλειψη προοπτικής και ελπίδας για το μέλλον ενεργοποιεί το έλλειμμα ανθεκτικότητας του καθένα και ενεργοποιεί και αυτοκαταστροφικούς μηχανισμούς σαν μοιραίο μέσο επίλυσης αυτής της αντίφασης», τονίζει ο επιστημονικός διευθυντής της Εταιρείας Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ψυχικής Υγείας (ΕΠΑΨΥ) Στέλιος Στυλιανίδης.

http://justiceforgreece.wordpress.com/2013/09/03/%CE%BD%CE%B1-%CE%B5%CF%86%CE%B1%CF%81%CE%BC%CE%BF%CF%83%CF%84%CE%B5%CE%AF-%CF%84%CE%BF-%CF%83%CF%8D%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%B1/#more-11103

OKΔΕ. Ουτε Λουκετα, Ουτε Απολυσεις-Εμπρος για Απεργιες και Καταληψεις

Oύτε Λουκέτα, Ούτε Απολύσεις - Εμπρός για Απεργίες και Καταλήψεις ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ - ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ - για να τσακίσουμε τα Μνημόνια της ανεργίας, της φτώχειας, της εξαθλίωσης - για να διώξουμε τη χούντα της «Νέας» Συγκυβέρνησης και της Τρόικας ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗ ΔΕΘ Σάββατο7 Σεπτέμβρη, Άγαλμα Βενιζέλου, ώρα: 6μμ Η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ προχωρά το καταστροφικό της έργο, για να ικανοποιήσει τις ορέξεις των κανίβαλων δανειστών-Τροϊκανών και των καπιταλιστών, με την αγαστή συνεργασία των αργυρώνητων ΜΜΕξαπάτησης. Ως το τέλος Σεπτέμβρη 12.500εργαζόμενοι στο Δημόσιο πάνε άμεσα ή έμμεσα για απόλυση (μέσω διαθεσιμότητας-κινητικότητας-μετατάξεων)και φυσικά μεγαλύτερος αλλά άγνωστος αριθμός εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα.Μετά την προσπάθεια να πετάξει στον δρόμο μέσα σε μια νύχτα τους εργαζόμενους της ΕΡΤ, η κυβέρνηση θέλει να στείλει στις ουρές των ανέργων 6.500 εργαζόμενους στους Δήμους, χιλιάδες στην εκπαίδευση μέσω «υποχρεωτικών μετατάξεων» και καταργήσεων ειδικοτήτων (μετά την απόλυση χιλιάδων αναπληρωτών, σχολικών φυλάκων, εργαζόμενων στα πανεπιστήμια, κ.α.) που μαζί με τους απολυμένους από το κλείσιμο μικρών και μεγάλων επιχειρήσεων, εργοστασίων κλπ, τα θύματα της πολιτικής της συμμορίας Βενιζέλου-Σαμαρά, θα φτάσουν τα 2 εκατομμύρια ανέργους.Την ίδια στιγμή τα ξεπουλάει όλα όσο-όσο και με σκανδαλώδη τρόπο μέσω της συμμορίας του ΤΑΙΠΕΔ σε «επενδυτές»-αρπακτικά, κλείνει νοσοκομεία και παιδικούς σταθμούς, «συγχωνεύει»/καταργεί σχολεία. Πετάει μαζικά τη νεολαία έξω από το σχολείο με το νέο εξεταστικό-καρμανιόλα και την στρέφει στην ιδιωτική εκπαίδευση (βλ. ΙΕΚ) ή στο περιθώριο, όπως και τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα στην ιδιωτική υγεία και ασφάλιση.

Η εφαρμογή των Μνημονίων και τα ακόμα πιο σκληρά μέτρα που έρχονται, είναι όλεθρος για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα. Η κατάσταση δεν συμμαζεύεται πια. Μπροστά μας βρίσκονται οι «μαύρες τρύπες» των ασφαλιστικών ταμείων, το λουκέτο δεκάδων οργανισμών, οι δεκάδες χιλιάδες απολύσεις στο Δημόσιο -έχουν δεσμευτεί για150.000 απολύσεις έως το τέλος του 2015 (που φέρνουν πολλαπλάσιες απολύσεις στον Ιδιωτικό τομέα), το λουκέτο χιλιάδων μικρών και μεγάλων επιχειρήσεων, η ιδιωτικοποίηση των πάντων (βλ. νερό, ρεύμα, συγκοινωνίες, κ.λπ.), η κατάρρευση των κρατικών εσόδων, η εκτίναξη ελλειμμάτων και χρεών (δημόσιων και ιδιωτικών),η ανεργία-τέρας. Ο ελληνικός καπιταλισμός, σε βαθιά ύφεση διαρκείας, έχει καταντήσει ένα κουφάρι, που μπορεί να φυτοζωεί μόνο με απανωτά ΜΕΤΡΑ-ΣΟΚ:νέες μειώσεις μισθών/συντάξεων αλλά και «ξαφνικός θάνατος» σχολείων και νοσοκομείων,τσουνάμι απολύσεων, κατασχέσεις σπιτιών και κάθε είδους εισοδήματος έναντι οφειλών στην εφορία, κατάσχεση καταθέσεων (ό,τι έχει απομείνει στους μικροκαταθέτες), πλειστηριασμοί και κατασχέσεις, φυλακίσεις για χρέη π.χ. 300ευρώ! Για να διατηρείται αυτό το σάπιο σύστημα πάνω στα πτώματα μας, απαιτεί στραγγάλισμα των ελευθεριών μας, ένα μαύρο Κράτος Έκτακτης Ανάγκης, στα όρια μιας δικτατορίας: Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, πραξικοπήματα τύπου ΕΡΤ, επιστρατεύσεις, ΜΑΤ, στρατόπεδα συγκέντρωσης, ξύλο και τρομοκρατία. Αυτή η επιλογή των καπιταλιστών και των πολιτικών τους επιτελείων (βλ. συγκυβέρνηση)οπλίζει τους φασίστες της Χρυσής Αυγής που μαχαιρώνουν μετανάστες και αριστερούς, και διάφορους τραμπούκους σαν τον ελεγκτή που δολοφόνησε τον 19χρονο Θανάση πετώντας τον έξω από το τρόλεϊ στο Περιστέρι. Παρόμοιες εταιρείες τραμπούκων θα αναλάβουν και την είσπραξη των εσόδων για το κράτος και τις τράπεζες. Ο αγώνας ενάντια στις απολύσεις και τα λουκέτα είναι αγώνας ζωής ή θανάτου, για όλη την εργατική τάξη, όλη την κοινωνία. Αν τα επιτρέψουμε, η διάλυση όλου του δημόσιου τομέα,δηλαδή των δημόσιων αγαθών και κοινωνικών υπηρεσιών, θα είναι ταχύτατη και αμετάκλητη. Εφαρμογή των Μνημονίων σημαίνει ολοκληρωτική καταστροφή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, Εκπαίδευσης, Υγείας και Ασφάλισης, ιδιωτικοποίηση όλων των υπηρεσιών,δουλικές σχέσεις εργασίας, «κινέζικους» μισθούς για όλους τους εργαζόμενους,ανεργία στο 50% και ακόμα περισσότερο για τους νέους. Αν τους αφήσουμε θα διαλύσουν τα πάντα, θα καταστρέψουν την οικονομία και κάθε προοπτική ανάκαμψής της. ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ, ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ.

Με το πραξικόπημα στην ΕΡΤ, ο Σαμαράς νόμιζε ότι ντύθηκε τον αυτοκρατορικό μανδύα της πυγμής. Όμως ο αγώνας και η κατάληψη στην ΕΡΤ άνοιξαν ένα νέο δρόμο, για όλους τους εργαζόμενους, για να οργανώσουμε μια νικηφόρα αντίσταση στις απολύσεις και τα λουκέτα. Η αντίσταση των εργαζομένων στην ΕΡΤ, στους Δήμους,στο Δημόσιο, είχαν αποτέλεσμα την κατάρρευση της τρικομματικής και αδυνάτισαν τα κόμματα και τους υποστηρικτές των Μνημονίων. Έδειξαν ότι δεν είμαστε ραγιάδες να μας κυβερνούν με το βούρδουλα των επιστρατεύσεων, των ΜΑΤ και των Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου, οι Σαμαράδες και Βενιζέλοι, τα ακροδεξιά αποβράσματα που έχουν μαζέψει στα «πολιτικά» επιτελεία τους, μια κλίκα πλουσίων και οι υπηρέτες τους από το σάπιο πολιτικό σύστημα. Η πολιτική κρίση μπαίνει σε φάση νέου παροξυσμού. Ο Σαμαράς μπορεί ακόμα να είναι «μοναδική λύση» (ιδιαίτερα για τους ιμπεριαλιστές Ε.Ε.-ΔΝΤ), ο δρόμος που τραβάει, όμως, απειλεί να τον στείλει στα σκουπίδια της Ιστορίας. Τα ίδια περιμένουν τους «μνημονιακούς» σ'όλη την Ευρώπη: η οικονομική κρίση βαθαίνει, τα αστικά κόμματα «τρίζουν», οι αγώνες μεγαλώνουν μαζί και η αμφισβήτηση του «τέρατος» Ε.Ε / Ευρώ. Τα ίδια περιμένουν και τις ρεφορμιστικές και γραφειοκρατικές δυνάμεις που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο βοηθούν το καπιταλιστικό σύστημα και την Ε.Ε. να επιβιώνουν. Ή ΑΥΤΟΙ Ή ΕΜΕΙΣ - Να οργανώσουμε ένα νικηφόρο αγώνα Οι πρώτες κινητοποιήσεις στην ΕΡΤ, στους Δήμους, σε Υγεία-Παιδεία, δείχνουν τη διάθεση και τις δυνατότητες που υπάρχουν. Όμως όσο ο χρόνος της τελειώνει η συγκυβέρνηση γίνεται πιο λυσσασμένη και επικίνδυνη - γι' αυτό ο αγώνας θα είναι μακρύς και σκληρός, χρειάζεται οργάνωση και σχέδιο: Είναι αγώνας για την ανατροπή της «νέας» συγκυβέρνησης. Αλλιώς δεν σταματάει αυτή η Νέα Χούντα, με παρακάλια δε θα λυπηθούν τους απολυμένους, τους άνεργους, τους φτωχούς. Με αυταπάτες για το τι θα «μαγειρέψουν» τα ανακτοβούλια του Μαξίμου και των Βρυξελών ή για «ευνοϊκές δικαστικές αποφάσεις», που θα δικαιώνουν τους εργαζόμενους. Χρειάζεται όλοι οι κλάδοι, ομοσπονδίες, σωματεία κ.λπ.,ιδιαίτερα από τους χώρους που άμεσα κινδυνεύουν, να κατέβουν άμεσα σε κοινές κινητοποιήσεις, ενώνοντας τους εργαζόμενους των Δήμων με τους εκπαιδευτικούς, τους νοσοκομειακούς και όλους τους εργαζόμενους στο Δημόσιο και ευρύτερα. Δεν αντέχουμε άλλη διαίρεση των δυνάμεών μας, που μας αποδυναμώνει,είτε λόγω των συντεχνιακών λογικών που καλλιεργεί η συνδικαλιστική γραφειοκρατία είτε λόγω των «επικλήσεων» για ταξική καθαρότητα (βλ. ΚΚΕ-ΠΑΜΕ,κ.λπ.). Πρέπει οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να πάρουμε τον αγώνα στα χέρια μας. Να μην αφήσουμε κανένα γραφειοκράτη να φρενάρει, ν' αποπροσανατολίσει τον αγώνα. Σε κάθε δήμο και γειτονιά, να γίνουν «κέντρα αγώνα», με καταλήψεις δημαρχείων-σχολείων και νοσοκομείων που κλείνουν, ανοιχτές συνελεύσεις εργαζόμενων-άνεργων-νέων, που να φτιάξουν μαζικές επιτροπές δράσης σε κάθε περιοχή. Εμπρός για ΓΕΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ. Να την επιβάλλουμε παρά και ενάντια στην εγκληματική πολιτική των «ηγεσιών» ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Μέχρι να ρίξουμε τη «νέα» συγκυβέρνηση, να διώξουμε την Τρόικα, να σταματήσουμε την καταστροφή των Μνημονίων. Πέρα απ' τις κινητοποιήσεις κλάδων, είναι ώρα όλοι μαζί, αποφασιστικά, να τους στείλουμε στον αγύριστο. Ν' ανοίξουμε τον δρόμο για μια ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ, στηριγμένη στις δικές μας δυνάμεις και στα δικά μας όργανα, για να σταματήσουν να φορτώνουν στις πλάτες μας την κρίση και τη βαρβαρότητα του καπιταλισμού. Μαζί με τους εργαζόμενους, τους λαούς και τα κινήματα στην Ευρώπη, τη Μεσόγειο, τις αραβικές χώρες, που ξεσηκώνονται για δουλειά, ψωμί και ελευθερίες. • Καμία Απόλυση - Καμία «Διαθεσιμότητα» ή «Μετάταξη»-Δουλειά για όλους. • Όχι Λουκέτα και «Συγχωνεύσεις» Οργανισμών και Υπηρεσιών. Δημόσιες Υπηρεσίες, Υγεία, Παιδεία, Ασφάλιση για όλους. • Να καταργηθεί η χουντική Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου και η φασιστική Επιστράτευση Απεργών.Κάτω τα χέρια απ' τις Ελευθερίες μας. Κάτω το Κράτος έκτακτης ανάγκης. • ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ • Κάτω τα Μνημόνια. Έξω από το σφαγείο Ευρώ και Ε.Ε. Πάλη για μια Ευρώπη των Εργαζομένων, ενωμένη, δημοκρατική, ριζοσπαστική, σοσιαλιστική. • Εθνικοποίηση και Εργατικός Έλεγχος στους τομείς-κλειδιά της οικονομίας.

