Τετάρτη 17 Ιουλίου 2013

ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. ΚΑΤΩ ΤΑ ΑΝΔΡΕΙΚΕΛΑ ΤΩΝ ΞΕΝΩΝ ΚΑΙ ΝΤΟΠΙΩΝ ΕΛΙΤ


ΛΑΪΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ - ΚΑΤΩ ΤΑ ΑΝΔΡΕΙΚΕΛΑ ΤΩΝ ΞΕΝΩΝ ΚΑΙ ΝΤΟΠΙΩΝ ΕΛΙΤ http://www.periektikidimokratia.org/anakoinoseis/2013-07-16/adistakta-andreikela-elit ΚΑΤΩ ΤΑ ΑΝΔΡΕΙΚΕΛΑ ΤΩΝ ΞΕΝΩΝ ΚΑΙ ΝΤΟΠΙΩΝ ΕΛΙΤ Παλεύουμε για Κυβέρνηση Λαϊκού Μετώπου με στόχους την άμεση μονομερή έξοδο από την ΕΕ και την Αυτοδύναμη Οικονομία Βρισκόμαστε για άλλη μία φορά στο ίδιο έργο θεατές. Η Κοινοβουλευτική Χούντα χωρίς καμία λαϊκή νομιμοποίηση ψηφίζει ένα ακόμη αντιλαϊκό νομοσχέδιο που επιβάλλει όχι μόνο μία νέα φοροληστεία, οδηγώντας στη εξαθλίωση όλο και μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού, αλλά και απολύσεις στα πλαίσια της «κινητικότητας» των δημοσίων υπαλλήλων. Όλα αυτά αποτελούν νέες θυσίες που πρέπει να ανεχτούμε στο βωμό της επερχόμενης δόσης και των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων που θα εξυγιάνουν το Δημόσιο (τον μεγάλο ασθενή και υπαίτιο της κρίσης σύμφωνα με τις ελίτ!) κάνοντας την ελληνική οικονομία πιο ανταγωνιστική. Εντούτοις, επίσημα στοιχεία (ΟΟΣΑ) αναφέρουν ότι το 2003 Γαλλία και Γερμανία ξόδευαν 15%-25% για κράτος πρόνοιας ενώ η Ελλάδα 10%, και παράλληλα το 2002 μόλις το 11,4% του ελληνικού εργατικού δυναμικού εργαζόταν στο δημόσιο τομέα με το ποσοστό αυτό να φτάνει στο 15% το 2010, ακριβώς δηλαδή στον μέσο όρο της ΕΕ, γεγονός που καταρρίπτει εκκωφαντικά την κυβερνητική προπαγάνδα και ψευδολογία για το Δημόσιο. Ο προφανής στόχος των ελίτ μέσω της «εξυγίανσης», επομένως, είναι να παραδώσουν τομείς του δημόσιου τομέα στον ληστρικό και ανεξέλεγκτο ιδιωτικό τομέα (π.χ. ΕΡΤ, ΔΕΗ κλπ.), προς όφελος του μεγάλου κεφαλαίου. Αύριο θα εφαρμοστεί αυτό και με τα νοσοκομεία, τα σχολεία και τα Πανεπιστήμια, αφήνοντας ένα υποτυπώδη δημόσιο τομέα για τους απόρους, όπως στις ΗΠΑ, οδηγώντας ταυτόχρονα χιλιάδες εργαζόμενους στην ανεργία και την υπο-«απασχόληση» (η οποία όμως είχε αρχίσει να φουντώνει από τον καιρό της ένταξής μας στην ΕΟΚ/ΕΕ και απλά σήμερα ...απογειώθηκε). Και όλα αυτά στα πλαίσια, πάντα, της οικονομικής ανταγωνιστικότητας. Καθώς δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι στο πλαίσιο της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης (που στην περιοχή μας εκφράζεται κυρίως με την ΕΕ/ΟΝΕ), δηλαδή τις ανοιχτές και απελευθερωμένες αγορές που δεν υπόκεινται σε κανένα κοινωνικό έλεγχο, το μόνο που έχει σημασία είναι η αύξηση της ανταγωνιστικότητας των οικονομικών μπλοκ και των πολυεθνικών εταιρειών που εδράζονται σε αυτές, με στόχο μία ανάπτυξη προς όφελος των λίγων. Αυτό επιτυγχάνεται με το πετσόκομμα σε μισθούς, κοινωνικές παροχές, ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων κ.λπ.. Ήταν, δηλαδή, η ένταξή μας στην ΕΟΚ/ΕΕ, που μας υποχρέωσε σε άνοιγμα και απελευθέρωση των αγορών, μέσα στις οποίες η Ελληνική οικονομία δεν ήταν ανταγωνιστική , όχι βέβαια λόγω των υψηλών μισθών της, που ήταν πολύ χαμηλότεροι από αυτούς στα Ευρωπαϊκά κέντρα, αλλά εξαιτίας της χρόνιας έλλειψης παραγωγικών επενδύσεων. Δεν είναι, λοιπόν, περίεργο ότι μια από τις πρώτες δουλειές της κοινοβουλευτικής Χούντας και της Τρόικας ήταν να ελαστικοποιήσουν, με τα Μνημόνια, ακόμη περισσότερο τις εργασιακές σχέσεις, ουσιαστικά αποβλέποντας στην υποτίμηση του κόστους εργασίας, ώστε να «βελτιώσουν» τεχνητά την ανταγωνιστικότητα. Έτσι τείνουμε σε μία Κινεζοποιημένη οικονομία και «ανάπτυξη» όπου: • όλος ο κοινωνικός πλούτος της θα είναι ξεπουλημένος σε πολυεθνικές για ένα κομμάτι ψωμί, • οι εργαζόμενοί της δεν θα έχουν κανένα ουσιαστικό εργασιακό δικαίωμα και θα είναι στην απόλυτη δικαιοδοσία του εργοδότη τους για το πότε θα τους προσλαμβάνει και πότε θα τους απολύει κατά βούληση, καθως και για τα άθλια μεροκάματα που μόλις θα καλύπτουν τις ανάγκες επιβίωσης, • οι «τυχεροί» νέοι που θα μπορούν να σπουδάσουν στα Πανεπιστήμια, τα οποία σύντομα θα αρχίσουν να εισάγουν δίδακτρα, θα είναι ευτυχείς να βρίσκουν δουλειά σε κάποια πολυεθνική στην Ελλάδα ή κυρίως στο εξωτερικό, • οι άρρωστοι θα στριμώχνονται σε άθλια δημόσια νοσοκομεία με γιατρούς και νοσοκόμους να δουλεύουν κάτω από εξοντωτικές συνθήκες, και • οι συνταξιούχοι θα ζουν στο όριο της απόλυτης φτώχειας, έχοντας χάσει τις εισφορές που πλήρωναν όλη τους τη ζωή για να ζήσουν λίγα χρόνια ανθρώπινα μετά απο τον μόχθο μιας ολόκληρης ζωής -για χάρη, υποτίθεται, της αποπληρωμής ενός Χρέους που έκαναν οι ελίτ και οι προνομιούχοι, για το οποίο βέβαια δεν τους ρώτησε κανείς! Γι’ αυτό το λόγο η μόνη απάντηση σ’ αυτήν την επίθεση των ντόπιων και ξένων ελίτ που δημιούργησαν την κρίση με την ένταξή μας στην ΕΕ (για την οποία δεν ρωτήθηκε ποτέ ο λαός), και κατά συνέπεια στην Καπιταλιστική Παγκοσμιοποίηση, είναι η αντεπίθεση «από τα κάτω», με τη μορφή ενός αγώνα όχι μόνο εθνικής αλλά και, κυρίως, κοινωνικής απελευθέρωσης, που θα στρεφόταν ενάντια στις ντόπιες και ξένες ελίτ, με άμεσο στόχο τη μόνιμη έξοδο από την κρίση και μεσοπρόθεσμο την οικονομική μας αυτοδυναμία. Το βασικό επομένως αίτημα του Μετώπου θα έπρεπε να είναι η άμεση διεξαγωγή εκλογών για την ανάδειξη μιας Κυβέρνησης Λαϊκού Μετώπου που θα ελέγχεται από τους εντολοδόχους των Συνελεύσεων γειτονιάς, των τόπων δουλειάς κ.τλ. και θα πρέπει να εφαρμόσει τους: ΑΜΕΣΟΙ ΣΤΟΧΟΙ [1] Άμεση μονομερής έξοδός μας από την ΕΕ (και όχι μόνο από την Ευρωζώνη), η οποία αποτελεί την αναγκαία συνθήκη για την ανάκτηση της απαραίτητης οικονομικής κυριαρχίας. [2] Ακύρωση όλων των δανειακών συμβάσεων, Μνημονίων και σχετικών Νόμων που υπέγραψαν η μονοκομματική και η σημερινή διακομματική Χούντα με παράλληλη ολοκληρωτική στάση πληρωμών των τοκοχρεολυσίων (που σημαίνει μονομερή διαγραφή του χρέους), εφόσον πρωταρχικός στόχος σήμερα είναι να σταματήσουμε το ξεπούλημα του κοινωνικού μας πλούτου, με αφορμή το Χρέος (που δεν αναγνωρίζουμε, φυσικά, αφού δεν ρωτήθηκε ποτέ γι’ αυτό ο Λαός), στους ξένους τοκογλύφους, πράγμα που θα έκανε αδύνατη κάθε ιδέα οικονομικής αυτοδυναμίας στο ορατό μέλλον. [3] Αναγκαστική απαλλοτρίωση χωρίς αποζημίωση κάθε κοινού αγαθού που έχει περιέλθει, μέσα από τη διαδικασία των ιδιωτικοποιήσεων, στην ιδιοκτησία των ξένων και ντόπιων ελίτ. [4] Επανεισαγωγή της δραχμής και μερική υποτίμησή της με παράλληλη μετατροπή των καταθέσεων σε δραχμές, και μέτρα ώστε να μην πληγούν τα λαϊκά εισοδήματα και οι μικροκαταθέτες (π.