Ο.Κ.Δ.Ε. Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας ergatikipali@okde.gr www.okde.gr

Τακης Φωτοπουλος. Παγκοσμιοποιηση η Ιμπεριαλισμος ? (3)

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (25 Αυγούστου 2013) ________________________________________

Η μυθολογία για την κρίση

Παγκοσμιοποίηση ή Ιμπεριαλισμός; (3)

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ενώ οι σημερινές «προστάτιδες δυνάμεις» και οι εδώ υποτακτικοί τους συζητούν τώρα με ποια νέα μέτρα θα ξεζουμίσουν ακόμη περισσότερο τα λαϊκά στρώματα και θα αγοράσουν σε τιμή ξεπουλήματος όχι πια μόνο τον κοινωνικό πλούτο—που ήδη εξαντλείται— αλλά ακόμη και τη μοναδική κατοικία τους (σε αντίθεση με τα προνομιούχα κοινωνικά στρώματα που ξένοιαστα απολαμβάνουν τις βίλες, πισίνες και κότερά τους) η αποπροσανατολιστική μυθολογία για την κρίση εντείνεται. Και η μυθολογία αυτή δεν στηρίζεται τόσο στην προπαγάνδα της κοινοβουλευτικής Χούντας και των ΜΜΕ που ελέγχει, αλλά στον δήθεν «εναλλακτικό» λόγο και προτάσεις μιας αναξιόπιστης αντιπολίτευσης που ουσιαστικά σπρώχνει τα λαϊκά στρώματα στην απάθεια και τον αγώνα επιβίωσης.

Είναι δε αναξιόπιστη η αντιπολίτευση αυτή, διότι μια χώρα πλήρως ενσωματωμένη στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση είναι αδύνατο να εξασφαλίσει την εθνική (ή σωστότερα τη λαϊκή) κυριαρχία πάνω στην οικονομία της, εάν δεν διαρρήξει τους δεσμούς της με αυτή και ακολουθήσει ένα πρόγραμμα οικονομικής και πολιτικής αυτοδυναμίας. Και αυτό, διότι η παγκοσμιοποίηση αυτή, αντίθετα από τις ανοησίες Κεϋνσιανών και “Μαρξιστών” της συμφοράς που την χαρακτηρίζουν “πείραμα κοινωνικής μηχανικής”, “δόγμα του σοκ”, αν όχι απλά μια...χίμαιρα, είναι μια ιστορική τάση του συστήματος της καπιταλιστικής οικονομίας της αγοράς που εκδηλώθηκε για πρώτη φορά στις αρχές του περασμένου αιώνα αλλά απέτυχε, διότι δεν υπήρχαν τότε, στο πλαίσιο των κρατών (έστω και αν αυτά ήταν αποικιοκρατικές αυτοκρατορίες) οι προϋποθέσεις επιτυχίας της, και κυρίως οι ανοικτές και απελευθερωμένες αγορές εμπορευμάτων, κεφαλαίου και εργασίας. Όμως, σε μια διεθνοποιημένη καπιταλιστική οικονομία της αγοράς, με ανοικτές και απελευθερωμένες αγορές, μπορεί εύκολα να δειχθεί ότι η παγκοσμιοποίηση μόνο νεοφιλελεύθερη μπορεί να είναι, παρά τα αποπροσανατολιστικά παραμύθια Κεϋνσιανών, «Μαρξιστών» κ.α.

Η Ιστορία είναι γνωστή. Την αποτυχία της πρώτης παγκοσμιοποίησης ακολούθησαν δύο παγκόσμιοι πόλεμοι για το μοίρασμα των αγορών μεταξύ των κυριοτέρων μητροπολιτικών κρατών, οι πολιτικές προστατευτισμού του μεσοπολέμου και η εγκαθίδρυση της μεταπολεμικής (οικονομικής, στρατιωτικής και πολιτικής), ηγεμονίας των ΗΠΑ στο καπιταλιστικό στρατόπεδο. Η Αμερικανική ηγεμονία διήρκεσε περίπου μέχρι την έναρξη της διαδικασίας της παγκοσμιοποίησης που σηματοδότησε η ανάδυση του νέου φαινομένου των πολυεθνικών (ή σωστότερα υπερεθνικών) επιχειρήσεων, των οποίων οι παραγωγικές και εμπορικές δραστηριότητες επεκτείνονται σε πολλές χώρες, έστω και αν η τυπική έδρα τους μπορεί να είναι σε μια μητροπολιτική καπιταλιστική χώρα. Από τότε ο Αμερικανικός «ιμπεριαλισμός» αντικαταστάθηκε από την υπερεθνικη ελίτ που έχω αναλύσει παλαιότερα και εδώ. Και ήταν οι οικονομικοί θεσμοί που καθιέρωσαν οι ίδιες οι ΗΠΑ αμέσως μετά τον πόλεμο (ΔΝΤ, Παγκ. Τράπεζα, ΠΟΕ κ.λπ.) που συνέβαλαν αποφασιστικά στην ανάδυση των πολυεθνικών και συνακόλουθα της παγκοσμιοποίησης.

Έτσι, τις τελευταίες δεκαετίες άρχισε μια αλματώδης διαδικασία παγκοσμιοποίησης που σήμερα έγκυροι διεθνείς αναλυτές χαρακτηρίζουν «υπερπαγκοσμιοποίηση», με το παγκόσμιο εμπόριο να αυξάνει πολύ ταχύτερα από το παγκόσμιο ΑΕΠ και τις εμπορευματικές εξαγωγές να έχουν αυξηθεί τις τελευταίες δύο δεκαετίες από 15% του παγκόσμιου ΑΕΠ σε 26%, (Arvind Subramanian and Martin Kessler, The Hyperglobalization of Trade and its Future, Ιούνης 2013). Ακόμη σημαντικότερο, τα 2/3 αυτού του εμπορίου διεξάγεται μόνο από υπερεθνικές επιχειρήσεις, 1.318 από τις οποίες, μέσω διασυνδεόμενου μετοχικού κεφαλαίου, εισπράττουν το 80% των παγκόσμιων επιχειρηματικών εσόδων, ενώ 147 από αυτές (το 1% του συνόλου) ελέγχει το 40% των συνολικών ενεργητικών τους (New Scientist, 24/10/2011).

Οι Κεϋνσιανοί, όμως, και οι Μαρξιστές της συμφοράς αγνοούν το όλο φαινόμενο της παγκοσμιοποίησης, την οποία θεωρούν απλώς συνέχεια της αποτυχούσας πρώτης παγκοσμιοποίησης, και μιλούν για πτώση των επενδύσεων παρά την αύξηση των κερδών, και για κρίση υπερσυσσώρευσης που οδηγεί σε υπερπαραγωγή, υποκατανάλωση και μαζική ανεργία.

Όμως, όλες αυτές οι υποθέσεις είναι εντελώς αβάσιμες εμπειρικά γιατί στηρίζονται σε στοιχεία και δείκτες που αφορούν τις μητροπολιτικές χώρες, αγνοώντας την παγκοσμιοποίηση και τη μεταφορά από τις υπερεθνικές τμημάτων της παραγωγικής διαδικασίας προς την περιφέρεια με τις άθλιες συνθήκες εργασίας και τους μισθούς επιβίωσης (Κίνα, Ινδία κ.λπ.). Αλλά ήταν αυτή ακριβώς η διαδικασίαπου οδήγησε στην αποβιομηχάνιση στο κέντρο και στα οικονομικά «θαύματα» με τους κεραυνοβόλους ρυθμούς ανάπτυξης στην περιφέρεια! Έτσι, από τη δεκαετία του ’90 μέχρι σήμερα οι ξένες επενδύσεις σαν ποσοστό του παγκόσμιου ΑΕΠ επταπλασιάστηκαν (Subramanian & Kessler). Παράλληλα, ενώ στην ΕΕ και τις ΗΠΑ οι ακαθάριστες επενδύσεις πάγιου κεφαλαίου την περασμένη δεκαετία είχαν βαλτώσει, στην Ανατολική και Νότια Ασία αυξανόντουσαν με ετήσιο ρυθμό 12%! (World Development Indicators 2012). H αναπόφευκτη συνέπεια των διαφορικών ρυθμών ανάπτυξης που επέφερε η παγκοσμιοποίηση ήταν ότι, ενώ οι ρυθμοί ανάπτυξης του ΑΕΠ στην ΕΕ και τις ΗΠΑ την τελευταία δεκαετία ήταν κάτω από 2%, στις περιοχές αυτές o ρυθμός ήταν τετραπλάσιος. Αυτό, βέβαια, δε σημαίνει, όπως ανοητολογούν πολλοί «αναλυτές», ότι μετατοπίζεται το παγκόσμιο καπιταλιστικό κέντρο από τα δυτικά μητροπολιτικά κέντρα στην Ασία κ.λπ., αφού η ανάπτυξη των περιφερειακών «θαυμάτων» δεν είναι ενδογενής, αλλά οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά στις δραστηριότητες των δυτικών υπερεθνικών επιχειρήσεων. Δεν είναι λοιπόν περίεργο ότι άρκεσαν μερικά χρόνια κρίσης στα μητροπολιτικά κέντρα για να φανεί ότι τα θαύματα αυτά στηρίζονται σε ξύλινα πόδια...

http://inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2013/2013_08_25.html

http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/

http://www.periektikidimokratia.org/

Επιτροπη αγωνα στον Καφεναι Θεσσαλονικης

ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΜΑΓΑΖΙΑ - ΜΟΙΡΑΖΟΥΝ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΘΑ ΠΑΡΟΥΝ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Η ασυδοσία και τρομοκρατία της εργοδοσίας στον ΚΑΦΕΝΑΙ δεν θα περάσει! Ο κλάδος του Επισιτισμού – Τουρισμού, που υποτίθεται ότι είναι ένας από τους ισχυρότερους και αποδοτικότερους της ελληνικής οικονομίας, συνθλίβεται καθημερινά από την καταπάτηση ακόμη και των πιο στοιχειωδών δικαιωμάτων των εργαζομένων του. Οι εργαζόμενοι του κλάδου, νεαρά άτομα στην πλειονότητα τους,αναγκάζονται να δουλεύουν με εργασιακές συνθήκες δουλοπάροικου, χωρίς προσλήψεις ή με προσλήψεις που δεν ανταποκρίνονται στις πραγματικές συνθήκες εργασίας τους, απλήρωτοι ή με μισθούς πείνας, ανήμποροι ουσιαστικά να υπερασπίσουν,ότι έχουν αφήσει όρθιο η τρόικα, το ΔΝΤ και η συγκυβέρνηση. Στα πλαίσια της συγκεκριμένης πραγματικότητας λειτουργούσε και συνεχίζει να λειτουργεί το καφενείο “ΚΑΦΕΝΑΙ”.Ατράνταχτη απόδειξη όλων των παραπάνω αποτελούν οι κινητοποιήσεις των συναδέλφων μας στον ΚΑΦΕΝΑΙ” τον Ιούνιο του 2010. Μετά από την παράνομη πολιτική - τακτική της εργοδοσίας οι συνάδελφοί μας ξεκίνησαν έναν αγώνα για τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους (δεδουλευμένα, Δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα, άδεια και επίδομα αδείας, αργίες, Κυριακές, νυχτερινά) και νέες συμβάσεις που να ανταποκρίνονται στις πραγματικές συνθήκες εργασίας. Ο αγώνας τελικά δικαιώθηκε και οι συνάδελφοί μας κατάφεραν να πάρουν τα δεδουλευμένα και τα ένσημα τους, ενώ υπέγραψαν νέες συμβάσεις εργασίας. Ωστόσο η εργοδοσία, παρά τις υποσχέσεις που έδωσε, συνέχισε να ακολουθεί την ίδια τακτική εκμετάλλευσης για τους υπολοίπους εργαζόμενους στο κατάστημα. Οι απολύσεις και οι μηνύσεις δεν μας τρομοκρατούν Τώρα, η εργοδοσία στον “ΚΑΦΕΝΑΙ”, παίρνοντας αέρα από την συγκυβέρνηση Σαμαρά και από την ανύπαρκτη εργατική νομοθεσία που την ευνοεί, «παίζει τα ρέστα της» θέλοντας να μετατρέψει το μαγαζί σε σύγχρονο κάτεργο (όπως όλοι οι εργοδότες του κλάδου, οι οποίοι την υποστηρίζουν), επιβάλλοντας, «το νόμος είναι το δίκιο του εργοδότη», την τρομοκρατία και έναν εργασιακό μεσαίωνα. • Έτσι τον Δεκέμβριο του 2012 η εργοδοσία προχώρησε στην απόλυση ενός συναδέλφου μας γιατί δεν δέχτηκε δυσμενέστερους όρους εργασίας και ζητούσε τα νόμιμα δεδουλευμένα του, ενώ επιπλέον με διάφορα εξώδικα και με την απειλή των μηνύσεων, προσπάθησε να τον τρομοκρατήσει ώστε να τον αποτρέψει από το να αγωνιστεί, αποκαλώντας «νταβατζίδες και μπράβους μέλη του Συνδικάτου Επισιτισμού -Τουρισμού και παράνομο το Συνδικάτο μας». • Στα μέσα Ιουλίου του 2013 η εργοδοσία στον“ΚΑΦΕΝΑΙ“ κάλεσε σε συνάντηση τους εργαζομένους αναγγέλλοντας μας με τελεσιγραφικό τρόπο, το κλείσιμο της επιχείρησης. Το Σχέδιο της εργοδοσίας είναι το κλείσιμο του “ΚΑΦΕΝΑΙ”, η μεταφορά της “ΜΥΡΣΙΝΗΣ” στην θέση του και η δημιουργία μιας νέας εταιρίας. Επίσης, η απομάκρυνση όσων εργαζομένων από εμάς,τολμήσαμε να διεκδικήσουμε τα δικαιώματα μας και άρα να είμαστε ασύμφοροι για τα δεδομένα της εργοδοτικής ασυδοσίας. Στις17/7 καταθέσαμε ασφαλιστικά μέτρα στο Ειρηνοδικείο Θες/νίκης και το δικαστήριο επέβαλε προσωρινά, την απαγόρευση κάθε μεταβολής της κατάστασης του ΚΑΦΕΝΑΙ. Η εργοδοσία κάνοντας ένα βήμα εμπρός, οδηγώντας την αντιπαράθεση στα άκρα, στις5/8 έκλεισε το κατάστημα, απέλυσε εκδικητικά και καταχρηστικά 3 συναδέλφισσες,αψηφώντας τα ασφαλιστικά μέτρα. • Ακόμη, προχώρησε σε εκδικητικές μηνύσεις σε βάρος μας λες και είμαστε εγκληματίες, με συνέπεια να οδηγηθούμε στα δικαστήρια με την διαδικασία του αυτοφώρου, μία συναδέλφισσα και ένα μέλος της διοίκησης του Συνδικάτου μας. Μάταια όμως πήγαν όλες οι προσπάθειες της εργοδοσίας, ενώ στο δικαστήριο, οι σκευωρίες, τα ψέματα και το στημένο κατηγορητήριο, κατέρρευσαν σαν χάρτινος πύργος. Σήμερα, εμείς οι εργαζόμενοι - απολυμένοι του ΚΑΦΕΝΑΙ, σηκώνουμε ξανά το κεφάλι και ξεκινάμε έναν αγώνα ενάντια στην τρομοκρατία και την αυθαιρεσία της εργοδοσίας η οποία λόγω της σημερινής κατάστασης και πολιτικής που ακολουθείται με τα μνημόνια και όλα αυτά τα βάρβαρα μέτρα επιθυμεί να μετακυλήσει την οικονομική κρίση στις πλάτες μας. Θα αγωνιστούμε όπως το έκαναν και άλλοι συνάδελφοι του κλάδου και μέλη του Συνδικάτου μας, στο Banquet, στα Applebee s, στην Pizza Hut, στα Goody s, στον Χατζή, σταBle κ.α. • Να ανοίξει άμεσα το κατάστημα – Να παρθούν πίσω οι άκυρες απολύσεις μας. • Να δοθούν άμεσα τα δεδουλευμένα μας • Να αποσυρθούν οι μηνύσεις της εργοδοσίας – όχι στην ποινικοποίηση των αγώνων • Υπερασπίζουμε την Σύμβαση και όλα τα εργατικά δικαιώματά μας

Επιτροπή Αγώνα Εργαζομένων στο ΚΑΦΕΝΑΙ kafenesworkersfight.blogspot.com

ΟΚΔΕ. Κατω η κυβερνηση που δολοφονει!

Κάτω η κυβέρνηση που δολοφονεί! Να σταματήσουμε το κράτος «έκτακτης ανάγκης»

Ένα ακόμη έγκλημα διέπραξε η χουντική συγκυβέρνηση την Τρίτη 13/8 στο Περιστέρι. Ο 18χρονος Θανάσης Καναούτης, διαπράττοντας το«έγκλημα» να μη κόψει εισιτήριο, αφού συνεπλάκη με τον δοσίλογο-ελεγκτή, βρέθηκε έξω από τω εν κινήσει τρόλεϊ με αποτέλεσμα το θανάσιμο τραυματισμό του. Όσο και αν προσπαθήσουν να μας πείσουν η δωσίλογη κυβέρνηση και οι παπαγάλοι δημοσιογράφοι ότι πρόκειται για ένα τυχαίο συμβάν δεν πρόκειται να πείσουν κανένα. Πρόκειται για ένα ακόμη έγκλημα που διέπραξε η χουντική συγκυβέρνηση στο βωμό της «σωτηρίας της χώρας», μιας και έχει δώσει την δυνατότητα σε«ελεγκτές» ράμπο να τρομοκρατούν τους επιβάτες, ειδικά τους νέους, για να εισπράττουν πρόστιμα. Ότι θα κάνουν δηλαδή σε όλους τους τομείς της ζωής μας,για να εισπράττουν φόρους κτλ

Από την άλλη η συγκυβέρνηση εφαρμόζοντας το κράτος «έκτακτης ανάγκης», συνέλαβε 13συναγωνιστές στη Θεσσαλονίκη το απόγευμα της Τετάρτης με την κατηγορία των«διακεκριμένων φθορών» λόγω αναγραφής συνθημάτων για τη δολοφονία του 18χρονου. Μάλιστα κρατηθήκαν 2 μέρες στο αυτόφωρο, ενώ την ιδία ώρα ο οδηγός και ο ελεγκτής του τρόλεϊ παραμένουν ελεύθεροι! Τη Δευτέρα 19/8 στις 12μμ στα δικαστήρια της Θεσσαλονίκης εκδικάζεται η υπόθεση τους. Να είμαστε όλοι-ες εκεί!

Απέναντι σ' αυτή τη σαπίλα και υποκρισία τους, οι εργαζόμενοι και η νεολαία έχουμε το χρέος να τιμήσουμε τους νεκρούς μας πυροδοτώντας μια γενικευμένη εξέγερση, για να επιβάλλουμε τις δικές μας λύσεις, να στείλουμε στον αγύριστο τη σύγχρονη χούντα. Ο 18χρονος νεκρός είναι ένας από εμάς, να τον τιμήσουμε με αγώνες. Για την αποτίναξη της καπιταλιστικής σκλαβιάς που μας επιβάλουν Τραπεζίτες, Πολυεθνικές χρησιμοποιώντας ένα όλο και πιο φασιστικό Κρατικό κατασταλτικό μηχανισμό.

-Να τιμωρηθούν οι δολοφόνοι του Θανάση -Κάτω η κυβέρνηση που δολοφονεί -Αθώωση των 13διωκομένων συναγωνιστών

ΟργάνωσηΚομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας ΟΚΔΕ www.okde.gr - ergatikipali@okde.gr

Παγκοσμιοποιηση η Ιμπεριαλισμος?

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (11 Αυγούστου 2013)

Παγκοσμιοποίηση ή Ιμπεριαλισμός; (2)

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Δεν είναι τυχαίο που Κεϋνσιανοί και «Μαρξιστές» καταφεύγουν σε δόγματα όταν προσπαθούν ν' αγνοήσουν την παγκοσμιοποίηση, εφόσον τόσο τα στατιστικά δεδομένα (που παρερμηνεύουν κατά βούληση), όσο και η ιστορική εμπειρία, τους διαψεύδουν οικτρά, όπως θα δούμε στα επόμενα άρθρα. Όμως, οι συνέπειες δεν είναι απλά θεωρητικές. Έχουν τραγικά αποτελέσματα σε λαούς ολόκληρους, όπως ο Ελληνικός, που αποπροσανατολίζονται συστηματικά, κυρίως από «προοδευτικούς» αναλυτές ―εξαιρουμένων βέβαια των κομουνιστών που απλά προσκολλώνται σε δόγματα του περασμένου αιώνα.

Έτσι, οι Κεϋνσιανοί για να «εξηγήσουν» τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που επιβάλλει η παγκοσμιοποίηση καταφεύγουν σε «δόγματα σοκ» ή σε κατάφωρη παρερμηνεία των στατιστικών στοιχείων ―όλα αυτά με Μαρξίζουσα σάλτσα για να φαίνονται και «προοδευτικά». Και αυτό, γιατί ξέρουν ότι αν δεχτούν την νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση σαν αναπότρεπτο συστημικό φαινόμενο μέσα στο σημερινό καπιταλιστικό σύστημα της αγοράς, θα πρέπει να αλλάξουν... θεωρία, εφόσον σήμερα ο Κεϋνσιανισμός, που θεμελιώθηκε στην εποχή του κράτους-έθνους, είναι νεκρός και θαμμένος για πάντα. Όχι, βέβαια, από τους «κακούς» νεοφιλελεύθερους, αλλά από το γεγονός ότι, με ανοικτές και απελευθερωμένες αγορές, (όπως επιβάλλει η παγκοσμιοποίηση που δεν αμφισβητούν!), μόνο ένας παγκόσμιος Κεϋνσιανισμός θα ήταν πια δυνατός. Αλλά, ένας παγκόσμιος Κεϋνσιανισμός είναι απλά κακόγουστο ανέκδοτο! Ούτε οι χώρες της «Ομάδας των 7», όπου εδράζονται βασικά οι υπερεθνικές επιχειρήσεις (η ψυχή της παγκοσμιοποίησης) αλλά ούτε και τα οικονομικά «θαύματα» της «Ομάδας των 20» (Κίνα, Ινδία, Βραζιλία κ.λπ.), θα δεχόντουσαν ποτέ αυστηρούς κοινωνικούς ελέγχους στις αγορές κεφαλαίου, εργασίας αλλά και εμπορευμάτων, όπως προέβλεπε ο Κεϋνσιανισμός. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε το τέλος των υπερεθνικών επιχειρήσεων και, επομένως, το τέλος της «ανάπτυξης» των τελευταίων 30 περίπου χρόνων που θεμελιωνόταν στην διεθνοποιημένη καπιταλιστική οικονομία της αγοράς και, φυσικά, την κατάρρευση των οικονομικών «θαυμάτων» που αναδύθηκαν βασικά χάρη στις υπερεθνικές επιχειρήσεις που μετακόμισαν στο Νότο για να εκμεταλλευθούν τις εκεί άθλιες συνθήκες εργασίας!

Από την άλλη μεριά, οι «Μαρξιστές» που μιλούν για ενδο-ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις, «δεν βλέπουν» ότι ποτέ άλλοτε οι καπιταλιστικές ελίτ που είναι ενσωματωμένες στη Νέα Διεθνή Τάξη (η οποία οριζεται απο τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση και τις κοινοβουλευτικές Χούντες), δεν ήταν τόσο ενωμένες στο βασικό στόχο τους για τη συγκέντρωση οικονομικής και πολιτικής εξουσίας/δύναμης, παρά τις επί μέρους (μη ανταγωνιστικές) διαφορές τακτικής. Και αυτό, τη στιγμή που η αποδεκατισμένη (χάρη στην αποβιομηχάνιση της παγκοσμιοποίησης) δυτική εργατική τάξη δεν μπορεί να ενωθεί ούτε σε στοιχειώδη αμυντικό αγώνα ενάντια στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές της παγκοσμιοποίησης!

Το στοιχείο που ενώνει όλους αυτούς τους Μαρξιστές είναι η από μέρους τους μετατροπή σε δόγμα της αναχρονιστικής Λενινιστικής θεωρίας του ιμπεριαλισμού, ή της αντίστοιχης θεωρίας του υπέρ-ιμπεριαλισμού του Καούτσκι, που, όπως και η Κεϋνσιανή θεωρία, επίσης στηριζόντουσαν στο κράτος-έθνος. Και αυτό, παρά το γεγονός ότι οι πολιτικές διαφορές μεταξύ τους, π.χ. για το θέμα της ΕΕ, είναι αγεφύρωτες. Έτσι, από τη μια μεριά, είναι η Ευρώδουλη «Αριστερά» που εξαπατά τα λαϊκά στρώματα ότι θα μπορούσε η ΕΕ να αλλάξει «από μέσα» και να ανοίξει το δρόμο για μια «καλή» παγκοσμιοποίηση, αν όχι για τον σοσιαλισμό και ...άλλα (ψηφοθηρικά) παραμύθια. Και, από την άλλη, είναι οι «επαναστάτες» Μαρξιστές που, πάλι με βάση το ίδιο δόγμα του ιμπεριαλισμού, αδυνατούν να κατανοήσουν την σημασία της σημερινής παγκόσμιας κοινωνικής σύγκρουσης. Δηλαδή, το γεγονός ότι η σύγκρουση αυτή δεν είναι απλά μια σύγκρουση κεφαλαίου και εργασίας για την ... σοσιαλιστική επανάσταση, αλλά μια πελώρια σύγκρουση μεταξύ θυμάτων και θυτών στην διαδικασία της παγκοσμιοποίησης που, εν δυνάμει, ενέχει, βέβαια, και το θέμα της συστημικής αλλαγής. Τα θύματα είναι οι εργαζόμενοι με μισθούς επιβίωσης ή με συμβόλαια «μηδέν ωρών», οι άνεργοι, οι υποαπασχολούμενοι, οι συνταξιούχοι, η Παιδεία, η Υγεία. Οι θύτες είναι τα στελέχη των υπερεθνικών επιχειρήσεων και οργανισμών και τα διαπλεκόμενα προνομιούχα στρώματα που ωφελούνται από την παγκοσμιοποίηση.

Με άλλα λόγια, ο αγώνας σήμερα είναι τόσο κοινωνικός όσο και εθνικός, εφόσον η παγκοσμιοποίηση επιβάλλει την κατάργηση τόσο της οικονομικής αυτοδυναμίας των λαών, όσο και, συνακόλουθα, της εθνικής κυριαρχίας τους. Πράγμα που επιβάλλει Λαϊκά Μέτωπα, με πολύ ευρύτερους κοινωνικούς στόχους από αυτούς των ιστορικών Μετώπων σαν το ΕΑΜ, που θα επιδίωκαν την κοινωνική αλλά και την εθνική απελευθέρωση. Δηλαδή, την ταυτόχρονη μονομερή έξοδο από ΕΕ, Ευρώ, ΝΑΤΟ κ.λπ., ώστε να μπορούν να τεθούν οι βάσεις για την αυτοδυναμία και, εν δυνάμει, για συστημική αλλαγή. Αλλά θα επανέλθω.

Υ.Γ. Δεν συνηθίζω να παραποιώ, και μάλιστα σκόπιμα, τις θέσεις κανενός και επιστρέφω ως ασύστολη συκοφαντία τον σχετικό ατεκμηρίωτο ισχυρισμό του ΕΠΑΜ. Η θέση ότι «έξοδος από το Ευρώ σημαίνει ντε φάκτο και έξοδο από την Ε.Ε» δεν στηρίζεται πουθενά, (ούτε βέβαια στην καταστατική συνθήκη της ένταξής μας στην ΕΕ που προβλέπει ρητή αποχώρηση μέλους μόνο από την ΕΕ) και επομένως είναι απλή υπεκφυγή στο κρυστάλλινο ερώτημα: βάζει το ΕΠΑΜ θέμα ταυτόχρονης μονομερούς εξόδου από την ΕΕ και την Ευρωζώνη, ναι ή όχι;

http://inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2013/2013_08_11.html

http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/

www.periektikidimokratia.org

Αντεοιθεση εργαζομενων στον επισιτισμο

Αντεπίθεση των εργαζομένων στον επισιτισμό

ΌΧΙ ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ !

ΟΛΟΙ-ΕΣ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 12/8 ΣΤΙΣ 12.00 μ.μ. ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ

H εργοδοτική ασυδοσία και τρομοκρατία στο καφενείο‘’ΚΑΦΕΝΑΙ’’ δεν θα περάσει ! Η εργοδοσία στον ‘’ΚΑΦΕΝΑΙ’’ μπαίνοντας για τα καλά στο κλίμα της εποχής, των μνημονίων, των απολύσεων και των μέτρων που επιβάλλουν Ε.Ε.-ΔΝΤ-Τρόικα-Συγκυβέρνηση, αποφάσισε να κλείσει την επιχείρηση και να ανοίξει μία νέα με άλλο όνομα για να αποφύγει τα χρέη προς τους εργαζόμενους κ.α. Οι εργαζόμενοι δημιούργησαν μια επιτροπή αγώνα ,μιας και ο εργοδότης τους χρωστούσε δεδουλευμένα, δώρα, επιδόματα κ.α. και έτσι προσπάθησαν να οργανωθούν με αυτό τον τρόπο ενάντια στην επίθεση που δεχόντουσαν. Η εργοδοσία όμως, καταπατώντας την δικαστική απόφαση για προσωρινά ασφαλιστικά μέτρα που κατέθεσαν οι εργαζόμενοι για να μείνει ανοιχτό το κατάστημα, προχώρησε ένα βήμα εμπρός και έκλεισε το κατάστημα μοιράζοντας απολύσεις στους εργαζόμενους που αντιδρούσαν και διεκδικούσαν και όλο το προηγούμενο διάστημα τα δικαιώματά τους. Σα να μην έφτανε αυτό, η εργοδοσία στον ‘’ΚΑΦΕΝΑΙ’’, κατέθεσε ψευδείς μηνύσεις στους εργαζόμενους και δύο συνδικαλιστές (μέλη του Δ.Σ. του Συνδικάτου Επισιτισμού-Τουρισμού και μέλη της παράταξής μας) και η αστυνομία προχώρησε στην σύλληψη ενός συνδικαλιστή και μιας εργαζόμενης, επειδή αντιστάθηκαν στο κλείσιμο του καταστήματος και στην παραβίαση της δικαστικής απόφασης για τα ασφαλιστικά μέτρα.