χ. επιδοτήσεις των λαϊκών στρωμάτων χρηματοδοτούμενες από τα έσοδα ενός σημαντικού φόρου στη μεγάλη περιουσία ― κινητή και ακίνητη ― καθώς και τα έσοδα από ένα βαρύ φόρο στα είδη πολυτελείας). [5] Αυστηροί κοινωνικοί έλεγχοι στην κίνηση αγαθών, κεφαλαίων και υπηρεσιών (τελωνειακοί έλεγχοι, συναλλαγματικοί έλεγχοι, ποσοστώσεις κλ.π.) ώστε να θωρακιστεί η οικονομική αυτοδυναμία της χώρας. [6] Επαναφορά μισθών και συντάξεων στα προ Μνημονίων επίπεδα με παράλληλη επαναπρόσληψη των απολυμένων στον δημόσιο τομέα, που θα αναδιοργανωθεί ορθολογικά, στο πλαίσιο της γενικότερης αναδιάρθρωσης της οικονομίας με βάση την αρχή της αυτοδυναμίας. [7] Κοινωνικοποίηση των Τραπεζών και των στρατηγικών κλάδων παραγωγής, συμπεριλαμβανομένων όλων των κλάδων που καλύπτουν βασικές ανάγκες, στο πλαίσιο του προτεινόμενου παρακάτω μίγματος μορφών ιδιοκτησίας και μεθόδων κατανομής των οικονομικών πόρων. [8] Γενική καταγραφή κινητής και ακίνητης περιουσίας, συμπεριλαμβανομένων των καταθέσεων στο εξωτερικό και επιβολή δραστικού «προοδευτικού» φόρου μεγάλης περιουσίας (φόρος δηλαδή ανάλογος με το μέγεθος της περιουσίας που μπορεί να φθάνει και στο 100% της περιουσίας για τις πολύ μεγάλες περιουσίες κ.λπ.), με στόχο τη δραστική ανακατανομή του εισοδήματος και του πλούτου. [9] Δημιουργία ενός πραγματικά λαϊκού συστήματος Υγείας, Εκπαίδευσης και Κοινωνικών Υπηρεσιώνπου θα καλύπτει τις λαϊκές ανάγκες και θα ελέγχεται από τα λαϊκά στρώματα. ΕΝΔΙΑΜΕΣΟΣ ΚΑΙ ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΟΣ ΣΤΟΧΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗΣ ΜΑΣ ΔΟΜΗΣ ΚΑΙ ΧΤΙΣΙΜΟ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΔΙΕΘΝΙΣΜΟΥ ΒΑΣΙΣΜΕΝΟΥ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ Μόλις βγούμε από την ΕΕ και παρθούν όλα τα αναγκαία μέτρα κατάργησης των «4 ελευθεριών» της Παγκοσμιοποίησης με την Κυβέρνηση Λαϊκού Μετώπου, και αφού εξοβελιστεί η σημερινή εγκληματική κοινοβουλευτική Χούντα που μας «κυβερνά» και τα υπερεθνικά αφεντικά της, στόχος του Μετώπου είναι το χτίσιμο μιας Αυτοδύναμης Οικονομίας, μέσα από ένα μίγμα ιδιοκτησίας και ελέγχου των σπάνιων πόρων. Δηλαδή ο Ελληνικός λαός και οι Λαοί στην περιφέρεια και τον Νότο που μαστίζονται ιδιαίτερα από την κρίση και μοιράζονται παρόμοια επίπεδα Ανάπτυξης, να βασίζονται καταρχήν στις ΔΙΚΕΣ τους δυνάμεις και σπάνιους πόρους, ανθρώπινους και υλικούς, και μέσω διμερών ανταλλαγών πλεονασμάτων να καλύπτουν όλες τις υπόλοιπες βασικές και μη βασικές ανάγκες τους, έξω από τη διεθνοποιημένη Οικονομία και την ψευτο-δημοκρατία των ελίτ! Μόνο έτσι θα μπουν τα θεμέλια ενός νέου πραγματικού Διεθνισμού αλληλεγγύης των λαών, και όχι …μέσα στην Παγκοσμιοποίηση και την ΕΕ όπως εξαπατούν τον λαό εν ψυχρώ οι συστημικοί λακέδες και οι πολυπληθείς Αριστερο-Δεξιές ουρές τους. Μόνο έτσι θα ορθοποδήσει ο λαός μας, ώστε στη συνέχεια με αξιοπρέπεια και με πραγματικά δημοκρατικές διαδικασίες να αποφασίσει σε τι είδους σύστημα και σε τι κοινωνία θέλει να ζήσει, μακριά από τη σημερινή μαζική κτηνωδία της Παγκοσμιοποίησης και τις Χούντες των αδίστακτων ντόπιων εκτελεστών της υπερεθνικής ελίτ. Σε αυτή την τόσο κρίσιμη συγκυρία λοιπόν, προβάλλει ως μοναδική λαϊκή λύση για τον λαό της κάθε χώρας η πάλη για τη ρήξη με τη Νέα Διεθνή Τάξη και τη Νεοφιλελεύθερη Παγκοσμιοποίηση που την ανέδειξε, (η οποία στη χώρα μας εκφράζεται κυρίως μέσα από την ΕΕ αλλά και τον ΠΟΕ κ.λπ.), μέσα από Λαϊκά Μέτωπα για Αυτοδύναμες Οικονομίες. Παλεύουμε λοιπόν σε κάθε χώρα για τη δημιουργία ΛΑΪΚΩΝ ΜΕΤΩΠΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ-ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ, μέσα από το χτίσιμο Αυτοδύναμων Οικονομιών. Μόνο με Ενώσεις Αυτοδύναμων Οικονομίων που ξεκινούν «από τα κάτω», από κάθε λαό ξεχωριστά, είναι δυνατή η σταδιακή αποτίναξη της Νέας Διεθνούς Τάξης και των ξένων και ντόπιων ελίτ, που την επιβάλλουν με Οικονομικούς Πολέμους (όπως στα παρ’ ημίν), αλλά και Στρατιωτικούς ενάντια σε λαούς που αντιστέκονται σε αυτή την Παγκοσμιοποιητική διαδικασία. Οι μορφές του αγώνα για την επίτευξη αυτών των στόχων θα κυμαίνονταν από ένα κίνημα άγριων απεργιών από κάτω, που θα ξεπερνούσαν τις συνδικαλιστικές ηγεσίες (ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ κλπ) καθώς και τις ηγεσίες της «Αριστεράς» ― οι οποίες δεν διανοούνται να θέσουν στόχους σαν τους παραπάνω― μέχρι τις καταλήψεις και, το κυριότερο, την οργανωμένη μαζική άρνηση πληρωμών των χαρατσιών, την άρνηση εφαρμογής περικοπών στην Υγεία, εκπαίδευση κ.λπ., την παρεμπόδιση πλειστηριασμών, των «επισκέψεων» της Τρόικας κ.λπ.. Ο μόνος δρόμος για τους εργαζόμενους είναι η οργάνωση «από τα κάτω» απεργιακών επιτροπών. Αυτές οι επιτροπές θα πρέπει να έρθουν σε επαφή με κλάδους που βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση, με στόχο τη Γενική Απεργία Διαρκείας, ώστε να παραλύσει η χώρα. Εμπρός για το χτίσιμο ενός Λαϊκού Μετώπου Κοινωνικής και Εθνικής Απελευθέρωσης που θα θέσει τα άμεσα αιτήματα για: Άμεση Μονομερή έξοδο από ΕΕ | Ακύρωση των μνημονίων | Διαγραφή του Χρέους Για την Αυτοδύναμη Οικονομία και έναν νέο διεθνισμό που στηρίζεται στην αλληλεγγύη, έξω από την Νεοφιλελεύθερη Καπιταλιστική Παγκοσμιοποίηση και την ψευτο-δημοκρατία των ελίτ Πρωτοβουλία Λαϊκού Μετώπου για την Κοινωνική και Εθνική Απελευθέρωση (ΜΕ.Κ.Ε.Α.) www.mekea.org mekea@mekea.org τηλ. 6 937 835 919