Η εργοδοσία, σε πλήρη αρμονία με το ‘’κράτος έκτακτης ανάγκης’’ της δικομματικής συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-Ν.Δ., χαρακτηρίζει τα σωματεία και τους συνδικαλιστές παράνομους και απειλεί τους εργαζόμενους ότι αν τολμήσουν και κάνουν παραστάσεις διαμαρτυρίας έξω από το κατάστημα θα προχωρήσουν και σε άλλες μηνύσεις. Όλα τα παραπάνω είναι σύνεχεια και ίδια πολιτική με τις συλλήψεις διαδηλωτών εργαζομένων στις κινητοποιήσεις των Δήμων,την καταπάτηση του πανεπιστημιακού ασύλου με συλλήψεις απεργών εργολαβικών εργαζομένων και φοιτητών, ΕΔΕ για πάμπολους εργαζόμενους-ειδικά εμπλεκόμενους με εργατικούς αγώνες, τις συλλήψεις μαθητών-φοιτητών στην επέτειο δολοφονίας του Αλέξη, τις επιστρατεύσεις απεργών ναυτεργατών-ΜΕΤΡΟ-εκπαιδευτικών με συνοδεία ΜΑΤ, βασανιστήρια μεταναστών σε αστυνομικά τμήματα και στρατόπεδα συγκέντρωσης, επιβολή αστυνομικής χούντας στις Σκουριές Χαλκιδικής, ενορχηστρωμένες εργοδοτικές διώξεις σε μαχητικούς συνδικαλιστές και εργαζόμενους(βλ.Μπαχαράκη), τις παράνομες τερατώδεις προφυλακίσεις(βλ. Σακκάς 2,5 έτη), διώξεις αγωνιστών ενάντια στα διόδια κ.α.

Η Αντεπίθεση των Εργαζομένων στον Επισιτισμό καταγγέλλει την εργοδοτική ασυδοσία και τρομοκρατία στο καφενείο ‘’ΚΑΦΕΝΑΙ’’ και στέκεται δίπλα στους εργαζόμενους.Όπως στους νικηφόρους αγώνες που δώσαμε μαζί με τους συναδέλφους μας στα καταστήματα Χατζή, Goody’s, Applebee’s,Banquet,Βle κ.α. έτσι και τώρα θα υπερασπίσουμε μέχρι τέλους κάθε δικαίωμα και κατάκτηση των εργαζομένων. Γι΄ αυτό καλούμε όλους τους εργαζόμενους του κλάδου ,αλλά και του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, τους ανέργους και τη νεολαία να σταθούν δίπλα στους αγωνιζόμενους συναδέλφους μας δείχνοντας έμπρακτα την αλληλεγγύη τους,γιατί όλοι οι εργαζόμενοι βιώνουμε τα ίδια προβλήματα και δεχόμαστε την ίδια επίθεση. Να μην μείνει αναπάντητη καμία εργοδοτική επίθεση, κανένας εργαζόμενος μόνος του. Καλούμε όλους τους συναδέλφους μας να οργανωθούν στο σωματείο επισιτισμού- τουρισμού και στην παράταξή μας.

ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΝ ΕΠΙΣΙΤΙΣΜΟ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: ΤΗΛ. 6982 268 508, antepithesistonepisitismo.blogspot.com

OΛΟΙ-ΕΣ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΘΕΣ.ΝΙΚΗΣ

ΌΧΙ ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ !

ΟΛΟΙ-ΕΣ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 12/8 ΣΤΙΣ 12.00 μ.μ. ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ

Στα μέσα Ιουλίου του 2013 η εργοδοσία στον ΄΄ΚΑΦΕΝΑΙ΄΄ κάλεσε σε συνάντηση τους εργαζόμενους αναγγέλλοντας μας με τελεσίγραφο τρόπο,το κλείσιμο της επιχείρησης εντός δύο εβδομάδων, επικαλούμενη οικονομικές δυσκολίες. Επιπλέον, η εργοδοσία υποστήριξε πως στη θέση της παλιάς επιχείρησης θα ανοίξει μια καινούργια, με διαφορετικό ιδιοκτησιακό καθεστώς και διαφορετικό αντικείμενο. Η πραγματικότητα, όμως είναι διαφορετική. Το Σχέδιο της εργοδοσίας είναι η συγχώνευση των δύο επιχειρήσεων τους ΄΄ΚΑΦΕΝΑΙ΄΄ και ΄΄ΜΥΡΣΙΝΗ΄΄ και η απομάκρυνση όσων εργαζομένων από εμάς, τολμήσαμε να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας και άρα να είμαστε ασύμφοροι για τα δεδομένα της εργοδοτικής ασυδοσίας. Στις 17/7 καταθέσαμε ασφαλιστικά μέτρα στο Ειρηνοδικείο Θεσ/νίκης και το δικαστήριο επέβαλε προσωρινά, την απαγόρευση κάθε μεταβολής της κατάστασης του ΚΑΦΕΝΑΙ. Η εργοδοσία κάνοντας ένα βήμα εμπρός, οδηγώντας την αντιπαράθεση στα άκρα, στις 5/8 έκλεισε το κατάστημα, παραβιάζοντας τα ασφαλιστικά μέτρα και απέλυσε εκδικητικά και καταχρηστικά, 3 συναδέλφισες.

Στις 8/8 η εργοδοσία του ΄΄ΚΑΦΕΝΑΙ΄΄, όχι μόνο συνεχίζει να μην τηρεί την δικαστική απόφαση, αλλά κατέθεσε και μηνύσεις σε 3 εργαζόμενους του ΄΄ΚΑΦΕΝΑΙ΄΄ και 2 συνδικαλιστές, οι oποίοι συνδικαλιστές είναι και μέλη του Δ.Σ. του Συνδικάτου Επισιτισμού Τουρισμού Θεσ/νίκης, με αποτέλεσμα την σύλληψη μιας εργαζόμενης και ενός συνδικαλιστή με την αιτιολογία της συκοφαντικής δυσφήμησης.Η εργοδοσία του καταστήματος προσπαθεί με αυτόν τον τρόπο να εκφοβίσει τους εργαζόμενους και τους συνδικαλιστές για να σταματήσουν να διεκδικούν τα αυτονόητα, τα δεδουλευμένα και τις θέσεις εργασίας τους.

Γι’αυτό καλούμε όλους τους εργαζόμενους, τη νεολαία και τους ανέργους στα δικαστήρια Θες/νίκης την Δευτέρα 12/8 στις 12.00 μ.μ. όπου δικάζονται οι 2 συνάδελφοί μας.Γιατί όλοι οι εργαζόμενοι σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα έχουμε τα ίδια προβλήματα ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΜΟΝΟ ΤΟΥ-ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ! Η ασυδοσία και ο εκφοβισμός της εργοδοσίας στον ΚΑΦΕΝΑΙ δεν θα περάσει!

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ: • ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΟΥΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΜΑΣ • ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ΑΜΕΣΑ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ – ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΠΙΣΩ ΟΙ ΑΚΥΡΕΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ • ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΤΑ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΑ ΜΑΣ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΝ ΚΑΦΕΝΑΙ

Συλληψεις των εργαζομενων στο καφενειο "Καφεναι" στη Θεσ/νικη

ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ ΣΤΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ ‘’ΚΑΦΕΝΑΙ’’

Στα μέσα Ιουλίου του 2013 η εργοδοσία στον ΄΄ΚΑΦΕΝΑΙ΄΄ κάλεσε σε συνάντηση τους εργαζόμενους αναγγέλλοντας μας με τελεσίγραφο τρόπο,το κλείσιμο της επιχείρησης εντός δύο εβδομάδων, επικαλούμενη οικονομικές δυσκολίες. Επιπλέον, η εργοδοσία υποστήριξε πως στη θέση της παλιάς επιχείρησης θα ανοίξει μια καινούργια, με διαφορετικό ιδιοκτησιακό καθεστώς και διαφορετικό αντικείμενο. Η πραγματικότητα, όμως είναι διαφορετική. Το Σχέδιο της εργοδοσίας είναι η συγχώνευση των δύο επιχειρήσεων τους ΄΄ΚΑΦΕΝΑΙ΄΄ και ΄΄ΜΥΡΣΙΝΗ΄΄ και η απομάκρυνση όσων εργαζομένων από εμάς, τολμήσαμε να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας και άρα να είμαστε ασύμφοροι για τα δεδομένα της εργοδοτικής ασυδοσίας. Στις 17/7 καταθέσαμε ασφαλιστικά μέτρα στο Ειρηνοδικείο Θεσ/νίκης και το δικαστήριο επέβαλε προσωρινά, την απαγόρευση κάθε μεταβολής της κατάστασης του ΚΑΦΕΝΑΙ. Η εργοδοσία κάνοντας ένα βήμα εμπρός, οδηγώντας την αντιπαράθεση στα άκρα, στις 5/8 έκλεισε το κατάστημα, παραβιάζοντας τα ασφαλιστικά μέτρα και απέλυσε εκδικητικά και καταχρηστικά, 3 συναδέλφισσες. Σήμερα, στις8/8 η εργοδοσία του ΄΄ΚΑΦΕΝΑΙ΄΄, όχι μόνο συνεχίζει να μην τηρεί την δικαστική απόφαση, αλλά καταθέτει και μηνύσεις σε 5 εργαζόμενους του ΄΄ΚΑΦΕΝΑΙ΄΄, 3συνδικαλιστές, εκ των οποίων μάλιστα οι 2 είναι μέλη του Δ.Σ. του Συνδικάτου Επισιτισμού Τουρισμού Θεσ/νίκης , με αποτέλεσμα την σύλληψη μιας εργαζόμενης και ενός συνδικαλιστή με την αιτιολογία της συκοφαντικής δυσφήμησης. Η εργοδοσία του καταστήματος προσπαθεί με αυτόν τον τρόπο να εκφοβίσει και να τρομοκρατήσει τους εργαζόμενους και τους συνδικαλιστές για να σταματήσουν να διεκδικούν τα αυτονόητα, τα δεδουλευμένα και τις θέσεις εργασίας τους. Η ασυδοσία και τρομοκρατία της εργοδοσίας στον ΚΑΦΕΝΑΙ δεν θα περάσει !

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ: • ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ 2 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ • ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΟΥΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΜΑΣ • ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ΑΜΕΣΑ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ – ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΠΙΣΩ ΟΙ ΑΚΥΡΕΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ • ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΤΑ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΑ ΜΑΣ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΝ ΚΑΦΕΝΑΙ

-

-

-

ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ ΣΤΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ ‘‘ΚΑΦΕΝΑΙ’’ ΟΛΟΙ ΑΥΡΙΟ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 9/8 10 π.μ. ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ

Η επιτροπή αγώνα εργαζομένων στον ΄΄ΚΑΦΕΝΑΙ΄΄ καλούν όλους τους εργαζόμενους σε παράσταση διαμαρτυρίας στις 10 π.μ. στα δικαστήρια όπου περνούν από τον εισαγγελέα οι δύο συλληφθέντες συνάδελφοί μας.

Στα μέσα Ιουλίου του 2013 η εργοδοσία στον ΄΄ΚΑΦΕΝΑΙ΄΄ κάλεσε σε συνάντηση τους εργαζόμενους αναγγέλλοντας μας με τελεσίγραφο τρόπο, το κλείσιμο της επιχείρησης εντός δύο εβδομάδων,επικαλούμενη οικονομικές δυσκολίες. Επιπλέον, η εργοδοσία υποστήριξε πως στη θέση της παλιάς επιχείρησης θα ανοίξει μια καινούργια, με διαφορετικό ιδιοκτησιακό καθεστώς και διαφορετικό αντικείμενο. Η πραγματικότητα, όμως είναι διαφορετική. Το Σχέδιο της εργοδοσίας είναι η συγχώνευση των δύο επιχειρήσεων τους ΄΄ΚΑΦΕΝΑΙ΄΄ και ΄΄ΜΥΡΣΙΝΗ΄΄ και η απομάκρυνση όσων εργαζομένων από εμάς,τολμήσαμε να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας και άρα να είμαστε ασύμφοροι για τα δεδομένα της εργοδοτικής ασυδοσίας. Στις 17/7 καταθέσαμε ασφαλιστικά μέτρα στο Ειρηνοδικείο Θεσ/νίκης και το δικαστήριο επέβαλε προσωρινά, την απαγόρευση κάθε μεταβολής της κατάστασης του ΚΑΦΕΝΑΙ. Η εργοδοσία κάνοντας ένα βήμα εμπρός, οδηγώντας την αντιπαράθεση στα άκρα, στις 5/8 έκλεισε το κατάστημα,παραβιάζοντας τα ασφαλιστικά μέτρα και απέλυσε εκδικητικά και καταχρηστικά, 3συναδέλφισσες. Σήμερα,στις 8/8 η εργοδοσία του ΄΄ΚΑΦΕΝΑΙ΄΄, όχι μόνο συνεχίζει να μην τηρεί την δικαστική απόφαση, αλλά καταθέτει και μηνύσεις σε 5 εργαζόμενους του ΄΄ΚΑΦΕΝΑΙ΄΄, 3 συνδικαλιστές, εκ των οποίων μάλιστα οι 2 είναι μέλη του Δ.Σ.του Συνδικάτου Επισιτισμού Τουρισμού Θεσ/νίκης , με αποτέλεσμα την σύλληψη μιας εργαζόμενης και ενός συνδικαλιστή με την αιτιολογία της συκοφαντικής δυσφήμησης. Η εργοδοσία του καταστήματος προσπαθεί με αυτόν τον τρόπο να εκφοβίσει και να τρομοκρατήσει τους εργαζόμενους και τους συνδικαλιστές για να σταματήσουν να διεκδικούν τα αυτονόητα, τα δεδουλευμένα και τις θέσεις εργασίας τους. Η ασυδοσία και τρομοκρατία της εργοδοσίας στον ΚΑΦΕΝΑΙ δεν θα περάσει !