Κυριακή 14 Ιουλίου 2013

Περιεκτικη Δημοκρατια - Τακης Φωτοπουλος. Συστημικη βια, ανεργια και ...απολυσεις


ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ -- Άρθρο Τάκη Φωτόπουλου (Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία 14/7/2013): Συστημική βία: Ανεργία και... απολύσεις
Συστημική βία: Ανεργία και... απολύσεις*
ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ
Η πιο ακραία ίσως μορφή οικονομικής συστημικής βίας στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση είναι η ανεργία ή, εναλλακτικά, η περιστασιακή και μερική (υπό)απασχόληση. Η ανεργία όμως είχε αρχίσει να φουντώνει από τον καιρό της ένταξής μας στην ΕΟΚ/ΕΕ και απλά σήμερα ...απογειώθηκε. Ακόμη και στην εποχή των «παχιών αγελάδων», η ανεργία είχε διπλασιαστεί, από 3,6% το 1984, σε 7% το 1997, παρά το γεγονός ότι το εργατικό κόστος μειωνόταν δραστικά όλη την δεκαετία του 1990, ενώ τα κέρδη στις μεγάλες επιχειρήσεις πολλαπλασιάζονταν. Την περασμένη δεκαετία σημειώθηκε μια εντελώς παροδική μείωση της ανεργίας, σαν αποτέλεσμα της Ολυμπιάδας και των έργων «βιτρίνας» που χρηματοδοτούσε η ΕΕ, για να συνεχίσει κατόπιν την ανοδική πορεία της. Έτσι, οι άνεργοι, το 2005-08 είχαν φθάσει σχεδόν στο 8% του ενεργού πληθυσμού, ενώ το 2009 είχαν ανεβεί στο 9,5%. Με το σκάσιμο της «φούσκας» οι άνεργοι τριπλασιάστηκαν και σήμερα φθάνουν το 28%!
Είναι, επομένως, άλλος ένας αποπροσανατολισμός ότι η ανεργία και η φτωχοποίηση του Λαού είναι αποτέλεσμα των πολιτικών λιτότητας, σαν αποτέλεσμα της «κρίσης του Χρέους» και των Μνημονίων. Στην πραγματικότητα, ήταν τα «δομικά» προβλήματα της οικονομίας που οδήγησαν στην έκρηξη του Χρέους. Τα διογκούμενα ελλείμματα στο ισοζύγιο πληρωμών καθως και τα δημοσιονομικά ελλείμματα, που οδήγησαν τελικά στην χρεωκοπία, μπορεί να δειχτεί οτι άρχισαν να χειροτερεύουν δραματικά από την ένταξή μας στην ΕΕ (βλ. Τ.Φ, Η Ελλάδα ως Προτεκτοράτο της Υπερεθνικής Ελίτ, Γόρδιος, 2010).
Η θεμελιακή δηλαδή αιτία της ανεργίας, στο Ελληνικό μοντέλο εξωστρεφούς ανάπτυξης που θεσμοποιήθηκε μεταπολεμικά με την ένταξή μας στην ΕΕ και την Ευρωζώνη, ήταν η ουσιαστική έλλειψη παραγωγικής δομής, την οποία δραματικά επιδείνωσαν το άνοιγμα και η απελευθέρωση των αγορών που επέβαλε η ένταξή μας στην ΕΕ. Και, φυσικά, η μετανάστευση ελάχιστη σχέση είχε με την έκρηξη της ανεργίας, όπως άμεσα ή έμμεσα διακήρυσσαν τότε οι ελίτ, καθώς και η Πατριωτική «Αριστερά», καλλιεργώντας πρώτοι τη ξενοφοβία και τον ρατσισμό, για να πάρει σήμερα τη σκυτάλη από αυτούς η Χρυσή Αυγή. Οι μετανάστες καταλάμβαναν ανειδίκευτες θέσεις εργασίας και βασικά ανταγωνίζονταν τους δικούς μας απόφοιτους του δημοτικού, όπου όμως η ανεργία μειωνόταν, ενώ, αντίθετα, φούντωνε στους απόφοιτους της δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Δηλαδή, οι μετανάστες ουσιαστικά έπαιζαν τον ρόλο της φτηνής αύξησης της παραγωγής (και της παραγωγικότητας) και της παράλληλης —σωτήριας για τους εργοδότες— συμπίεσης των μισθών.
Με άλλα λόγια, όταν η ένταξη στην ΕΕ μας υποχρέωσε σε άνοιγμα και απελευθέρωση των αγορών, η Ελληνική οικονομία δεν ήταν ανταγωνιστική μέσα στην ΕΕ, όχι βέβαια λόγω των υψηλών μισθών της, που ήταν πολύ χαμηλότεροι από αυτούς στα Ευρωπαϊκά κέντρα, αλλά εξαιτίας της χρόνιας έλλειψης παραγωγικών επενδύσεων. Δεν είναι, λοιπόν, περίεργο ότι μια από τις πρώτες δουλειές της κοινοβουλευτικής Χούντας και της Τρόικας ήταν να ελαστικοποιήσουν, με τα Μνημόνια, ακόμη περισσότερο τις εργασιακές σχέσεις, ουσιαστικά αποβλέποντας στην υποτίμηση του κόστους εργασίας, ώστε να «βελτιώσουν» τεχνητά την ανταγωνιστικότητα, ιδιαίτερα αφού δεν ήταν πια δυνατή η υποτίμηση του νομίσματος. Και, φυσικά, στον βαθμό που το σχέδιο των Ευρώ-ελίτ για την «Κινεζοποίηση» χωρών όπως η Ελλάδα πετύχει, τότε πράγματι, θα υπάρξει «ανάπτυξη», σαν συνέπεια μιας δήθεν «βελτίωσης» της ανταγωνιστικότητας, η οποία όμως θα συνοδεύεται από μαζική ανεργία ή υποαπασχόληση, και μισθούς επιβίωσης για τους πολλούς και ...άγριο βόλεμα για τους λίγους!
Ήδη, άλλωστε, από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, η πρώτη «εκσυγχρονιστική» κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είχε ανακοινώσει την έναρξη ενός κοινωνικού διαλόγου για τις εργασιακές σχέσεις και το ασφαλιστικό, όπου οι παράμετροι των «λύσεων» είχαν αυστηρά προκαθοριστεί. Επρόκειτο, δηλαδή, για ένα κοινωνικό διάλογο-μαϊμού όπου επιχειρείτο οι προσκείμενες στα «εκσυγχρονιστικά» κόμματα εξουσίας (που σήμερα απαρτίζουν την κοινοβουλευτική Χούντα) συνδικαλιστικές ηγεσίες να περάσουν στη βάση τους, όσο πιο ανώδυνα γινόταν, τις λύσεις «ελαστικοποίησης» της εργασίας, που είχαν προκαθορίσει οι συστημικές τάσεις στη διεθνοποιημένη οικονομία της αγοράς. Τάσεις, οι οποίες, χάρις στη συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έφθαναν γρήγορα και στον εκάστοτε παριστάνοντα τον πρωθυπουργό της χώρας. Τότε, όμως, το πολιτικό κλίμα δεν επέτρεπε να περάσουν παρόμοια μέτρα.
Αντίθετα, σήμερα, με την αφορμή της δήθεν «κρίσης του Χρέους», οι ελίτ πέρασαν όχι μόνο τις πιο ελαστικές ίσως σχέσεις εργασίας σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, αλλά άρχισαν τώρα να περνούν ακόμη και την κατάργηση θέσεων στον δημόσιο τομέα. Και αυτό, τη στιγμή μάλιστα που η χώρα έχει ανεργία ρεκόρ στην Ευρωζώνη! Έτσι, απολύουν σχολικούς φύλακες, καθαρίστριες, δημοτικούς αστυνομικούς και συμβασιούχους, ενώ αύριο θα αρχίσουν τις μαζικές απολύσεις στον δημόσιο τομέα, δήθεν για να τον εξυγιάνουν, όπως ξεδιάντροπα υποστηρίζουν τα καλοταϊσμένα παπαγαλάκια των ελίτ στα τηλεοπτικά κανάλια —ενώ η κατειλημμένη ΕΡΤ δεν διανοείται να αναλάβει εκστρατεία «απομυθοποίησης της κρίσης», όπως όφειλε, αλλά συνεχίζει «κανονικά» τον αποπροσανατολισμό!
Στην πραγματικότητα, ο στόχος δεν είναι βέβαια η εξυγίανση του δημόσιου τομέα, που αναντίρρητα χρειάζεται ριζικές αλλαγές, χωρίς απολύσεις προσωπικού, για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών. Το επιχείρημα δηλαδή της δήθεν μεταρρύθμισης είναι άθλιο ψέμα, αφού ο βασικός λόγος που γίνονται οι μαζικές απολύσεις δεν είναι καν η ικανοποίηση των απαιτήσεων των δανειστών. Ουτε είναι βέβαια ο εξαναγκασμός μας από την Ευρώ-ελίτ σε «κακές» πολιτικές (λιτότητας κ.λπ.), όπως εντελώς αποπροσανατολιστικά υποστηρίζουν «προοδευτικοί» οικονομολόγοι (που προβάλλουν ακόμη και οι New York Times, αλλά και παρ’ ημιν «αναρχικοί διανοητές» ––ακόμη και αυτή η σύμπλευση είναι δυνατή στην Ελλάδα!) οι οποίοι «αγνοούν» το φαινόμενο της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και βρίσκονται κάπου μεταξύ ...1929 και 1945.
Ο προφανής στόχος των ελίτ είναι να παραδώσουν τομείς του δημόσιου τομέα στον ληστρικό και ανεξέλεγκτο ιδιωτικό τομέα που ελπίζεται ότι με τον μισό αριθμό υπαλλήλων (και μισούς μισθούς!) θα προσφέρει «ανταγωνιστικές» υπηρεσίες. Αύριο θα κάνουν το ίδιο και με τα νοσοκομεία, τα σχολεία και τα Πανεπιστήμια, αφήνοντας ένα υποτυπώδη δημόσιο τομέα για τους απόρους, όπως στις ΗΠΑ.
Όμως, γιατί άραγε πρέπει να γίνει η οικονομική και κοινωνική αυτή καταστροφή; Όχι βέβαια γιατί, όπως υποστηρίζει η «Αριστερά», Μαρξο-Κεϋνσιανοί οικονομολόγοι κ.λπ. γιατί μας επιβάλλονται οι «κακές» πολιτικές των Μέρκελ–Σόιμπλε. Προφανώς, έξω από την ΕΕ (την οποία δεν αμφισβητούν οι καλοβολεμένοι μέσα στην ΕΕ Πανεπιστημιακοί, αναλυτές κ.λπ.) καμιά Μέρκελ δεν θα μπορούσε να μας επιβάλλει τις «κακές» πολιτικές της. Όμως οι ελίτ μας έκριναν ότι τα συμφέροντά τους ικανοποιούνται καλύτερα μέσα στην ΕΕ και την Ευρωζώνη, οπότε, με δεδομένη την έλλειψη κάθε οικονομικής κυριαρχίας μέσα στην ΕΕ, δεν μπορούμε παρά να εφαρμόζουμε πιστά τις όποιες εντολές των γκαουλάιτερ. Εκτός βέβαια αν πιστεύουμε το παραμύθι (για παιδιά προσχολικής ηλικίας) ότι... αν εκλεγεί ο Τσίπρας θα λειτουργήσει σαν καταλύτης για να αλλάξουν οι Ευρωπαϊκοί συσχετισμοί και οι Ευρωπαϊκές πολιτικές! Και δυστυχώς στην εξαπάτηση αυτή μετέχει σύσσωμη η Αριστερά (εξωκοινοβουλευτική, πατριωτική, «ελευθεριακή» κ.λπ.), πλην ΚΚΕ. Και αυτό, γιατί ακόμη και όταν τμήμα της Αριστεράς αυτής θέτει θέμα εξόδου από την Ευρωζώνη, ποτέ δεν θέτει θέμα άμεσης εξόδου από την ΕΕ, με στόχους την διαγραφή του Χρέους και την κατάργηση των Μνημονίων, αλλά και την αναγκαία κοινωνικοποίηση των τομέων-κλειδιά, ώστε μέσα από ένα πρόγραμμα μετάβασης σε μια αυτοδύναμη οικονομία να τεθούν οι βάσεις για την ρήξη με την νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση και την ικανοποίηση των βασικών αναγκών όλων των πολιτών.
Με άλλα λόγια, ακόμη και η έξοδος από την ΕΕ, χωρίς πρόγραμμα οικονομικής αυτοδυναμίας, θα είναι το ίδιο καταστροφική. Έτσι, οι αποθρασυμένες ξένες και ντόπιες ελίτ, μπροστά στην αδράνεια, (παρά την διογκούμενη εξαθλίωση) των λαϊκών στρωμάτων, εξακολουθούν και εντείνουν το καταστροφικό έργο τους. Όμως, η αδράνεια αυτή σε μεγάλο βαθμό είναι τεχνητή, σαν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι οι κομματοκρατούμενες συνδικαλιστικές ηγεσίες, εσκεμμένα, εκτονώνουν την λαϊκή οργή με υποτονικές απεργίες, πορείες-λιτανείες στο Σύνταγμα και «συλλαλητήρια» συνοδευόμενα από ...συναυλίες. Γι’ αυτό είναι πια άμεση επιτακτική ανάγκη η δημιουργία ενός παλλαϊκού Μετώπου «από τα κάτω» που, με συγκεκριμένους στόχους όπως οι παραπάνω και κυρίως την άμεση έξοδο από την ΕΕ και την αυτοδυναμία, θα ηγηθεί του αγώνα αυτού για την αποτροπή της συντελούμενης καταστροφής, πριν ολοκληρωθεί, οπότε θα είναι αργά, για πολλές δεκαετίες...
http://inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2013/2013_07_14.html
http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/
www.periektikidimokratia.org

ΟΚΔΕ. Τριτη 16 Ιουλη - Ολοι στην Γενικη Απεργια


Ανακοίνωση της ΟΚΔΕ:Τρίτη 16 Ιούλη - Όλοι στην Γενική Απεργία Oύτε Εφεδρείες, Ούτε Απολύσεις– Εμπρός για Απεργίες και Καταλήψεις Είναι πια καιρός… ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ
― για να τσακίσουμε τα Μνημόνια της ανεργίας,της φτώχειας, της εξαθλίωσης ―για να διώξουμε τη χούντα της «Νέας» Συγκυβέρνησης και της Τρόικας
Τρίτη 16 Ιούλη – Όλοι στην Γενική Απεργία
Η συγκυβέρνηση ΝΔ–ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να προχωρήσει το καταστροφικό της έργο, για να ικανοποιήσει τις ορέξεις των κανίβαλων δανειστών–Τροϊκανών και των καπιταλιστών, με την αγαστή συνεργασία των αργυρώνυτων ΜΜΕξαπάτησης. 12.500 εργαζόμενοι στο Δημόσιο πάνε άμεσα για απόλυση, μέσω «διαθεσιμότητας». Μετά την προσπάθεια να πετάξει στον δρόμο μέσα σε μια νύχτα τους εργαζόμενους της ΕΡΤ, η κυβέρνηση θέλει να στείλει στις ουρές των ανέργων 6.500 εργαζόμενους στους Δήμους, χιλιάδες στην εκπαίδευση μέσω «υποχρεωτικών μετατάξεων» και καταργήσεων ειδικοτήτων (μετά την απόλυση χιλιάδων αναπληρωτών) κ.α. Την ίδια στιγμή κλείνει νοσοκομεία και παιδικούς σταθμούς, «συγχωνεύει»/καταργεί σχολεία κ.λπ. Το Πολυνομοσχέδιοείναι όλεθρος για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα. Η κατάσταση δεν συμμαζεύεται πια. Αιώνας μοιάζει να έχει περάσει από το αμίμητο success story. Μπροστά μας βρίσκονται οι «μαύρες τρύπες» των ασφαλιστικών ταμείων, το λουκέτο δεκάδων οργανισμών, οι δεκάδες χιλιάδες απολύσεις στο Δημόσιο (που φέρνουν πολλαπλάσιες απολύσεις στον Ιδιωτικό τομέα), το λουκέτο χιλιάδων μικρών και μεγάλων επιχειρήσεων, η κατάρρευση των κρατικών εσόδων, η εκτίναξη ελλειμμάτων και χρεών (δημόσιων και ιδιωτικών), η ανεργία–τέρας. Ο ελληνικός καπιταλισμός, σε βαθιά ύφεση διαρκείας, έχει καταντήσει ένα κουφάρι, που μπορεί να φυτοζωεί μόνο με απανωτά ΜΕΤΡΑ–ΣΟΚ: νέες μειώσεις μισθών/συντάξεων αλλά και «ξαφνικός θάνατος» σχολείων και νοσοκομείων, τσουνάμι απολύσεων, κατασχέσεις σπιτιών και κάθε είδους εισοδήματος έναντι οφειλών στην εφορία, κατάσχεση καταθέσεων (ό,τι έχει απομείνει στους μικροκαταθέτες), φυλακίσεις για χρέη π.χ. 300 ευρώ! Για να διατηρείται αυτό το σάπιο σύστημα πάνω στα πτώματά μας, απαιτεί στραγγάλισμα των ελευθεριών μας, ένα μαύρο Κράτος Έκτακτης Ανάγκης, στα όρια μιας δικτατορίας: Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, πραξικοπήματα τύπου ΕΡΤ, επιστρατεύσεις, ΜΑΤ, ξύλο και τρομοκρατία. Ο αγώνας ενάντια στις απολύσεις και τα λουκέτα είναι αγώνας ζωής ή θανάτου, για όλη την εργατική τάξη, όλη την κοινωνία.Αν τα επιτρέψουμε, η διάλυση όλου του δημόσιου τομέα, δηλαδή των δημόσιων αγαθών και κοινωνικών υπηρεσιών, θα είναι ταχύτατη και αμετάκλητη. Εφαρμογή των Μνημονίων σημαίνει ολοκληρωτική καταστροφή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, Εκπαίδευσης,Υγείας και Ασφάλισης, ιδιωτικοποίηση όλων των υπηρεσιών, δουλικές σχέσεις εργασίας και «κινέζικους» μισθούς για όλους τους εργαζόμενους. ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ, ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ. Όταν ξεκίναγε το πραξικόπημά του στην ΕΡΤ, ο Σαμαράς νόμιζε ότι ντύθηκε τον αυτοκρατορικό μανδύα της πυγμής. Όμως ο αγώνας και η κατάληψη στην ΕΡΤ άνοιξαν ένα νέο δρόμο, για όλους τους εργαζόμενους, για να οργανώσουμε μια νικηφόρα αντίσταση στις απολύσεις και τα λουκέτα. «Έσπασαν» την τρικομματική και αδυνάτισαν τα κόμματα και τους υποστηρικτές των Μνημονίων. Έδειξαν ότι δεν είμαστε ραγιάδες να μας κυβερνούν με το βούρδουλα των επιστρατεύσεων, των ΜΑΤ και των Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου,οι Σαμαράδες και Βενιζέλοι, τα ακροδεξιά αποβράσματα που έχουν μαζέψει στα «πολιτικά»επιτελεία τους, μια κλίκα πλουσίων και οι υπηρέτες τους από το σάπιο πολιτικό σύστημα. Η πολιτική κρίση μπαίνει σε φάση νέου παροξυσμού. Ο Σαμαράς μπορεί ακόμα να είναι «μοναδική λύση»(ιδιαίτερα για τους ιμπεριαλιστές Ε.Ε.–ΔΝΤ), ο δρόμος που τραβάει, όμως, απειλεί να τον στείλει στα σκουπίδια της Ιστορίας. Τα ίδια περιμένουν τους «μνημονιακούς»σ’ όλη την Ευρώπη: η οικονομική κρίση βαθαίνει, τα αστικά κόμματα «τρίζουν», οι αγώνες μεγαλώνουν μαζί με την αμφισβήτηση του «τέρατος» της Ε.Ε. και του Ευρώ.
ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ - Να οργανώσουμε ένα νικηφόρο αγώνα Οι πρώτες κινητοποιήσεις στους Δήμους δείχνουν τη διάθεση και τις δυνατότητες που υπάρχουν.Αυτό φαίνεται π.χ. και από τους δημάρχους που σέρνονται σε αποφάσεις για «κλείσιμο»των δήμων. Όμως ο αγώνας θα είναι μακρύς και σκληρός, χρειάζεται οργάνωση και σχέδιο:
ü Είναι αγώνας για την ανατροπή της «νέας»συγκυβέρνησης.Αλλιώς δεν σταματάει αυτή η Νέα Χούντα, με παρακάλια να λυπηθούν τους απολυμένους, τους άνεργους, τους φτωχούς. Με αυταπάτες για το τι θα«μαγειρέψουν» τα ανακτοβούλια του Μαξίμου και των Βρυξελών ή για «ευνοϊκές δικαστικές αποφάσεις», που θα δικαιώνουν τους εργαζόμενους. ü Χρειάζεται όλοι οι κλάδοι, ομοσπονδίες,σωματεία κ.λπ., ιδιαίτερα από τους χώρους που άμεσα κινδυνεύουν, να κατέβουν άμεσα σε κοινές κινητοποιήσεις, ενώνοντας τους εργαζόμενους στους Δήμους με τους εκπαιδευτικούς, όλους τους εργαζόμενους στο Δημόσιο και ευρύτερα. Δεν αντέχουμε άλλη διαίρεση των δυνάμεών μας, που μόνο έτσι μπορούν να μας νικάνε! ü Πρέπει οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να πάρουν τον αγώνα στα χέρια τους. Να μην αφήσουμε κανένα γραφειοκράτη να φρενάρει, ν’αποπροσανατολίσει τον αγώνα. Σε κάθε δήμο και γειτονιά, να γίνουν «κέντρα αγώνα»,με καταλήψεις δημαρχείων, ανοιχτές συνελεύσεις εργαζόμενων, άνεργων, νέων,μπλόκα δρόμων και καταλήψεις κτηρίων, να φτιαχτούν επιτροπές δράσης. ü Με στόχο: ΓΕΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ. Να την επιβάλλουμε παρά και ενάντια στην εγκληματική πολιτική των «ηγεσιών»ΓΣΕΕ–ΑΔΕΔΥ. Μέχρι να ρίξουμε τη «νέα» συγκυβέρνηση, να διώξουμε την Τρόικα, να σταματήσουμε την καταστροφή των απανωτών Μνημονίων. Φτάνει πια με τις ξεκομμένες κινητοποιήσεις που εξαντλούν τις δυνάμεις μας! Τώρα είναι η ώρα,ενωμένοι, μαζικά, αποφασιστικά, να τους στείλουμε στον αγύριστο.
Ν’ ανοίξουμε έτσι τον δρόμο για μια ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ, στηριγμένη στις δικές μας δυνάμεις και στα δικά μας όργανα, για να σταματήσουμε την καταστροφή, για να σταματήσουν να φορτώνουν στις πλάτες μας την κρίση και τη βαρβαρότητα του καπιταλιστικού συστήματος. Μαζί με τους εργαζόμενους, τους λαούς και τα κινήματα στην Ευρώπη, τη Μεσόγειο, τις αραβικές χώρες, που ξεσηκώνονται για δουλειά, ψωμί και ελευθερίες. 
Καμία Απόλυση – Καμία«Διαθεσιμότητα»/«Μετάταξη» – Δουλειά για όλους  Όχι Λουκέτα και«Συγχωνεύσεις» Οργανισμών και Υπηρεσιών – Δημόσιες Υπηρεσίες, Υγεία, Παιδεία,Ασφάλιση για όλους  Να καταργηθεί η χουντική Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου και η φασιστική Επιστράτευση Απεργών. Κάτω τα χέρια απ’ τις Ελευθερίες μας.  ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ  Κάτω τα Μνημόνια. Έξω από το σφαγείο Ευρώ και Ε.Ε. Πάλη για μια Ευρώπη των Εργαζομένων, ενωμένη,δημοκρατική, ριζοσπαστική, σοσιαλιστική.  Εθνικοποίηση και Εργατικός Έλεγχος στους τομείς–κλειδιά της οικονομίας.
Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας
ergatikipali@okde.gr www.okde.gr