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ: • ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ 2 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ • ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΟΥΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΜΑΣ • ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ΑΜΕΣΑ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ – ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΠΙΣΩ ΟΙ ΑΚΥΡΕΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ • ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΤΑ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΑ ΜΑΣ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΝ ΚΑΦΕΝΑΙ

Παγκοσμιοποιηση η Ιμπεριαλισμος? του Τακη Φωτοπουλου

Δημοσιεύεται στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (4/8/2013)

Παγκοσμιοποίηση ή Ιμπεριαλισμός;

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Μια σοβαρή παράπλευρη συνέπεια της κατάρρευσης του «υπαρκτού» και της ουσιαστικής ενσωμάτωσης των μητροπολιτικών κομουνιστικών κομμάτων στο διεθνοποιημένο καπιταλιστικό σύστημα είναι η παράλληλη καθίζηση του Μαρξιστικού προτάγματος. Έτσι, οι «Μαρξιστές» αυτοί, αντί να παραμένουν πιστοί στη Μαρξιστική μέθοδο που ορίζει την ορθοδοξία, και όχι στα «δόγματα», όπως υποστήριζε η εκχυδαϊσμένη Μαρξιστική εκδοχή, έχουν επιστρέψει, εκτός από ελάχιστες φωτεινές εξαιρέσεις Μαρξιστών στο εξωτερικό, στα κιτάπια των αρχών του 20ου αιώνα για να ερμηνεύσουν το νέο συστημικό φαινόμενο της εποχής μας: την παγκοσμιοποίηση. Το αποτέλεσμα δεν είναι απλά η διατύπωση εντελώς λανθασμένων και ασχέτων με τη σημερινή πραγματικότητα θεωρητικών θέσεων, αλλά, ακόμη χειρότερα, η διατύπωση πολιτικών συμπερασμάτων που συμβάλλουν στην οικονομική καταστροφή λαών στην περιφέρεια του συστήματος, όπως ο Ελληνικός, αλλά και στη φυσική εξόντωση κάθε αντιστεκόμενου λαού στη διαδικασία της πλήρους ενσωμάτωσής του στην νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση (Ιράκ, Λιβύη, Συρία κ.λπ.).

Έτσι, αντί οι σύγχρονοι «Μαρξιστές» να αντιληφθούν ότι ο πρωταρχικός εχθρός των λαϊκών στρωμάτων που συνθλίβονται είναι η υπερεθνική ελίτ που διαχειρίζεται την παγκοσμιοποίηση, σε αγαστή σύμπνοια με τις ντόπιες ελίτ και τις κοινοβουλευτικές χούντες που έχουν εγκαταστήσει στη περιφέρεια, ασχολούνται αποπροσανατολιστικά με τον δήθεν «φασιστικό κίνδυνο» από τις καρικατούρες νεοναζιστικών κομμάτων και οργανώσεων και όχι με τον πραγματικό φασιστικό κίνδυνο από την παγκοσμιοποίηση! Άλλοι, πάλι, δεν βλέπουν ότι ο πρωταρχικός αγώνας σήμερα είναι εθνικοαπελευθερωτικός, ώστε να σπάσουν οι πολυποίκιλοι δεσμοί που δένουν τους λαούς στη Νέα Διεθνή Τάξη (ΝΔΤ) —την οποία καθιερώνει η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση και οι συναφείς Κοινοβουλευτικές Χούντες— για να τεθούν οι βάσεις για αντισυστημικό αγώνα. Αντίθετα, περιμένουν τη …σοσιαλιστική επανάσταση, υπονομεύοντας κάθε προσπάθεια για παλλαϊκό μέτωπο και αντικειμενικά βοηθώντας την ολοκλήρωση της σημερινής καταστροφής.

Αν, επομένως, αύριο ξεσπάσει μια πιθανή γενικευμένη σύρραξη που μπορεί να πάρει τη μορφή ακόμη και παγκόσμιου πολέμου, δεν είναι απίθανο να δούμε τους «Μαρξιστές» αυτούς, που με την ασχετοσύνη τους (στη καλύτερη περίπτωση) προδίδουν το πνεύμα του Μαρξισμού, να μιλούν για ενδο-ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις και να τηρούν «ίσες αποστάσεις» σε σχέση με τον καθοριστικό για το μέλλον των λαών αγώνα. Δηλαδή, τον αγώνα μεταξύ των εθνών που είναι ενσωματωμένα στην ΝΔΤ (ΕΕ, ΝΑFTA, Ιαπωνία, κ.λπ.) και αυτών που αντιστέκονται στην παγκοσμιοποίηση, όπως ο Ρωσικός λαός μαζί με το μη ενσωματωμένο στην παγκοσμιοποίηση τμήμα της ηγεσίας του, η Ευρασιατική Ένωση που προωθεί το ίδιο τμήμα της Ρωσικής ηγεσίας, οι αντιστεκόμενοι λαοί στη Μέση Ανατολή (Συρία, Ιράν κ.λπ.) καθώς και οι αντίστοιχοι λαοί στη Λατιν. Αμερική (Βενεζουέλα, Βολιβία, Κούβα κ.α.).

Όλοι αυτοί οι «Μαρξιστές», ενώ αρχικά μιλούσαν για το «ιδεολόγημα» της παγκοσμιοποίησης ή για χίμαιρα, στη συνέχεια ανακάλυψαν το… τέλος της παγκοσμιοποίησης, με Μαρξιστές «γκουρού», όπως ο Χομπσμπάουμ, εδώ και 15 χρόνια να διακηρύσσουν το τέλος του νεοφιλελευθερισμού! Στη πραγματικότητα, βέβαια, η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση όχι απλά δεν τέλειωσε αλλά, όπως έδειξε πολύ πρόσφατη συστηματική μελέτη του φαινόμενου που αναφέρει ο Martin Wolf (Financial Times, 16/7/2013) δεν έπαψε να θεριεύει, παρά τη πελώρια χρηματοπιστωτική κρίση που η ίδια δημιούργησε με το άνοιγμα και την απελευθέρωση των αγορών. Έτσι, τόσο οι άμεσες ξένες επενδύσεις όσο και το διεθνές εμπόριο αυξήθηκαν πολύ πιο γρήγορα από το παγκόσμιο προϊόν στη περίοδο μετά το 1990, με τις ξένες επενδύσεις να έχουν αυξηθεί από 9% του παγκόσμιου ΑΕΠ το 1990, σε 33% το 2012, και τις εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών από 20% του ΑΕΠ σε 31%. Σήμερα, παρά τη κρίση, τόσο το διεθνές εμπόριο όσο και οι ξένες επενδύσεις είναι σε ιστορικά μεγέθη-ρεκόρ σε σχέση με το παγκόσμιο ΑΕΠ!

Στα επόμενα άρθρα θα δούμε τις πολιτικές και οικονομικές συνέπειες της παγκοσμιοποίησης σε σχέση με τον μύθο των ενδο-ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων και τις γεωπολιτικές συνέπειες για τη χώρα μας.

Υ.Γ. Όπως συνήθως, τα στελέχη του ηγετικού ρεύματος στον ΣΥΡΙΖΑ δεν έδωσαν καμιά απάντηση στις κρίσιμες ερωτήσεις που έθεσε το περασμένο άρθρο για το πως συμβιβάζονται οι πολιτικάντικες υποσχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ (του τύπου «θα σας φτιάξουμε και ποτάμια!) με την παραμονή στην ΕΕ και το Ευρώ. Αντίθετα, κάποιοι προτίμησαν τις ανώνυμες, αν όχι λασπολογικές, προσωπικές επιθέσεις. Από την άλλη μεριά, ο αρχηγός του ΕΠΑΜ, μη τολμώντας να θέσει θέμα ταυτόχρονης εξόδου από την ΕΕ και το Ευρώ, θολώνει συνεχώς τα νερά ότι δήθεν έξοδος από το Ευρώ σημαίνει ντε φάκτο και έξοδο από την ΕΕ, λες και δεν υπάρχουν νεοφιλελεύθερες χώρες που είναι στην ΕΕ αλλά όχι και στο Ευρώ! Και αυτό, «ξεχνώντας» ότι είναι η ένταξή μας στην ΕΟΚ/ΕΕ που οδήγησε στη σημερινή καταστροφή με την αποδιάρθρωση της παραγωγικής μας δομής, και όχι απλά η ένταξή μας στην Ευρωζώνη. Είναι, άλλωστε, γνωστό στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ (της ΕΕ) ότι το «Σχέδιο Β» της Ευρώ-ελίτ περιλαμβάνει την αποπομπή μας από το Ευρώ, αλλά την παραμονή μας στην ΕΕ, όπως ακριβώς υπόσχονται κάποιοι στην Αριστερά μας, αλλά και στην «πατριωτική» Αριστερά ή Δεξιά...

http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2013/2013_08_04.html

http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/

www.periektikidimokratia.org

H απατη της Ευρωδουλης "Αριστερας" του Τακη Φωτοπουλου

Δημοσιεύεται στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (28 Ιουλίου 2013)

Η απάτη της Ευρώδουλης «Αριστεράς»

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ένα σημαντικό στοιχείο στην εξαπάτηση των λαϊκών στρωμάτων για τα αίτια της καταστροφής και τον τρόπο διεξόδου από αυτή είναι οι διάφορες «αναλύσεις» που όχι μόνο διαστρεβλώνουν ολοκληρωτικά την πραγματικότητα, αλλά \ μεταχειρίζονται και τις τεχνικές των καλογήρων του Ροΐδη. Όπως αυτοί βάφτιζαν το κρέας ψάρι ώστε να βολεύονται τόσο οι ηθικές τους υποχρεώσεις όσο και οι γαστριμαργικές, σήμερα διάφοροι αναλυτές βαφτίζουν «ριζοσπαστική» την προσπάθεια εξόδου από την κρίση μέσα στην ΕΕ, βολεύοντας τόσο τις υποχρεώσεις τους σαν «αριστερών», όσο και τις (αντίστοιχες) γαστριμαργικές.

Έτσι, η υπεράσπιση της πεμπτουσίας του κατεστημένου που εκφράζει η ένταξή μας στην ΕΕ (η οποία μπορεί να δειχθεί ότι είναι η βασική αιτία της σημερινής καταστροφής) βαφτίζεται «ριζοσπαστική αριστερή» στάση, αφήνοντας τον αναγνώστη να μαντέψει ποια είναι άραγε συντηρητική δεξιά στάση, όταν σύσσωμα τα κόμματα εξουσίας που στηρίζουν την κοινοβουλευτική Χούντα χρησιμοποιούν κάθε μορφή οικονομικής και φυσικής βίας για να μην κινδυνεύσει η παραμονή μας στην ΕΕ! Και αυτό, όταν σύμφωνα με το τελευταίο Ευρωβαρόμετρο, 80% του Λαού δεν εμπιστεύεται την ΕΕ…

Θα άξιζε όμως να θέταμε μερικές καυτές ερωτήσεις στους υποστηρικτές της Ευρώδουλης «Αριστεράς», που κάνουν φανερή την κατάφωρη απόπειρα εξαπάτησης των λαϊκών στρωμάτων.

1. Η «ριζοσπαστική» ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και οι αντίστοιχοι «ριζοσπάστες» οικονομολόγοι που την στηρίζουν διατείνονται ότι θα σταματήσουν την «Κινεζοποίηση» της χώρας, δηλαδή θα καταργήσουν τις «ελαστικές» εργασιακές σχέσεις που εισήγαγαν οι Μνημονιακές Κοινοβουλευτικές Χούντες. Όμως, η «ελαστικοποίηση» της εργασίας είναι αποτέλεσμα του ανοίγματος και της απελευθέρωσης της αγοράς εργασίας (όπως και του κεφαλαίου και των εμπορευμάτων) που επιβάλλουν οι καταστατικές συνθήκες της ΕΕ (Μάαστριχτ, Λισσαβόνας κ.λπ.). Γι’ αυτό και ελαστικές εργασιακές σχέσεις έχουν ήδη επιβληθεί σε πολλές χώρες-μέλη της ΕΕ (Βρετανία, Ολλανδία, Σκανδιναβικές κ.λπ.), ενώ στις υπόλοιπες είναι θέμα χρόνου η εισαγωγή τους, αφού όλα τα κόμματα εξουσίας προσυπογράφουν το άνοιγμα και την απελευθέρωση των αγορών. Ερώτηση: Πώς ακριβώς ο ΣΥΡΙΖΑ θα επιβάλει κοινωνικούς ελέγχους για την προστασία των εργαζομένων μέσα στην ΕΕ, αφού, ακόμη και αν... καταργούσε τα Μνημόνια, η ελαστικοποίηση επιβάλλεται από τις καταστατικές συνθήκες;

2. Οι Ευρώδουλοι «ριζοσπάστες» χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για την μαζική ανεργία. Όμως, η ανεργία δεν είναι μόνο αποτέλεσμα των πολιτικών λιτότητας, αλλά και των σημερινών τεχνολογικών μεταβολών (γι’ αυτό και χώρες με υγιή ανάπτυξη, όπως η Γερμανία, δεν έχουν αντίστοιχη αύξηση της απασχόλησης), αλλά και της προτίμησης των υπερεθνικών επενδυτών για χώρες με ακόμη πιο φθηνό εργατικό δυναμικό από την Ελλάδα (Βουλγαρία, Ινδία, Κίνα κ.λπ.) Ερώτηση: Πώς ακριβώς ο ΣΥΡΙΖΑ μέσα στην ΕΕ θα επιτύχει δραστική μείωση της ανεργίας, έστω στα προ-μνημονιακά επίπεδα (8-9% περίπου); Με προπολεμικά προγράμματα …Ρούζβελτ που δεν έχουν σχέση με μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία, όπως προτείνουν κάποιοι Ευρώδουλοι, ή με αναδιανομή των πλεονασμάτων μέσα στην ΕΕ, λες και είμαστε κάποια Πολιτεία των ΗΠΑ; Ή μήπως με μαζική ταχύρρυθμη ανάπτυξη Κινεζικού τύπου, που και αυτή θα απαιτούσε δεκαετίες για το ξερίζωμα της μαζικής ανεργίας;

3. Οι Ευρώδουλοι «ριζοσπάστες» οδύρονται για τις μαζικές απολύσεις που ήδη άρχισαν, το κλείσιμο νοσοκομείων, σχολείων και Παν. Σχολών (στο πλαίσιο των δραστικών περικοπών στις κοινωνικές δαπάνες Υγείας και Εκπαίδευσης), καθώς και για το πετσόκομμα μισθών και συντάξεων και την συνακόλουθη φτωχοποίηση. Ερώτηση: Είναι δυνατή μέσα στην ΕΕ η ακύρωση των μνημονιακών συνθηκών χωρίς ολοκληρωτική διαγραφή του Χρέους (την οποία ήδη «ξέχασε» η «ριζοσπαστική» ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ); Πώς ακριβώς, λοιπόν, ο ΣΥΡΙΖΑ χωρίς ακύρωση όλων των μνημονιακων συνθηκών και εφαρμοστικών νόμων, (όλα αυτά μέσα στην ΕΕ!), θα επαναφέρει όλους τους απολυμένους από τη Χούντα, καθώς και τις κοινωνικές δαπάνες, μισθούς και συντάξεις στα προ-μνημονιακά επίπεδα, ενώ συγχρόνως θα διατηρεί πρωτογενές δημοσιονομικό πλεόνασμα; Σημειωτέον ότι το πλεόνασμα αυτό (που επιτεύχθηκε με τις γνωστές «σφαγές») παίρνουν δεδομένο στους υπολογισμούς τους οι οικονομικοί «εγκέφαλοι» του ΣΥΡΙΖΑ!