Πέμπτη 4 Ιουλίου 2013

Να αποσυρθει καθε διωξη απο τον αγωνιστη εκπαιδευτικο Στεφανο Γκουλιωνη


Να αποσυρθεί κάθε δίωξη από τον αγωνιστή εκπαιδευτικό Στέφανο Γκουλιώνη
Η ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ & ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ - ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ
ΤΑ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ - ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ!
Να αποσυρθεί κάθε δίωξη από τον αγωνιστή εκπαιδευτικό Στέφανο Γκουλιώνη
Η πλέον δικομματική συγκυβέρνηση και η τρόικα έχουν εξαπολύσει μια βάρβαρη επίθεση ισοπέδωσης και λεηλασίας στα εισοδήματα,στους μισθούς, στην κοινωνική ασφάλιση, στις εργασιακές σχέσεις, στην υγεία,στην παιδεία, κ.α. Την ίδια στιγμή χιλιάδες εργαζόμενοι ρίχνονται κάθε μήνα στον καιάδα της ανεργίας, η φτώχια και η εξαθλίωση κατατρώνε καθημερινά την ελληνική κοινωνία, οι νέες γενιές οδηγούνται στη μετανάστευση και την περιθωριοποίηση.
Η συγκυβέρνηση και η τρόικα γνωρίζουν ότι αυτή η βαρβαρότητα θα βρει και ήδη βρίσκει αντίθετη όλη την ελληνική κοινωνία, τους εργαζόμενους, τη νεολαία και τα φτωχά λαϊκά στρώματα. Γι’ αυτό μέρα με την μέρα οικοδομούν ένα κράτος «έκτακτης ανάγκης» συνοδεία με τους τραμπούκους της Χ.Α. με την άγρια καταστολή των κινητοποιήσεων και των διαδηλώσεων, με την καταπάτηση των πολιτικών, δημοκρατικών, συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και ατομικών ελευθεριών -με πραξικοπήματα όπως στην ΕΡΤ.
Συλλήψεις διαδηλωτών εργαζομένων στις κινητοποιήσεις των Δήμων,καταπάτηση του πανεπιστημιακού ασύλου με συλλήψεις απεργών εργολαβικών εργαζομένων και φοιτητών, ΕΔΕ για πάμπολους εργαζόμενους-ειδικά εμπλεκόμενους με εργατικούς αγώνες, συλλήψεις μαθητών-φοιτητών στην επέτειο δολοφονίας του Αλέξη, επιστρατεύσεις απεργών ναυτεργατών-ΜΕΤΡΟ-εκπαιδευτικών με συνοδεία ΜΑΤ,βασανιστήρια μεταναστών σε αστυνομικά τμήματα και στρατόπεδα συγκέντρωσης, επιβολή αστυνομικής χούντας στις Σκουριές Χαλκιδικής, ενορχηστρωμένες εργοδοτικές διώξεις σε μαχητικούς συνδικαλιστές και εργαζόμενους(βλ. Μπαχαράκη), παράνομες τερατώδεις προφυλακίσεις(βλ. Σακκάς 2,5 έτη), διώξεις αγωνιστών ενάντια στα διόδια κ.α.
Αυτά τα γεγονότα αποτελούν την συνέχεια μιας σειράς βίαιων καταπατήσεων δικαιωμάτων και ελευθεριών, ειδικά από το 2010, για να επιβληθεί η Μνημονιακή συνταγή των καπιταλιστών και οι κυβερνήσεις ανδρείκελα. Δεν πρόκειται για μία απλή αντιδημοκρατική εκτροπή αλλά για μια συνειδητή και σχεδιασμένη προσπάθεια της συγκυβέρνησης και της τρόικας να εγκαθιδρύσουν ένα κράτος «έκτακτης ανάγκης»και να συντρίψουν κάθε διαμαρτυρία και αγώνα των εργαζομένων, της νεολαίας και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, ώστε να μας κάνουν μια απέραντη Μανωλάδα. Ποιοτική αναβάθμιση αυτής της στρατηγικής επιχειρήθηκε από τον Σαμαρά με το χουντικό κλείσιμο της ΕΡΤ και την εμφάνισή του ως νέος Βοναπάρτης που θα μας πατήσει με την «μπότα» του. Το Κίνημα του έδωσε μια πρώτη απάντηση!
Άμεσα η συγκυβέρνηση θα επιχειρήσει να εφαρμόσει αυτά που υπόγραψε στην Τρόικα και κυρίως απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων. Για αυτό παραμένει η επιστράτευση στους εκπαιδευτικούς και καλλιεργείτε κλίμα τρομοκρατίας στο δημόσιο με απανωτές ΕΔΕ,ώστε να τσακίσουν το φρόνημα των Δ.Υ. και τον συνδικαλισμό, για να επιβάλλουν χιλιάδες απολύσεις-θανάτους εργαζομένων. Θύμα αυτής της άθλιας τακτικής είναι ο εκπαιδευτικός Σ. Γκουλιώνης.
Ο συναγωνιστής παραπέμπεται, στις4/7/2013 σε πειθαρχικό με την κατηγορία «της ανάρμοστης συμπεριφοράς εκτός υπηρεσίας» και απειλείται με απόλυση. Πρόφαση για την παραπομπή του συναδέλφου ήταν η πρωτόδικη καταδίκη του με αναστολή από το Πλημμελειοδικείο Λάρισας με την ψεύτικη κατηγορία της αντίστασης κατά της αρχής, μετά την παντελώς άδικη και αναίτια σύλληψή του στην παρέλαση την 25η Μαρτίου του 2012 στην Λάρισα. Συμπαρατασσόμαστε με το συναγωνιστή και ζητάμε την πλήρη αθώωσή του, την απαλλαγή του από κάθε πειθαρχική δίωξη και την άμεση επιστροφή στην εργασία του, γιατί το δικαίωμα της διεκδίκησης, της διαμαρτυρίας και της διαδήλωσης είναι αναφαίρετο δικαίωμα όλων των εργαζομένων. Ανάγκη είναι να συνεχίσουμε ακόμα πιο δυναμικά για να καταργήσουμε στην πράξη τα μνημόνια και τα μέτρα τους, για να υπερασπίσουμε τα δικαιώματα και τις ελευθερίες μας, την ίδια μας τη ζωή.
Καλούμε κάθε εργαζόμενο, νέο, κάθε μαθητή και φοιτητή, κάθε πολίτη, στην συγκέντρωση αλληλεγγύης στο συναγωνιστή εκπαιδευτικό Στέφανο Γκουλιώνη την Πέμπτη 4 Ιουλίου 2013, στις 9:30πμ Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Θεσσαλίας, οδός Μανδηλαρά, στη Λάρισα
Αντεπίθεση των Εργαζομένων 
: 2310265730 & 6982268508, e-mail: ergatiki@yahoo.gr