4. Προγραμματικά, ο ΣΥΡΙΖΑ υποτίθεται ότι υποστηρίζει την απεμπλοκή από το ΝΑΤΟ, την κατάργηση των ξένων στρατιωτικών βάσεων κ.λπ. Δεν είδαμε όμως το «ριζοσπαστικό» ηγετικό ρεύμα να καταδικάζει τη σφαγή του λαού της Λιβύης, αλλά αντίθετα υποστήριζε, όπως βέβαια και η ΕΕ από όπου παίρνει την...έμπνευση του, τους ΝΑΤΟϊκούς εγκληματίες αντάρτες και έμμεσα τους ΝΑΤΟϊκούς βομβαρδισμούς, και το ίδιο κάνει τώρα και με τους αντίστοιχους Σύριους. Ούτε το είδαμε να καταδικάζει την άθλια ΕΕ, που μόλις κατέταξε στις τρομοκρατικές οργανώσεις το εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα της Χεζμπολλά. Ερώτηση: Πώς ακριβώς ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία θα επιτύχει την πολιτική αυτοδυναμία, μέσα στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ; Και, γενικότερα, πώς ακριβώς θα επιτύχει την οικονομική αυτοδυναμία και την παραγωγική αναδιάρθρωση που επικαλείται, μέσα στην ΕΕ των «4 ελευθεριών», και αφού θα έχει ξεπουληθεί στο μεταξύ ο κοινωνικός μας πλούτος ―εκτός αν ακυρώσει και όλες τις μετά-μνημονιακές ιδιωτικοποιήσεις! Δεν έχουν λοιπόν άδικο οι Τάιμς της Νέας Υόρκης (η ναυαρχίδα της υπερεθνικής ελίτ), όταν δημοσίευαν άρθρο (23/6/2013), με τίτλο «ΜΟΝΟ Ο ΣΥΡΙΖΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ»...

http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2013/2013_07_28.html

http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/

www.periektikidimokratia.org

Περιεκτικη Δημοκρατια. "Εξεγερσεις και Ελληνικη κανονικοτητα"

«Εξεγέρσεις» και Ελληνική «κανονικότητα»

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας αυτής χαρακτηρίσθηκαν από μια σειρά εξεγέρσεων σε διαφορετικά γεωπολιτικά σημεία του πλανήτη: από τις Αραβικές χώρες, μέχρι την Τουρκία και την Βραζιλία. Παράλληλα, αναπτύχθηκαν και μορφές κοινωνικής διαμαρτυρίας («αγανακτισμένοι» σε Ελλάδα και Ισπανία, «κινήματα κατάληψης» της Γουόλ Στριτ, του Σίτυ του Λονδίνου κ.λπ.) που δεν έπαιρναν μεν τη μορφή εξεγέρσεων αλλά είχαν ένα βασικό κοινό χαρακτηριστικό με αυτές: την έλλειψη κοινών ριζοσπαστικών στόχων ενάντια στην εντεινόμενη συστημική βία της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης (διογκούμενη ανισότητα, ανεργία/υπό-απασχόληση, φτωχοποίηση των λαϊκών στρωμάτων κ.λπ.). Όμως, μπορεί να δειχθεί οτι ο βασικός λόγος της μαζικής συμμετοχής των λαϊκών στρωμάτων ήταν ο αγώνας κατά των συνεπειών της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης.

Το γεγονός της ανυπαρξίας κοινών στόχων δεν ήταν τυχαίο. Ενώ, ιστορικά, πρωταγωνιστές των εξεγέρσεων ήταν κυρίως τα λαϊκά στρώματα, στη μεταπολεμική περίοδο και ιδιαίτερα μετά τον Μάη του ’68 (όπου η εξεγερμένη νεολαία προερχόταν μεν από τα μεσαία κυρίως στρώματα, αλλά ήταν ριζοσπαστικά συνειδητοποιημένη), και ιδιαίτερα σε όλες τις πρόσφατες εξεγέρσεις, τα μεσαία στρώματα παίζουν βασικό οργανωτικό ρόλο καταλύτη (κοινωνικά δίκτυα, «νεολαία του Facebook, του Twitter» κ.λπ.) ενώ τα λαϊκά στρώματα ουσιαστικά παίζουν τον ρόλο των «μαζών». Έτσι, ενώ τα αιτήματα των λαϊκών στρωμάτων πάντα στρέφονται κατά των συνεπειών της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, και υποσυνείδητα κατά της ίδιας της παγκοσμιοποίησης, της οποίας είναι τα κύρια θύματα, τα αιτήματα των μεσαίων στρωμάτων, ουσιαστικά εμπνέονται από την ιδεολογία της παγκοσμιοποίησης (καταπάτηση δικαιωμάτων, καταπολέμηση της διαφθοράς των ελίτ κ.λπ.), αφού άλλωστε τα στρώματα αυτά συνήθως δεν είναι εχθρικά στην παγκοσμιοποίηση. Αναπόφευκτα, μέσα από παρόμοιο αχταρμά αιτημάτων, ο κοινός στόχος καταντούσε να είναι ο ελάχιστος κοινός παρονομαστής των συμμετεχόντων: «να φύγει ο Μουμπάρακ, ο Μόρσι, ο Ερντογάν» κ.λπ. Και «κατά σύμπτωση» παρόμοιοι στόχοι συνέπιπταν συνήθως με τους μακροπρόθεσμους στρατηγικούς στόχους της Υπερεθνικής Ελίτ (Υ/Ε) που διαχειρίζεται τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, μέσω των καθεστώτων κοινοβουλευτικής Χούντας που ελέγχει.

Όμως, οι εξεγέρσεις όσο μαζικές ―ακόμη και βίαιες― κατά της «νομιμότητας» των ελίτ να είναι, ιστορικά, ποτέ δεν οδήγησαν σε ριζοσπαστικές θεσμικές αλλαγές, εάν δεν υπήρχε ένα ισχυρό κίνημα με συγκεκριμένο πρόγραμμα παρόμοιων αλλαγών να τις εμπνέει. Αυτό διδάσκει π.χ. η εξεγερσιακή διαδικασία που οδήγησε στην Ρωσική επανάσταση του 1917 και την εγκαθίδρυση του κρατικιστικού σοσιαλισμού και, αντίστοιχα, στην Ισπανική Επανάσταση του 1936 και την εγκαθίδρυση θεσμών ελευθεριακού σοσιαλισμού (μέχρι τη συντριβή τους από τις φασιστικές ορδές του Φράνκο). Και αυτό ακριβώς το κρίσιμο στοιχείο λείπει από τις σημερινές εξεγέρσεις που τελικά καταλήγουν να είναι απόλυτα ελεγχόμενες από την Υ/Ε. Έτσι, δειγματοληπτικά, στην Αίγυπτο η Υ/Ε ενθάρρυνε την πρώτη εξέγερση του 2011 για να ανατραπεί το χρεοκοπημένο καθεστώς Μουμπάρακ ανοίγοντας τον δρόμο αναγκαστικά (όπως έδειξα σε προηγούμενο άρθρο) στη Μουσουλμανική Αδελφότητα, η οποία συνέχισε τις οικονομικές πολιτικές, Μουμπάρακ, συν την Ισλαμική σάλτσα. Αναπόφευκτα, όταν τα λαϊκά στρώματα συνειδητοποίησαν την απάτη κατέβηκαν σε δεύτερη μαζική εξέγερση για να καταλήξουν σε μια νέα Χούντα, που ελέγχει πάλι η ίδια Υ/Ε, με αντιπρόεδρο το γνωστό αδίστακτο όργανό της, τον Μπαραντέι, που το κόμμα του μαυρίστηκε στις προηγούμενες εκλογές, (δηλαδή τον αντίστοιχο...Βενιζέλο της Αιγύπτου!). Στη Βραζιλία, όπου οι «προοδευτικοί» Λούλα και Ρουσέφ (που θαυμάζει και ο... Τσίπρας) εφάρμοσαν τις ίδιες πολιτικές της παγκοσμιοποίησης, είχαν μια Κινεζικού τύπου «ανάπτυξη», η οποία βέβαια κάθε άλλο παρά μείωσε την κοινωνική και οικονομική ανισότητα που είναι μια από τις μεγαλύτερες στον κόσμο. Τότε, ένα άμορφο «πλήθος» κατέβηκε μαζικά στις πόλεις της Βραζιλίας, χωρίς κανένα συγκεκριμένο πρόγραμμα ριζικών αλλαγών που να οδηγούν σε ρήξη με την νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση. Το αποτέλεσμα ήταν η εξέγερση αυτή να λήξει το ίδιο άδοξα, όπως όλες οι σύγχρονες «εξεγέρσεις».

Και αυτή ακριβώς είναι η ουσία της Νέας Διεθνούς Τάξης: η δημιουργία της εντύπωσης όχι μόνο μιας ψευδό-δημοκρατίας (μέσα από τις κοινοβουλευτικές Χούντες που επιβάλλονται παντού), αλλά και μιας ψευδό-επανάστασης και ψευδό-αντίστασης, έτσι ώστε κάθε πιθανή μορφή αντισυστημικού αγώνα να είναι μπλοκαρισμένη και μάλιστα κατά “δημοκρατικό” τρόπο!

Από την άλλη μεριά, στην Ελλάδα όχι μόνο δεν υπάρχει καμιά διαδικασία εξεγέρσεων εν εξελίξει, παρά τα πιο άγρια μέτρα για την φτωχοποίηση ενός Λαού που έχουν επιβληθεί σε πανευρωπαϊκό, αν όχι και σε παγκόσμιο επίπεδο, αλλά και οι λαϊκές αντιδράσεις ποτέ δεν μαζικοποιήθηκαν αρκούντως ώστε να ξεπεράσουν τα όρια της «νομιμότητας» (τα οποία ορίζουν οι ίδιες κοινοβουλευτικές Χούντες που επιβάλλουν και τα μέτρα!) και να φθάσουν τα όρια μιας εξέγερσης. Συγχρόνως, η Αριστερά όχι μόνο αποδείχθηκε ανίκανη να ηγηθεί ενός παλλαϊκού Μετώπου με στόχους την έξοδο από την ΕΕ, την ακύρωση των Μνημονίων και όλων των σχετικών νόμων, και τη κατάστρωση ενός προγράμματος οικονομικής αυτοδυναμίας και κοινωνικοποίησης τομέων-κλειδιών κ.λπ., αλλά δεν τόλμησε καν να αποχωρήσει σύσσωμη από τη Βουλή για να σπάσει την ψευδή εικόνα «κανονικότητας» που πλάθουν οι ελίτ, και να γίνει ανάγλυφη η σημερινή, συγκαλυπτόμενη, οικονομική και κοινωνική καταστροφή...