Δευτέρα 1 Ιουλίου 2013

ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ--Tι κανουμε τωρα?-Η πραγματικη επιλογη


ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ -- Άρθρο Τάκη Φωτόπουλου: Τι κάνουμε τώρα; (8) ― Η πραγματική επιλογή
Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (30 Ιουνίου 2013 )
* Μια πιο σύντομη εκδοχή του άρθρου αυτού, λόγω των περιορισμών χώρου της στήλης, δημοσιεύθηκε στην Kυριακάτικη Ελευθεροτυπία
Τι κάνουμε τώρα; (8) ― Η πραγματική επιλογή
ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ
Όπως είδαμε στα προηγούμενα άρθρα της σειράς αυτής, καμιά χωρα, που είναι πλήρως ενσωματωμένη στη Νέα Διεθνή Τάξη (ΝΔΤ) ως υποτελής χώρα, δεν μπορεί να έχει οικονομική και εθνική κυριαρχία εάν δεν αποκτήσει την οικονομική αυτοδυναμία της στο πλαίσιο ενός νέου πραγματικού διεθνισμού που θα στηρίζεται στις αρχές της αυτονομίας, αλληλεγγύης και αμοιβαίας βοήθειας των λαών.
Φυσικά, η οικονομική αυτοδυναμία είναι μόνο η αναγκαία συνθήκη για την αυτονομία των λαϊκών στρωμάτων από τις ξένες ελίτ οι οποίες, σε αγαστή σύμπνοια με τις ντόπιες, τα καταδυναστεύουν στη ΝΔΤ. Δηλαδή, στη Τάξη που στηρίζεται, στο μεν οικονομικό επίπεδο, στην νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, η οποία αποτελεί νέο συστημικό φαινόμενο που χαρακτηρίζει την σύγχρονη καπιταλιστική οικονομία της αγοράς (το οποίο δεν έχει σχέση με τις αποπροσανατολιστικές ανοησίες της «Αριστεράς» για «δόγμα» νεοφιλελευθερισμού, ή τις συνωμοσίες κάποιων «κακών ελίτ» να προκαλέσουν «σοκ» κ.λπ.), στο δε πολιτικό επίπεδο, σε κάποια μορφή αντιπροσωπευτικής «δημοκρατίας» που την διαχειρίζεται κατά κανόνα μια κοινοβουλευτική Χούντα.
Η επαρκής συνθήκη για την αυτονομία των λαϊκών στρωμάτων από κάθε είδους ελίτ μπορεί να προέλθει μόνο από την ριζική αλλαγή των σχέσεων ιδιοκτησίας επάνω στους παραγωγικούς πόρους, καθώς και την αλλαγή του τρόπου κατανομής τους σε διάφορες χρήσεις. Πράγμα που περνά από την κατάργηση του καταστροφικού για τα λαϊκά στρώματα συστήματος της οικονομίας της αγοράς, το οποίο ποτέ πριν δεν είχε δείξει τόσο ανάγλυφα τη βαρβαρότητά του όσο σήμερα, με το πλήρες άνοιγμα και απελευθέρωση των αγορών που επιβάλλει η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση. Το είδος της συστημικής αλλαγής που θα καθορίσει τη φύση αυτών των ριζικών αλλαγών (π.χ. Περιεκτική Δημοκρατία, κρατικιστικός ή, εναλλακτικά, ελευθεριακός Σοσιαλισμός κ.λπ.) δεν μπορεί παρά να καθοριστεί δημοκρατικά από τον ίδιο τον Λαό, αφού όμως έχει ανακτήσει πρώτα την οικονομική και εθνική του κυριαρχία. Αυτό σημαίνει ότι, αντίθετα με τις συνήθεις αποπροσανατολιστικές θέσεις της «Αριστεράς», ο πραγματικός διεθνισμός που ανέφερα παραπάνω μπορεί να ξεκινήσει μόνο «από κάτω», από τον κάθε λαό χωριστά, και όχι «από πάνω» με την δήθεν μετατροπή της Ε.Ε. των ελίτ και του κεφαλαίου σε «σοσιαλιστική» Ε.Ε., ή τις «Ενωμένες Σοσιαλιστικές Πολιτείες της Ευρώπης» και άλλα παραμύθια.
Με άλλα λόγια, σήμερα είναι εντελώς αποπροσανατολιστική η πάλη για την ταυτόχρονη ικανοποίηση των παραπάνω αναγκαίων και επαρκών συνθηκών, όπως ζητούν καλοπροαίρετα γνήσιοι κομουνιστές, ελευθεριακοί κ.λπ. αλλά και––κάθε άλλο παρά καλοπροαίρετα––πολλοί «υπερεπαναστάτες» στους ίδιους χώρους που ουσιαστικά δεν θέλουν την πραγματική αλλαγή, αφού είναι καλά βολεμένοι στο υπάρχον σύστημα και συνήθως ανήκουν και στα προνομιούχα κοινωνικά στρώματα! Και αυτό, γιατί τόσο οι υποκειμενικές όσο και οι αντικειμενικές συνθήκες δεν επιτρέπουν την ταυτόχρονη ικανοποίηση των παραπάνω συνθηκών. Όσον αφορά στις υποκειμενικές συνθήκες, μολονότι σήμερα η εξαθλίωση των λαϊκών στρωμάτων, σε ένα κόσμο απέραντης αφθονίας για τους λίγους, είναι πρωτόγνωρη, η κατάρρευση του «υπαρκτού» έδωσε τέτοιο πλήγμα στον πόθο και την πίστη των λαών για την δυνατότητα συστημικής αλλαγής, ώστε σήμερα να θεωρούν σαν «απαράβατο δεδομένο» το υπάρχον σύστημα και να βλέπουν περίπου σαν UFO τους υποστηρικτές της συστημικής αλλαγής.
Γι’ αυτό και η πραγματική αντισυστημική Αριστερά (δεν μιλώ βέβαια για την «Αριστερά –μαϊμού» που προσποιείται ότι μπορεί να κάνει ριζικές αλλαγές μέσα στο υπάρχον σύστημα!) αποτελεί ασήμαντη μειοψηφία στα συνθλιβόμενα λαϊκά στρώματα που αποτελούν την συντριπτική πλειοψηφία του παγκόσμιου πληθυσμού. Θα χρειαστεί, επομένως, πολύς αγώνας για να ξανακτιστεί ένα ισχυρό αντισυστημικό κίνημα, με βάση ένα ρεαλιστικό αντισυστημικό πρόταγμα που θα έχει διδαχθεί από τις τραγικές αποτυχίες του παρελθόντος, ώστε να ξαναδημιουργηθούν οι υποκειμενικές συνθήκες για συστημική αλλαγή. Όσον αφορά στις αντικειμενικές συνθήκες, το θεσμικό πλαίσιο που έχει δημιουργήσει η ΝΔΤ είναι τέτοιο που, χωρίς την απόκτηση της οικονομικής και εθνικής κυριαρχίας από ένα λαό, είναι αδύνατη η δημιουργία εναλλακτικών θεσμών «από κάτω» που θα είχαν οποιαδήποτε πιθανότητα να οδηγήσουν σε συστημική αλλαγή. Γι’ αυτό και είναι εντελώς αποπροσανατολιστικές, συνειδητά ή μη, οι απόψεις περί δημιουργίας νησίδων εργατικής αυτοδιαχείρισης, ή γενικότερα εναλλακτικών στο υπάρχον σύστημα θεσμών, ως φυτωρίων συστημικής αλλαγής. Συχνά, άλλωστε, το ίδιο το σύστημα ενθαρρύνει παρόμοιες δραστηριότητες, είτε για να καλύψει κοινωνικές ανάγκες και λειτουργίες που, στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, δεν καλύπτει πια το Κράτος, είτε για να επιτρέψει κάποια εκτόνωση στα πιο ζωηρά τμήματα των λαϊκών στρωμάτων. Προφανώς, παρόμοιες νησίδες σε ένα απόλυτα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον όχι μόνο δεν είναι φυτώρια συστημικής αλλαγής αλλά ούτε καν οάσεις μέσα στην έρημο. Είναι απλά αντικατοπτρισμοί!
Με βάση την προβληματική αυτή, το κρίσιμο δίλημμα που αντιμετωπίζει κάθε λαός σήμερα είναι είτε να προσαρμοστεί στην οικονομική, πολιτική και πολιτιστική ισοπέδωσή του κάτω από τον οδοστρωτήρα της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης που ελέγχει η Υπερεθνική Ελίτ (Υ/Ε), είτε να αγωνιστεί πραγματικά εναντίον της. Και αναφέρομαι σε πραγματικό αγώνα διότι, βέβαια, αποτελούν απλή σπατάλη ενέργειας οι ανοργάνωτες και χωρίς συγκεκριμένους στόχους εξεγέρσεις (κάποτε μάλιστα υποκινούμενες από την ίδια την Υ/Ε). Παρόμοιες εξεγέρσεις αναγκαστικά καταλήγουν είτε σε κάποιες μικρό-μεταρρυθμίσεις (π.χ. Βραζιλία) που, όπως κάθε μεταρρύθμιση (συμπεριλαμβανομένων των σημαντικών μεταρρυθμίσεων του μεταπολεμικού κοινωνικού κράτους) είναι εύκολα αναστρέψιμες από τις ελίτ στις κατάλληλες γι’ αυτές συνθήκες, είτε στη συντριβή τους κάτω από την ωμή βία των ελίτ. Στην τελευταία περίπτωση, οι ελίτ δεν έχουν παρά να χρησιμοποιήσουν την τρομερή τεχνολογία της βίας που διαθέτουν στα χέρια τους, και τα εξαθλιωμένα τμήματα των λαών που απασχολούν για να κτυπούν τα λαϊκά στρώματα, είτε στο εξωτερικό (μισθοφορικοί στρατοί των χωρών της Υ/Ε, «μισθοφόροι αντάρτες» της ίδιας στη Λιβύη, Συρία κ.λπ.) είτε στο εσωτερικό (ειδικά τμήματα καταπίεσης διαδηλώσεων και συντριβής εξεγέρσεων σε κάθε χώρα). Και αυτό, μέχρι να ωθήσουν τα λαϊκά στρώματα, με την βοήθεια κυρίως των ελεγχόμενων από τις ελίτ τηλεοπτικών μίντια (και αυξανόμενα τελευταία και ελεγχόμενων κοινωνικών μίντια) στην απάθεια και τον αγώνα επιβίωσης που σηματοδοτούν τον πλήρη εξανδραποδισμό τους.
Πραγματικός αγώνας κατά της ΝΔΤ, με τις σημερινές υποκειμενικές και αντικειμενικές συνθήκες, είναι δυνατός κατά τη γνώμη μου μόνο μέσα από παλλαϊκά Μέτωπα σε κάθε χώρα με συγκεκριμένους στόχους για την επίτευξη της οικονομικής και εθνικής κυριαρχίας, σαν προϋπόθεση για κάθε παραπέρα αντισυστημικό αγώνα. Έτσι, θα δημιουργηθούν οι αντικειμενικές συνθήκες που, με τη σειρά τους, θα αποτελέσουν το πραγματικό φυτώριο για την δημιουργία και των υποκειμενικών συνθηκών για ριζικές συστημικές αλλαγές, στον δρόμο για την πραγματική οικονομική, πολιτική και κοινωνική αυτονομία των λαών, σε συνθήκες ισοκατανομής της πολιτικής και οικονομικής δύναμης μεταξύ όλων των πολιτών.
http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2013/2013_06_30.html
http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/
www.periektikidimokratia.org

Σάββατο 22 Ιουνίου 2013

Eλληνικο προτεκτορατο, ωρα μηδεν


ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ - Ελληνικό προτεκτοράτο, ώρα μηδέν : Άρθρο Τάκη Φωτόπουλου στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (23/6/13)
Δημοσιεύτηκε στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (23 Ιουνίου 2013) ________________________________________
Ελληνικό προτεκτοράτο, ώρα μηδέν
ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ
Ενώ η παράσταση στο «θέατρο Μαξίμου» των επαγγελματιών πολιτικάντηδων την στιγμή που γράφονται οι γραμμές αυτές βρίσκεται στην τρίτη πράξη της, είναι πια φανερό τι παίχθηκε στα παρασκήνια. Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών δεν αποτελούσαν επίθεση κατά της δημοκρατίας, όπως ψευδώς παρουσίασε το θέμα η Αριστερά της παγκοσμιοποίησης, στην Ελλάδα και διεθνώς. Και αυτό, γιατί η «δημοκρατία» της κοινοβουλευτικής Χούντας, που επιβάλλει η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, δεν κινδύνευσε ποτέ από το προσωρινό «κλείσιμο» την ΕΡΤ που στόχο είχε να τρομοκρατήσει τα λαϊκά στρώματα ώστε να περάσουν ευκολότερα:
• η «μεταρρύθμιση» της δημόσιας τηλεόρασης με βάση τα πρότυπα της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης που περιλαμβάνουν μαζικές απολύσεις των εργαζομένων σε αυτή, ωστε να ικανοποιηθούν και οι απαιτήσεις της τροικας που απαιτούσε ονοματεπώνυμα και διευθύνσεις 2.000 υπαλλήλων μεχρι το τέλος του μήνα απο τους διαχειριστές του Ελληνικού προτεκτοράτου (πολιτική και πολιτειακή εξουσία, δικαστική εξουσία κλπ)
• τα χειρότερα μέτρα που θα ακολουθήσουν σύντομα, δηλαδή, οι μαζικές απολύσεις στον δημόσιο τομέα, οι ιδιωτικοποιήσεις και, γενικότερα, το ξεπούλημα του κοινωνικού πλούτου
• το κλείσιμο νοσοκομείων, σχολείων, Πανεπιστημιακών Σχολών, αν όχι και Πανεπιστημίων, και η γενικότερη κατάρρευση κάθε κοινωνικής υπηρεσίας, πάντα προς όφελος των «μεταρρυθμίσεων» που θα μας κάνουν πιο «αποδοτικούς» στον παγκόσμιο ανταγωνισμό.
Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι όλες αυτές οι κοινωνικές υπηρεσίες, με προεξάρχουσα τη δημόσια τηλεόραση, δεν χρειάζονται ριζικές αλλαγές για να ικανοποιούν πραγματικά τις λαϊκές ανάγκες. Όμως οι αλλαγές αυτές δεν έχουν καμιά σχέση με τις μεταρρυθμίσεις που επιβάλλει η λογική της αγοράς, παρά τους αποπροσανατολιστικούς μύθους του ΣΥΡΙΖΑ, ο αρχηγός του οποίου πριν μερικούς μόλις μήνες θαύμαζε τον δήθεν «αγώνα κατά του νεοφιλελευθερισμού» κάποιων εξίσου απατηλών λατινοαμερικάνικων ηγεσιών, όπως αυτή της Βραζιλίας, όπου σήμερα εξελίσσεται μια μαζική λαϊκή εξέγερση.
Έτσι, στην Ελλάδα, συνδικαλιστικά σωματεία στον Τύπο, όπως η Συντονιστική Επιτροπή των Συνεργαζόμενων Ομοσπονδιών και Ενώσεων του Τύπου (η οποία «οργάνωσε» το φιάσκο της δήθεν διαρκούς απεργίας των ΜΜΕ) χαιρέτισε την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας ως «νίκη της δημοκρατίας» και των εργαζομένων στην ΕΡΤ (όπως άλλωστε έκανε και ο ΣΥΡΙΖΑ). Δηλαδή, ουσιαστικά χαιρέτισε την απόφαση που νομιμοποιούσε τη σφαγή των υπαλλήλων της, αφού τo ΣτΕ δεν θεώρησε την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου αντισυνταγματική, όπως δεν θεώρησε παλαιότερα αντισυνταγματικά τα Μνημόνια και το χαράτσι… Παράλληλα, ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ καλούσαν σε ...24ωρη «γενική απεργία» (μερικών κλάδων), για την «τιμή των όπλων», όπως έκαναν από τότε που ξεκίνησε η οικονομική καταστροφή των λαϊκών στρωμάτων.
Αντίστοιχα, η Ευρωπαϊκή Αριστερά που παντοιοτρόπως ενισχύει την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ στην εξαπάτηση του Ελληνικού λαού ότι, μέσα στην ΕΕ, θα μπορούσε να σταματήσει η σημερινή καταστροφή, μαζί με την Ευρωπαϊκή ελίτ, καταδίκαζαν το «κλείσιμο» της ΕΡΤ, χωρίς να αναφέρει κανένας τους ότι το «κλείσιμο» αυτό ουσιαστικά απαιτήθηκε (έστω έμμεσα) από την ίδια ελίτ, μέσω της τρόικας, με την πλήρη βέβαια σύμπνοια της ελληνικής ελίτ.
Αλλά και για κάποιους «Μαρξιστές της συμφοράς» η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση δεν είναι νέο συστημικό φαινόμενο, η Υπερεθνική Ελίτ (Υ/Ε) είναι ανύπαρκτη, και η Ελλάδα δεν αποτελεί προτεκτοράτο της αλλά, αντίθετα, (με βάση στατιστικά στοιχεία και «αναλύσεις» που θα έκαναν… μετεξεταστέο οποιονδήποτε φοιτητή οικονομικών σε έγκυρο Πανεπιστήμιο) είναι μια «ιμπεριαλιστική χώρα» (sic!). Και αυτό, τη στιγμή που ακόμη και διεθνείς οργανισμοί τη μετατάσσουν σήμερα στη κατηγορία των υπανάπτυκτων χωρών! —Αντίθετα, για αυτούς τους «αναλυτές» ο βασικός παράγοντας στο «κλείσιμο» της ΕΡΤ ήταν η ντόπια ελίτ, μέσω της Digea των μεγαλοεκδοτών, οι οποίοι, στην «ιμπεριαλιστική» Ελλάδα, προφανώς λειτουργούν ανεξάρτητα από την Υ/Ε!
Ευτυχώς, δηλαδή, που υπάρχουν και φωτισμένοι Μαρξιστές στον διεθνή χώρο (π.χ. Leslie Sklair) που προσπαθούν να αναλύσουν το νέο φαινόμενο της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, αντίθετα με τα Μαρξιστικά απολιθώματα μέσα στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το ΚΚΕ, που δεν έχουν πάρει είδηση για τη σημασία του φαινομένου, ενώ στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ εσκεμμένα το αγνοούν επειδή βολεύονται μέσα στην ΕΕ.
Όλοι αυτοί μιλούν για «ενδο-ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις» με βάση τον «Ιμπεριαλισμό» του Λένιν, που αναφέρεται στον καπιταλισμό των ιμπεριαλιστικών κρατών-εθνών του 19ου αιώνα και έχει ελάχιστη σχέση με τον παγκοσμιοποιημένο κόσμο μας, όπου μόλις προχθές η Υ/Ε αποφάσισε την έναρξη άμεσων διαπραγματεύσεων για την εμπορική ενσωμάτωση ΕΕ και ΗΠΑ στην μεγαλύτερη, ιστορικά, εμπορική συμφωνία!
Περιττό να προσθέσω ότι η υπό κατάληψη ΕΡΤ έδειξε για άλλη μια φορά τον ρόλο της σαν φερέφωνο της Υ/Ε και της ντόπιας ελίτ. Έτσι οι ίδιες ανώδυνες «αιρετικές» φωνές παρέλαυναν από τα μικρόφωνα των ίδιων εκφωνητών που λειτουργούσαν σε όλη την κρίση, αποκλείοντας κάθε φωνή που θα έθετε το θέμα της πραγματικής αιτίας της καταστροφής στην πλήρη ενσωμάτωση της χώρας στην νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, μέσω της ένταξης της στην ΕΕ.
Συμπερασματικά, το «κλείσιμο» της ΕΡΤ αποτελεί την ώρα μηδέν για το Ελληνικό προτεκτοράτο, αφού αποτελεί την κορύφωση της κρίσης, αλλά συγχρόνως και την έναρξη της τελικής φάσης «Κινεζοποίησης» του...
http://inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2013/2013_06_23.html
http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/
www.periektikidimokratia.org