http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/

ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. ΚΑΤΩ ΤΑ ΑΝΔΡΕΙΚΕΛΑ ΤΩΝ ΞΕΝΩΝ ΚΑΙ ΝΤΟΠΙΩΝ ΕΛΙΤ

ΛΑΪΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ - ΚΑΤΩ ΤΑ ΑΝΔΡΕΙΚΕΛΑ ΤΩΝ ΞΕΝΩΝ ΚΑΙ ΝΤΟΠΙΩΝ ΕΛΙΤ http://www.periektikidimokratia.org/anakoinoseis/2013-07-16/adistakta-andreikela-elit ΚΑΤΩ ΤΑ ΑΝΔΡΕΙΚΕΛΑ ΤΩΝ ΞΕΝΩΝ ΚΑΙ ΝΤΟΠΙΩΝ ΕΛΙΤ Παλεύουμε για Κυβέρνηση Λαϊκού Μετώπου με στόχους την άμεση μονομερή έξοδο από την ΕΕ και την Αυτοδύναμη Οικονομία Βρισκόμαστε για άλλη μία φορά στο ίδιο έργο θεατές. Η Κοινοβουλευτική Χούντα χωρίς καμία λαϊκή νομιμοποίηση ψηφίζει ένα ακόμη αντιλαϊκό νομοσχέδιο που επιβάλλει όχι μόνο μία νέα φοροληστεία, οδηγώντας στη εξαθλίωση όλο και μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού, αλλά και απολύσεις στα πλαίσια της «κινητικότητας» των δημοσίων υπαλλήλων. Όλα αυτά αποτελούν νέες θυσίες που πρέπει να ανεχτούμε στο βωμό της επερχόμενης δόσης και των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων που θα εξυγιάνουν το Δημόσιο (τον μεγάλο ασθενή και υπαίτιο της κρίσης σύμφωνα με τις ελίτ!) κάνοντας την ελληνική οικονομία πιο ανταγωνιστική. Εντούτοις, επίσημα στοιχεία (ΟΟΣΑ) αναφέρουν ότι το 2003 Γαλλία και Γερμανία ξόδευαν 15%-25% για κράτος πρόνοιας ενώ η Ελλάδα 10%, και παράλληλα το 2002 μόλις το 11,4% του ελληνικού εργατικού δυναμικού εργαζόταν στο δημόσιο τομέα με το ποσοστό αυτό να φτάνει στο 15% το 2010, ακριβώς δηλαδή στον μέσο όρο της ΕΕ, γεγονός που καταρρίπτει εκκωφαντικά την κυβερνητική προπαγάνδα και ψευδολογία για το Δημόσιο. Ο προφανής στόχος των ελίτ μέσω της «εξυγίανσης», επομένως, είναι να παραδώσουν τομείς του δημόσιου τομέα στον ληστρικό και ανεξέλεγκτο ιδιωτικό τομέα (π.χ. ΕΡΤ, ΔΕΗ κλπ.), προς όφελος του μεγάλου κεφαλαίου. Αύριο θα εφαρμοστεί αυτό και με τα νοσοκομεία, τα σχολεία και τα Πανεπιστήμια, αφήνοντας ένα υποτυπώδη δημόσιο τομέα για τους απόρους, όπως στις ΗΠΑ, οδηγώντας ταυτόχρονα χιλιάδες εργαζόμενους στην ανεργία και την υπο-«απασχόληση» (η οποία όμως είχε αρχίσει να φουντώνει από τον καιρό της ένταξής μας στην ΕΟΚ/ΕΕ και απλά σήμερα ...απογειώθηκε). Και όλα αυτά στα πλαίσια, πάντα, της οικονομικής ανταγωνιστικότητας. Καθώς δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι στο πλαίσιο της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης (που στην περιοχή μας εκφράζεται κυρίως με την ΕΕ/ΟΝΕ), δηλαδή τις ανοιχτές και απελευθερωμένες αγορές που δεν υπόκεινται σε κανένα κοινωνικό έλεγχο, το μόνο που έχει σημασία είναι η αύξηση της ανταγωνιστικότητας των οικονομικών μπλοκ και των πολυεθνικών εταιρειών που εδράζονται σε αυτές, με στόχο μία ανάπτυξη προς όφελος των λίγων. Αυτό επιτυγχάνεται με το πετσόκομμα σε μισθούς, κοινωνικές παροχές, ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων κ.λπ.. Ήταν, δηλαδή, η ένταξή μας στην ΕΟΚ/ΕΕ, που μας υποχρέωσε σε άνοιγμα και απελευθέρωση των αγορών, μέσα στις οποίες η Ελληνική οικονομία δεν ήταν ανταγωνιστική , όχι βέβαια λόγω των υψηλών μισθών της, που ήταν πολύ χαμηλότεροι από αυτούς στα Ευρωπαϊκά κέντρα, αλλά εξαιτίας της χρόνιας έλλειψης παραγωγικών επενδύσεων. Δεν είναι, λοιπόν, περίεργο ότι μια από τις πρώτες δουλειές της κοινοβουλευτικής Χούντας και της Τρόικας ήταν να ελαστικοποιήσουν, με τα Μνημόνια, ακόμη περισσότερο τις εργασιακές σχέσεις, ουσιαστικά αποβλέποντας στην υποτίμηση του κόστους εργασίας, ώστε να «βελτιώσουν» τεχνητά την ανταγωνιστικότητα. Έτσι τείνουμε σε μία Κινεζοποιημένη οικονομία και «ανάπτυξη» όπου: • όλος ο κοινωνικός πλούτος της θα είναι ξεπουλημένος σε πολυεθνικές για ένα κομμάτι ψωμί, • οι εργαζόμενοί της δεν θα έχουν κανένα ουσιαστικό εργασιακό δικαίωμα και θα είναι στην απόλυτη δικαιοδοσία του εργοδότη τους για το πότε θα τους προσλαμβάνει και πότε θα τους απολύει κατά βούληση, καθως και για τα άθλια μεροκάματα που μόλις θα καλύπτουν τις ανάγκες επιβίωσης, • οι «τυχεροί» νέοι που θα μπορούν να σπουδάσουν στα Πανεπιστήμια, τα οποία σύντομα θα αρχίσουν να εισάγουν δίδακτρα, θα είναι ευτυχείς να βρίσκουν δουλειά σε κάποια πολυεθνική στην Ελλάδα ή κυρίως στο εξωτερικό, • οι άρρωστοι θα στριμώχνονται σε άθλια δημόσια νοσοκομεία με γιατρούς και νοσοκόμους να δουλεύουν κάτω από εξοντωτικές συνθήκες, και • οι συνταξιούχοι θα ζουν στο όριο της απόλυτης φτώχειας, έχοντας χάσει τις εισφορές που πλήρωναν όλη τους τη ζωή για να ζήσουν λίγα χρόνια ανθρώπινα μετά απο τον μόχθο μιας ολόκληρης ζωής -για χάρη, υποτίθεται, της αποπληρωμής ενός Χρέους που έκαναν οι ελίτ και οι προνομιούχοι, για το οποίο βέβαια δεν τους ρώτησε κανείς! Γι’ αυτό το λόγο η μόνη απάντηση σ’ αυτήν την επίθεση των ντόπιων και ξένων ελίτ που δημιούργησαν την κρίση με την ένταξή μας στην ΕΕ (για την οποία δεν ρωτήθηκε ποτέ ο λαός), και κατά συνέπεια στην Καπιταλιστική Παγκοσμιοποίηση, είναι η αντεπίθεση «από τα κάτω», με τη μορφή ενός αγώνα όχι μόνο εθνικής αλλά και, κυρίως, κοινωνικής απελευθέρωσης, που θα στρεφόταν ενάντια στις ντόπιες και ξένες ελίτ, με άμεσο στόχο τη μόνιμη έξοδο από την κρίση και μεσοπρόθεσμο την οικονομική μας αυτοδυναμία. Το βασικό επομένως αίτημα του Μετώπου θα έπρεπε να είναι η άμεση διεξαγωγή εκλογών για την ανάδειξη μιας Κυβέρνησης Λαϊκού Μετώπου που θα ελέγχεται από τους εντολοδόχους των Συνελεύσεων γειτονιάς, των τόπων δουλειάς κ.τλ. και θα πρέπει να εφαρμόσει τους: ΑΜΕΣΟΙ ΣΤΟΧΟΙ [1] Άμεση μονομερής έξοδός μας από την ΕΕ (και όχι μόνο από την Ευρωζώνη), η οποία αποτελεί την αναγκαία συνθήκη για την ανάκτηση της απαραίτητης οικονομικής κυριαρχίας. [2] Ακύρωση όλων των δανειακών συμβάσεων, Μνημονίων και σχετικών Νόμων που υπέγραψαν η μονοκομματική και η σημερινή διακομματική Χούντα με παράλληλη ολοκληρωτική στάση πληρωμών των τοκοχρεολυσίων (που σημαίνει μονομερή διαγραφή του χρέους), εφόσον πρωταρχικός στόχος σήμερα είναι να σταματήσουμε το ξεπούλημα του κοινωνικού μας πλούτου, με αφορμή το Χρέος (που δεν αναγνωρίζουμε, φυσικά, αφού δεν ρωτήθηκε ποτέ γι’ αυτό ο Λαός), στους ξένους τοκογλύφους, πράγμα που θα έκανε αδύνατη κάθε ιδέα οικονομικής αυτοδυναμίας στο ορατό μέλλον. [3] Αναγκαστική απαλλοτρίωση χωρίς αποζημίωση κάθε κοινού αγαθού που έχει περιέλθει, μέσα από τη διαδικασία των ιδιωτικοποιήσεων, στην ιδιοκτησία των ξένων και ντόπιων ελίτ. [4] Επανεισαγωγή της δραχμής και μερική υποτίμησή της με παράλληλη μετατροπή των καταθέσεων σε δραχμές, και μέτρα ώστε να μην πληγούν τα λαϊκά εισοδήματα και οι μικροκαταθέτες (π.χ. επιδοτήσεις των λαϊκών στρωμάτων χρηματοδοτούμενες από τα έσοδα ενός σημαντικού φόρου στη μεγάλη περιουσία ― κινητή και ακίνητη ― καθώς και τα έσοδα από ένα βαρύ φόρο στα είδη πολυτελείας). [5] Αυστηροί κοινωνικοί έλεγχοι στην κίνηση αγαθών, κεφαλαίων και υπηρεσιών (τελωνειακοί έλεγχοι, συναλλαγματικοί έλεγχοι, ποσοστώσεις κλ.π.) ώστε να θωρακιστεί η οικονομική αυτοδυναμία της χώρας. [6] Επαναφορά μισθών και συντάξεων στα προ Μνημονίων επίπεδα με παράλληλη επαναπρόσληψη των απολυμένων στον δημόσιο τομέα, που θα αναδιοργανωθεί ορθολογικά, στο πλαίσιο της γενικότερης αναδιάρθρωσης της οικονομίας με βάση την αρχή της αυτοδυναμίας. [7] Κοινωνικοποίηση των Τραπεζών και των στρατηγικών κλάδων παραγωγής, συμπεριλαμβανομένων όλων των κλάδων που καλύπτουν βασικές ανάγκες, στο πλαίσιο του προτεινόμενου παρακάτω μίγματος μορφών ιδιοκτησίας και μεθόδων κατανομής των οικονομικών πόρων. [8] Γενική καταγραφή κινητής και ακίνητης περιουσίας, συμπεριλαμβανομένων των καταθέσεων στο εξωτερικό και επιβολή δραστικού «προοδευτικού» φόρου μεγάλης περιουσίας (φόρος δηλαδή ανάλογος με το μέγεθος της περιουσίας που μπορεί να φθάνει και στο 100% της περιουσίας για τις πολύ μεγάλες περιουσίες κ.λπ.), με στόχο τη δραστική ανακατανομή του εισοδήματος και του πλούτου. [9] Δημιουργία ενός πραγματικά λαϊκού συστήματος Υγείας, Εκπαίδευσης και Κοινωνικών Υπηρεσιώνπου θα καλύπτει τις λαϊκές ανάγκες και θα ελέγχεται από τα λαϊκά στρώματα. ΕΝΔΙΑΜΕΣΟΣ ΚΑΙ ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΟΣ ΣΤΟΧΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗΣ ΜΑΣ ΔΟΜΗΣ ΚΑΙ ΧΤΙΣΙΜΟ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΔΙΕΘΝΙΣΜΟΥ ΒΑΣΙΣΜΕΝΟΥ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ Μόλις βγούμε από την ΕΕ και παρθούν όλα τα αναγκαία μέτρα κατάργησης των «4 ελευθεριών» της Παγκοσμιοποίησης με την Κυβέρνηση Λαϊκού Μετώπου, και αφού εξοβελιστεί η σημερινή εγκληματική κοινοβουλευτική Χούντα που μας «κυβερνά» και τα υπερεθνικά αφεντικά της, στόχος του Μετώπου είναι το χτίσιμο μιας Αυτοδύναμης Οικονομίας, μέσα από ένα μίγμα ιδιοκτησίας και ελέγχου των σπάνιων πόρων. Δηλαδή ο Ελληνικός λαός και οι Λαοί στην περιφέρεια και τον Νότο που μαστίζονται ιδιαίτερα από την κρίση και μοιράζονται παρόμοια επίπεδα Ανάπτυξης, να βασίζονται καταρχήν στις ΔΙΚΕΣ τους δυνάμεις και σπάνιους πόρους, ανθρώπινους και υλικούς, και μέσω διμερών ανταλλαγών πλεονασμάτων να καλύπτουν όλες τις υπόλοιπες βασικές και μη βασικές ανάγκες τους, έξω από τη διεθνοποιημένη Οικονομία και την ψευτο-δημοκρατία των ελίτ! Μόνο έτσι θα μπουν τα θεμέλια ενός νέου πραγματικού Διεθνισμού αλληλεγγύης των λαών, και όχι …μέσα στην Παγκοσμιοποίηση και την ΕΕ όπως εξαπατούν τον λαό εν ψυχρώ οι συστημικοί λακέδες και οι πολυπληθείς Αριστερο-Δεξιές ουρές τους. Μόνο έτσι θα ορθοποδήσει ο λαός μας, ώστε στη συνέχεια με αξιοπρέπεια και με πραγματικά δημοκρατικές διαδικασίες να αποφασίσει σε τι είδους σύστημα και σε τι κοινωνία θέλει να ζήσει, μακριά από τη σημερινή μαζική κτηνωδία της Παγκοσμιοποίησης και τις Χούντες των αδίστακτων ντόπιων εκτελεστών της υπερεθνικής ελίτ. Σε αυτή την τόσο κρίσιμη συγκυρία λοιπόν, προβάλλει ως μοναδική λαϊκή λύση για τον λαό της κάθε χώρας η πάλη για τη ρήξη με τη Νέα Διεθνή Τάξη και τη Νεοφιλελεύθερη Παγκοσμιοποίηση που την ανέδειξε, (η οποία στη χώρα μας εκφράζεται κυρίως μέσα από την ΕΕ αλλά και τον ΠΟΕ κ.λπ.), μέσα από Λαϊκά Μέτωπα για Αυτοδύναμες Οικονομίες. Παλεύουμε λοιπόν σε κάθε χώρα για τη δημιουργία ΛΑΪΚΩΝ ΜΕΤΩΠΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ-ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ, μέσα από το χτίσιμο Αυτοδύναμων Οικονομιών. Μόνο με Ενώσεις Αυτοδύναμων Οικονομίων που ξεκινούν «από τα κάτω», από κάθε λαό ξεχωριστά, είναι δυνατή η σταδιακή αποτίναξη της Νέας Διεθνούς Τάξης και των ξένων και ντόπιων ελίτ, που την επιβάλλουν με Οικονομικούς Πολέμους (όπως στα παρ’ ημίν), αλλά και Στρατιωτικούς ενάντια σε λαούς που αντιστέκονται σε αυτή την Παγκοσμιοποιητική διαδικασία. Οι μορφές του αγώνα για την επίτευξη αυτών των στόχων θα κυμαίνονταν από ένα κίνημα άγριων απεργιών από κάτω, που θα ξεπερνούσαν τις συνδικαλιστικές ηγεσίες (ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ κλπ) καθώς και τις ηγεσίες της «Αριστεράς» ― οι οποίες δεν διανοούνται να θέσουν στόχους σαν τους παραπάνω― μέχρι τις καταλήψεις και, το κυριότερο, την οργανωμένη μαζική άρνηση πληρωμών των χαρατσιών, την άρνηση εφαρμογής περικοπών στην Υγεία, εκπαίδευση κ.λπ., την παρεμπόδιση πλειστηριασμών, των «επισκέψεων» της Τρόικας κ.λπ.. Ο μόνος δρόμος για τους εργαζόμενους είναι η οργάνωση «από τα κάτω» απεργιακών επιτροπών. Αυτές οι επιτροπές θα πρέπει να έρθουν σε επαφή με κλάδους που βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση, με στόχο τη Γενική Απεργία Διαρκείας, ώστε να παραλύσει η χώρα. Εμπρός για το χτίσιμο ενός Λαϊκού Μετώπου Κοινωνικής και Εθνικής Απελευθέρωσης που θα θέσει τα άμεσα αιτήματα για: Άμεση Μονομερή έξοδο από ΕΕ | Ακύρωση των μνημονίων | Διαγραφή του Χρέους Για την Αυτοδύναμη Οικονομία και έναν νέο διεθνισμό που στηρίζεται στην αλληλεγγύη, έξω από την Νεοφιλελεύθερη Καπιταλιστική Παγκοσμιοποίηση και την ψευτο-δημοκρατία των ελίτ Πρωτοβουλία Λαϊκού Μετώπου για την Κοινωνική και Εθνική Απελευθέρωση (ΜΕ.Κ.Ε.Α.) www.mekea.org mekea@mekea.org τηλ. 6 937 835 919