Παρασκευή 21 Ιουνίου 2013

Κατερρευσε η τρικομματικη - Γροθια στη "χουντα Σαμαρα"


Κατέρρευσε η τρικομματική - Γροθιά στη «χούντα Σαμαρά»
ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ
ΟΛΟΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΤΗΣ ΕΡΤ
Συνεχίζουμε τον Αγώνα - Όχι στο Κλείσιμο, Καμία Απόλυση
Με Γενική Απεργία Διαρκείας να αποτελειώσουμε τη «Νέα» Συγκυβέρνηση της Καταστροφής
Θα τους νικήσουμε! Η τρικομματική «έσπασε», κάτω από το βάρος των τεράστιων αδιεξόδων που έχουν συσσωρευτεί - αλλά κυρίως της αντίστασης των εργαζόμενων της ΕΡΤ, μαζί με το παλλαϊκό κύμα συμπαράστασης και αλληλεγγύης. Η ΔΗΜΑΡ, που μέχρι χθες τα κέντρα εξουσίας, τα ΜΜΕξαπάτησης και η κλίκα του Σαμαρά εξυμνούσαν την «υπευθυνότητά» της, σήμερα καθυβρίζεται περίπου ως «προδότης του έθνους»! Πολύ αργά για δάκρια. Ο Κουβέλης θ' ανακαλύψει ότι τα πολιτικά εγκλήματα σε βάρος του ελληνικού λαού, για τα οποία ευθύνεται ως πρώην τρικομματικός εταίρος, δεν ξεπλένονται.
«Συνεχίζουμε - Θα εξαντλήσουμε την τετραετία», δηλώνει ο Σαμαράς! Το επιτελείο του και τα ξεφωνημένα ΜΜΕ (χάνοντας βήμα-βήμα την επαφή με την πραγματικότητα) ουρλιάζουν για να μας πείσουν ότι ο Σαμαράς ντύθηκε τον αυτοκρατορικό μανδύα της πυγμής. Ότι μαζί με το Βενιζέλο θα κυβερνήσουν χωρίς επιστροφή στο «αμαρτωλό παρελθόν» και «συμβιβασμούς» - δηλ. ως δικτατορία με ολίγη από υπουργική κάλυψη. Όμως, ο βασιλιάς είναι γυμνός. Η κατάρρευση της τρικομματικής και της τόσο διαφημισμένης «σταθερότητας», είναι θανάσιμο πλήγμα γι' αυτά τα σχέδια - όταν μάλιστα ξεκίνησε με το πραξικόπημα Σαμαρά στην ΕΡΤ, ως αυτός να ήταν απόλυτος μονάρχης, κυρίαρχος του πολιτικού παιχνιδιού! Η πολιτική κρίση μπαίνει σε φάση νέου παροξυσμού, που θυμίζει τις τελευταίες μέρες της κυβέρνησης Γιωργάκη Παπανδρέου.Σύντομα θ' αποδειχτεί ότι η προσπάθεια πλήρους υποταγής του ΠΑΣΟΚ σε Σαμαρά/ΝΔ δεν μπορεί παρά να βαθύνει τον κατακερματισμό (αποχωρήσεις, διαγραφές κ.λπ.) και να επιταχύνει την οριστική του διάλυση. Ο ίδιος ο Σαμαράς, μπορεί ακόμα να είναι «μοναδική λύση» (ιδιαίτερα για τους ιμπεριαλιστές ΕΕ-ΔΝΤ), ο δρόμος όμως που τράβηξε απειλεί να τον στείλει σύντομα κι αυτόν στα σκουπίδια της Ιστορίας.
Αιώνας μοιάζει να έχει περάσει από τα τρικομματικά παραμύθια για «επενδύσεις», «ανάπτυξη» και βέβαια το αμίμητο. success story!!! Μπροστά μας βρίσκονται οι «μαύρες τρύπες» των ασφαλιστικών ταμείων, το λουκέτο σε δεκάδες οργανισμούς και οι δεκάδες χιλιάδες απολύσεις στο Δημόσιο (που κάθε μία απ' αυτές φέρνει πολλαπλάσιες απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα), το λουκέτο χιλιάδων μικρών και μεγάλων επιχειρήσεων, η κατάρρευση των κρατικών εσόδων, η εκτίναξη των ελλειμμάτων και των χρεών (δημόσιων και ιδιωτικών).η πλήρης κατάρρευση της οικονομίας κλπ. Για όλα αυτά, όλοι ξέρουν (και πρώτα η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ) ότι θα χρειαστούν ΜΕΤΡΑ-ΣΟΚ: όχι «μόνο» νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων, αλλά «ξαφνικός θάνατος» εκατοντάδων σχολείων και νοσοκομείων, τσουνάμι απολύσεων, κατασχέσεις σπιτιών και κάθε είδους εισοδήματος έναντι οφειλών στην εφορία, κατάσχεση καταθέσεων (ό,τι έχει απομείνει στους μικροκαταθέτες), φυλακίσεις για χρέη π.χ. 300 ευρώ!
Παρά την ακόμα μεγαλύτερη αστάθεια και αδυναμία της, η «νέα» συγκυβέρνηση παραμένει θανάσιμος κίνδυνος για τους εργαζόμενους, τα φτωχά λαϊκά στρώματα, τη νεολαία. Στην πρώτη ευκαιρία που θα της δοθεί ν' ανασυνταχθεί, θα συνεχίσει το ξεπούλημα και την καταστροφή των πάντων, στηριγμένη σ' ένα όλο και πιο τερατώδες Κράτος Έκτακτης Ανάγκης (τρομοκρατία, ΜΑΤ, επιστρατεύσεις, Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου), ανοίγοντας δρόμους για να παίξουν ρόλο (άτυπου ή τυπικού) «εταίρου» και τα φασισταριά της Χρυσής Αυγής. ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ.Συνεχίζουμε ανυποχώρητα, μέχρι τη νίκη. Παίρνοντας δύναμη από τη κατάρρευση της τρικομματικής χούντας, να οργανώσουμε και να εξαπολύσουμε παντού ένα κύμα αγώνων, για να σταματήσουμε την καταστροφή. Με συσπείρωση γύρω από τους εργαζόμενους της ΕΡΤ, με κέντρο αγώνα τις καταλήψεις τους και ιδιαίτερα του ραδιομεγάρου, οργανώνοντας την περιφρούρησή τους, καλώντας να κατέβουν εκεί χιλιάδες-χιλιάδες εργαζόμενοι και νέοι, που θα φράξουν τον δρόμο σε κάθε απόπειρα να μπουκάρουν οι «εκκαθαριστές» των ΜΑΤ.
Απαιτώντας:
ΟΧΙ ΣΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ - ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ.Βάζοντας έτσι έμπρακτα φρένο στη σχεδιαζόμενη λαίλαπα απολύσεων σε όλο το Δημόσιο. Κάνοντας έτσι ένα βήμα εμπρός για τη σωτηρία των μισθών και συντάξεων, των συλλογικών συμβάσεων, των πιο στοιχειωδών εργατικών δικαιωμάτων.
ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ Η ΠΡΑΞΗ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ, που σαν δαμόκλεια σπάθη κρέμεται πάνω από δεκάδες οργανισμούς του δημοσίου και χιλιάδες εργαζόμενους. Υπερασπίζοντας έμπρακτα τις δημοκρατικές ελεθερίες, που τσαλαπατιούνται από τη Νέα Χούντα του Κράτους Έκτακτης Ανάγκης, από τους δικτατορίσκους που θέλουν να κυβερνούν με διατάγματα.
Αγώνας παντού για την ανατροπή της «νέας» συγκυβέρνησης.Αλλιώς δεν σταματάει αυτή η Νέα Χούντα, που θέλει να μας κυβερνάει με τρομοκρατία, διατάγματα και επιστρατεύσεις. Δεν σταματάει με παρακάλια να λυπηθούν τους απολυμένους, τους άνεργους, τους φτωχούς. Με αυταπάτες για το τι θα «μαγειρέψουν» τα ανακτοβούλια στο Μαξίμου και στις Βρυξέλλες ή για «ευνοϊκές δικαστικές αποφάσεις», που θα δικαιώνουν τους εργαζόμενους. Με την εντελώς αναποτελεσματική πολιτική της επίσημης, ρεφορμιστικής αριστεράς: με παχιά λόγια για «ταξική πάλη» που χρησιμεύουν ως πρόσχημα απομόνωσης και διάσπασης (ΚΚΕ), με λόγια στα πάνελ και στους διαδρόμους της Βουλής και αυταπάτες για «εύκολες» εκλογικές λύσεις (ΣΥΡΙΖΑ). Μόνος δρόμος είναι να οργανωθούμε και να κινητοποιηθούμε παντού, σε κάθε γειτονιά και χώρο δουλειάς, σε κάθε σωματείο και ομοσπονδία, απαιτώντας:
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, ΤΩΡΑ - ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ, μέχρι τη νίκη, μέχρι να διώξουμε τη «Νέα» Συγκυβέρνηση της Συμφοράς και της Καταστροφής.
Ο.Κ.Δ.Ε. Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας
www.okde.gr ergatikipali@okde.gr