Περιεκτικη Δημοκρατια - Τακης Φωτοπουλος. Συστημικη βια, ανεργια και ...απολυσεις

ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ -- Άρθρο Τάκη Φωτόπουλου (Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία 14/7/2013): Συστημική βία: Ανεργία και... απολύσεις

Συστημική βία: Ανεργία και... απολύσεις*

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Η πιο ακραία ίσως μορφή οικονομικής συστημικής βίας στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση είναι η ανεργία ή, εναλλακτικά, η περιστασιακή και μερική (υπό)απασχόληση. Η ανεργία όμως είχε αρχίσει να φουντώνει από τον καιρό της ένταξής μας στην ΕΟΚ/ΕΕ και απλά σήμερα ...απογειώθηκε. Ακόμη και στην εποχή των «παχιών αγελάδων», η ανεργία είχε διπλασιαστεί, από 3,6% το 1984, σε 7% το 1997, παρά το γεγονός ότι το εργατικό κόστος μειωνόταν δραστικά όλη την δεκαετία του 1990, ενώ τα κέρδη στις μεγάλες επιχειρήσεις πολλαπλασιάζονταν. Την περασμένη δεκαετία σημειώθηκε μια εντελώς παροδική μείωση της ανεργίας, σαν αποτέλεσμα της Ολυμπιάδας και των έργων «βιτρίνας» που χρηματοδοτούσε η ΕΕ, για να συνεχίσει κατόπιν την ανοδική πορεία της. Έτσι, οι άνεργοι, το 2005-08 είχαν φθάσει σχεδόν στο 8% του ενεργού πληθυσμού, ενώ το 2009 είχαν ανεβεί στο 9,5%. Με το σκάσιμο της «φούσκας» οι άνεργοι τριπλασιάστηκαν και σήμερα φθάνουν το 28%!

Είναι, επομένως, άλλος ένας αποπροσανατολισμός ότι η ανεργία και η φτωχοποίηση του Λαού είναι αποτέλεσμα των πολιτικών λιτότητας, σαν αποτέλεσμα της «κρίσης του Χρέους» και των Μνημονίων. Στην πραγματικότητα, ήταν τα «δομικά» προβλήματα της οικονομίας που οδήγησαν στην έκρηξη του Χρέους. Τα διογκούμενα ελλείμματα στο ισοζύγιο πληρωμών καθως και τα δημοσιονομικά ελλείμματα, που οδήγησαν τελικά στην χρεωκοπία, μπορεί να δειχτεί οτι άρχισαν να χειροτερεύουν δραματικά από την ένταξή μας στην ΕΕ (βλ. Τ.Φ, Η Ελλάδα ως Προτεκτοράτο της Υπερεθνικής Ελίτ, Γόρδιος, 2010).

Η θεμελιακή δηλαδή αιτία της ανεργίας, στο Ελληνικό μοντέλο εξωστρεφούς ανάπτυξης που θεσμοποιήθηκε μεταπολεμικά με την ένταξή μας στην ΕΕ και την Ευρωζώνη, ήταν η ουσιαστική έλλειψη παραγωγικής δομής, την οποία δραματικά επιδείνωσαν το άνοιγμα και η απελευθέρωση των αγορών που επέβαλε η ένταξή μας στην ΕΕ. Και, φυσικά, η μετανάστευση ελάχιστη σχέση είχε με την έκρηξη της ανεργίας, όπως άμεσα ή έμμεσα διακήρυσσαν τότε οι ελίτ, καθώς και η Πατριωτική «Αριστερά», καλλιεργώντας πρώτοι τη ξενοφοβία και τον ρατσισμό, για να πάρει σήμερα τη σκυτάλη από αυτούς η Χρυσή Αυγή. Οι μετανάστες καταλάμβαναν ανειδίκευτες θέσεις εργασίας και βασικά ανταγωνίζονταν τους δικούς μας απόφοιτους του δημοτικού, όπου όμως η ανεργία μειωνόταν, ενώ, αντίθετα, φούντωνε στους απόφοιτους της δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Δηλαδή, οι μετανάστες ουσιαστικά έπαιζαν τον ρόλο της φτηνής αύξησης της παραγωγής (και της παραγωγικότητας) και της παράλληλης —σωτήριας για τους εργοδότες— συμπίεσης των μισθών.

Με άλλα λόγια, όταν η ένταξη στην ΕΕ μας υποχρέωσε σε άνοιγμα και απελευθέρωση των αγορών, η Ελληνική οικονομία δεν ήταν ανταγωνιστική μέσα στην ΕΕ, όχι βέβαια λόγω των υψηλών μισθών της, που ήταν πολύ χαμηλότεροι από αυτούς στα Ευρωπαϊκά κέντρα, αλλά εξαιτίας της χρόνιας έλλειψης παραγωγικών επενδύσεων. Δεν είναι, λοιπόν, περίεργο ότι μια από τις πρώτες δουλειές της κοινοβουλευτικής Χούντας και της Τρόικας ήταν να ελαστικοποιήσουν, με τα Μνημόνια, ακόμη περισσότερο τις εργασιακές σχέσεις, ουσιαστικά αποβλέποντας στην υποτίμηση του κόστους εργασίας, ώστε να «βελτιώσουν» τεχνητά την ανταγωνιστικότητα, ιδιαίτερα αφού δεν ήταν πια δυνατή η υποτίμηση του νομίσματος. Και, φυσικά, στον βαθμό που το σχέδιο των Ευρώ-ελίτ για την «Κινεζοποίηση» χωρών όπως η Ελλάδα πετύχει, τότε πράγματι, θα υπάρξει «ανάπτυξη», σαν συνέπεια μιας δήθεν «βελτίωσης» της ανταγωνιστικότητας, η οποία όμως θα συνοδεύεται από μαζική ανεργία ή υποαπασχόληση, και μισθούς επιβίωσης για τους πολλούς και ...άγριο βόλεμα για τους λίγους!

Ήδη, άλλωστε, από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, η πρώτη «εκσυγχρονιστική» κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είχε ανακοινώσει την έναρξη ενός κοινωνικού διαλόγου για τις εργασιακές σχέσεις και το ασφαλιστικό, όπου οι παράμετροι των «λύσεων» είχαν αυστηρά προκαθοριστεί. Επρόκειτο, δηλαδή, για ένα κοινωνικό διάλογο-μαϊμού όπου επιχειρείτο οι προσκείμενες στα «εκσυγχρονιστικά» κόμματα εξουσίας (που σήμερα απαρτίζουν την κοινοβουλευτική Χούντα) συνδικαλιστικές ηγεσίες να περάσουν στη βάση τους, όσο πιο ανώδυνα γινόταν, τις λύσεις «ελαστικοποίησης» της εργασίας, που είχαν προκαθορίσει οι συστημικές τάσεις στη διεθνοποιημένη οικονομία της αγοράς. Τάσεις, οι οποίες, χάρις στη συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έφθαναν γρήγορα και στον εκάστοτε παριστάνοντα τον πρωθυπουργό της χώρας. Τότε, όμως, το πολιτικό κλίμα δεν επέτρεπε να περάσουν παρόμοια μέτρα.

Αντίθετα, σήμερα, με την αφορμή της δήθεν «κρίσης του Χρέους», οι ελίτ πέρασαν όχι μόνο τις πιο ελαστικές ίσως σχέσεις εργασίας σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, αλλά άρχισαν τώρα να περνούν ακόμη και την κατάργηση θέσεων στον δημόσιο τομέα. Και αυτό, τη στιγμή μάλιστα που η χώρα έχει ανεργία ρεκόρ στην Ευρωζώνη! Έτσι, απολύουν σχολικούς φύλακες, καθαρίστριες, δημοτικούς αστυνομικούς και συμβασιούχους, ενώ αύριο θα αρχίσουν τις μαζικές απολύσεις στον δημόσιο τομέα, δήθεν για να τον εξυγιάνουν, όπως ξεδιάντροπα υποστηρίζουν τα καλοταϊσμένα παπαγαλάκια των ελίτ στα τηλεοπτικά κανάλια —ενώ η κατειλημμένη ΕΡΤ δεν διανοείται να αναλάβει εκστρατεία «απομυθοποίησης της κρίσης», όπως όφειλε, αλλά συνεχίζει «κανονικά» τον αποπροσανατολισμό!

Στην πραγματικότητα, ο στόχος δεν είναι βέβαια η εξυγίανση του δημόσιου τομέα, που αναντίρρητα χρειάζεται ριζικές αλλαγές, χωρίς απολύσεις προσωπικού, για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών. Το επιχείρημα δηλαδή της δήθεν μεταρρύθμισης είναι άθλιο ψέμα, αφού ο βασικός λόγος που γίνονται οι μαζικές απολύσεις δεν είναι καν η ικανοποίηση των απαιτήσεων των δανειστών. Ουτε είναι βέβαια ο εξαναγκασμός μας από την Ευρώ-ελίτ σε «κακές» πολιτικές (λιτότητας κ.λπ.), όπως εντελώς αποπροσανατολιστικά υποστηρίζουν «προοδευτικοί» οικονομολόγοι (που προβάλλουν ακόμη και οι New York Times, αλλά και παρ’ ημιν «αναρχικοί διανοητές» ––ακόμη και αυτή η σύμπλευση είναι δυνατή στην Ελλάδα!) οι οποίοι «αγνοούν» το φαινόμενο της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και βρίσκονται κάπου μεταξύ ...1929 και 1945.

Ο προφανής στόχος των ελίτ είναι να παραδώσουν τομείς του δημόσιου τομέα στον ληστρικό και ανεξέλεγκτο ιδιωτικό τομέα που ελπίζεται ότι με τον μισό αριθμό υπαλλήλων (και μισούς μισθούς!) θα προσφέρει «ανταγωνιστικές» υπηρεσίες. Αύριο θα κάνουν το ίδιο και με τα νοσοκομεία, τα σχολεία και τα Πανεπιστήμια, αφήνοντας ένα υποτυπώδη δημόσιο τομέα για τους απόρους, όπως στις ΗΠΑ.

Όμως, γιατί άραγε πρέπει να γίνει η οικονομική και κοινωνική αυτή καταστροφή; Όχι βέβαια γιατί, όπως υποστηρίζει η «Αριστερά», Μαρξο-Κεϋνσιανοί οικονομολόγοι κ.λπ. γιατί μας επιβάλλονται οι «κακές» πολιτικές των Μέρκελ–Σόιμπλε. Προφανώς, έξω από την ΕΕ (την οποία δεν αμφισβητούν οι καλοβολεμένοι μέσα στην ΕΕ Πανεπιστημιακοί, αναλυτές κ.λπ.) καμιά Μέρκελ δεν θα μπορούσε να μας επιβάλλει τις «κακές» πολιτικές της. Όμως οι ελίτ μας έκριναν ότι τα συμφέροντά τους ικανοποιούνται καλύτερα μέσα στην ΕΕ και την Ευρωζώνη, οπότε, με δεδομένη την έλλειψη κάθε οικονομικής κυριαρχίας μέσα στην ΕΕ, δεν μπορούμε παρά να εφαρμόζουμε πιστά τις όποιες εντολές των γκαουλάιτερ. Εκτός βέβαια αν πιστεύουμε το παραμύθι (για παιδιά προσχολικής ηλικίας) ότι... αν εκλεγεί ο Τσίπρας θα λειτουργήσει σαν καταλύτης για να αλλάξουν οι Ευρωπαϊκοί συσχετισμοί και οι Ευρωπαϊκές πολιτικές! Και δυστυχώς στην εξαπάτηση αυτή μετέχει σύσσωμη η Αριστερά (εξωκοινοβουλευτική, πατριωτική, «ελευθεριακή» κ.λπ.), πλην ΚΚΕ. Και αυτό, γιατί ακόμη και όταν τμήμα της Αριστεράς αυτής θέτει θέμα εξόδου από την Ευρωζώνη, ποτέ δεν θέτει θέμα άμεσης εξόδου από την ΕΕ, με στόχους την διαγραφή του Χρέους και την κατάργηση των Μνημονίων, αλλά και την αναγκαία κοινωνικοποίηση των τομέων-κλειδιά, ώστε μέσα από ένα πρόγραμμα μετάβασης σε μια αυτοδύναμη οικονομία να τεθούν οι βάσεις για την ρήξη με την νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση και την ικανοποίηση των βασικών αναγκών όλων των πολιτών.

Με άλλα λόγια, ακόμη και η έξοδος από την ΕΕ, χωρίς πρόγραμμα οικονομικής αυτοδυναμίας, θα είναι το ίδιο καταστροφική. Έτσι, οι αποθρασυμένες ξένες και ντόπιες ελίτ, μπροστά στην αδράνεια, (παρά την διογκούμενη εξαθλίωση) των λαϊκών στρωμάτων, εξακολουθούν και εντείνουν το καταστροφικό έργο τους. Όμως, η αδράνεια αυτή σε μεγάλο βαθμό είναι τεχνητή, σαν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι οι κομματοκρατούμενες συνδικαλιστικές ηγεσίες, εσκεμμένα, εκτονώνουν την λαϊκή οργή με υποτονικές απεργίες, πορείες-λιτανείες στο Σύνταγμα και «συλλαλητήρια» συνοδευόμενα από ...συναυλίες. Γι’ αυτό είναι πια άμεση επιτακτική ανάγκη η δημιουργία ενός παλλαϊκού Μετώπου «από τα κάτω» που, με συγκεκριμένους στόχους όπως οι παραπάνω και κυρίως την άμεση έξοδο από την ΕΕ και την αυτοδυναμία, θα ηγηθεί του αγώνα αυτού για την αποτροπή της συντελούμενης καταστροφής, πριν ολοκληρωθεί, οπότε θα είναι αργά, για πολλές δεκαετίες...

http://inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2013/2013_07_14.html

http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/

www.periektikidimokratia.org