Τετάρτη 4 Σεπτεμβρίου 2013

OKΔΕ. Ουτε Λουκετα, Ουτε Απολυσεις-Εμπρος για Απεργιες και Καταληψεις


Oύτε Λουκέτα, Ούτε Απολύσεις - Εμπρός για Απεργίες και Καταλήψεις ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ - ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ - για να τσακίσουμε τα Μνημόνια της ανεργίας, της φτώχειας, της εξαθλίωσης - για να διώξουμε τη χούντα της «Νέας» Συγκυβέρνησης και της Τρόικας ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗ ΔΕΘ Σάββατο7 Σεπτέμβρη, Άγαλμα Βενιζέλου, ώρα: 6μμ Η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ προχωρά το καταστροφικό της έργο, για να ικανοποιήσει τις ορέξεις των κανίβαλων δανειστών-Τροϊκανών και των καπιταλιστών, με την αγαστή συνεργασία των αργυρώνητων ΜΜΕξαπάτησης. Ως το τέλος Σεπτέμβρη 12.500εργαζόμενοι στο Δημόσιο πάνε άμεσα ή έμμεσα για απόλυση (μέσω διαθεσιμότητας-κινητικότητας-μετατάξεων)και φυσικά μεγαλύτερος αλλά άγνωστος αριθμός εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα.Μετά την προσπάθεια να πετάξει στον δρόμο μέσα σε μια νύχτα τους εργαζόμενους της ΕΡΤ, η κυβέρνηση θέλει να στείλει στις ουρές των ανέργων 6.500 εργαζόμενους στους Δήμους, χιλιάδες στην εκπαίδευση μέσω «υποχρεωτικών μετατάξεων» και καταργήσεων ειδικοτήτων (μετά την απόλυση χιλιάδων αναπληρωτών, σχολικών φυλάκων, εργαζόμενων στα πανεπιστήμια, κ.α.) που μαζί με τους απολυμένους από το κλείσιμο μικρών και μεγάλων επιχειρήσεων, εργοστασίων κλπ, τα θύματα της πολιτικής της συμμορίας Βενιζέλου-Σαμαρά, θα φτάσουν τα 2 εκατομμύρια ανέργους.Την ίδια στιγμή τα ξεπουλάει όλα όσο-όσο και με σκανδαλώδη τρόπο μέσω της συμμορίας του ΤΑΙΠΕΔ σε «επενδυτές»-αρπακτικά, κλείνει νοσοκομεία και παιδικούς σταθμούς, «συγχωνεύει»/καταργεί σχολεία. Πετάει μαζικά τη νεολαία έξω από το σχολείο με το νέο εξεταστικό-καρμανιόλα και την στρέφει στην ιδιωτική εκπαίδευση (βλ. ΙΕΚ) ή στο περιθώριο, όπως και τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα στην ιδιωτική υγεία και ασφάλιση.
Η εφαρμογή των Μνημονίων και τα ακόμα πιο σκληρά μέτρα που έρχονται, είναι όλεθρος για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα. Η κατάσταση δεν συμμαζεύεται πια. Μπροστά μας βρίσκονται οι «μαύρες τρύπες» των ασφαλιστικών ταμείων, το λουκέτο δεκάδων οργανισμών, οι δεκάδες χιλιάδες απολύσεις στο Δημόσιο -έχουν δεσμευτεί για150.000 απολύσεις έως το τέλος του 2015 (που φέρνουν πολλαπλάσιες απολύσεις στον Ιδιωτικό τομέα), το λουκέτο χιλιάδων μικρών και μεγάλων επιχειρήσεων, η ιδιωτικοποίηση των πάντων (βλ. νερό, ρεύμα, συγκοινωνίες, κ.λπ.), η κατάρρευση των κρατικών εσόδων, η εκτίναξη ελλειμμάτων και χρεών (δημόσιων και ιδιωτικών),η ανεργία-τέρας. Ο ελληνικός καπιταλισμός, σε βαθιά ύφεση διαρκείας, έχει καταντήσει ένα κουφάρι, που μπορεί να φυτοζωεί μόνο με απανωτά ΜΕΤΡΑ-ΣΟΚ:νέες μειώσεις μισθών/συντάξεων αλλά και «ξαφνικός θάνατος» σχολείων και νοσοκομείων,τσουνάμι απολύσεων, κατασχέσεις σπιτιών και κάθε είδους εισοδήματος έναντι οφειλών στην εφορία, κατάσχεση καταθέσεων (ό,τι έχει απομείνει στους μικροκαταθέτες), πλειστηριασμοί και κατασχέσεις, φυλακίσεις για χρέη π.χ. 300ευρώ! Για να διατηρείται αυτό το σάπιο σύστημα πάνω στα πτώματα μας, απαιτεί στραγγάλισμα των ελευθεριών μας, ένα μαύρο Κράτος Έκτακτης Ανάγκης, στα όρια μιας δικτατορίας: Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, πραξικοπήματα τύπου ΕΡΤ, επιστρατεύσεις, ΜΑΤ, στρατόπεδα συγκέντρωσης, ξύλο και τρομοκρατία. Αυτή η επιλογή των καπιταλιστών και των πολιτικών τους επιτελείων (βλ. συγκυβέρνηση)οπλίζει τους φασίστες της Χρυσής Αυγής που μαχαιρώνουν μετανάστες και αριστερούς, και διάφορους τραμπούκους σαν τον ελεγκτή που δολοφόνησε τον 19χρονο Θανάση πετώντας τον έξω από το τρόλεϊ στο Περιστέρι. Παρόμοιες εταιρείες τραμπούκων θα αναλάβουν και την είσπραξη των εσόδων για το κράτος και τις τράπεζες. Ο αγώνας ενάντια στις απολύσεις και τα λουκέτα είναι αγώνας ζωής ή θανάτου, για όλη την εργατική τάξη, όλη την κοινωνία. Αν τα επιτρέψουμε, η διάλυση όλου του δημόσιου τομέα,δηλαδή των δημόσιων αγαθών και κοινωνικών υπηρεσιών, θα είναι ταχύτατη και αμετάκλητη. Εφαρμογή των Μνημονίων σημαίνει ολοκληρωτική καταστροφή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, Εκπαίδευσης, Υγείας και Ασφάλισης, ιδιωτικοποίηση όλων των υπηρεσιών,δουλικές σχέσεις εργασίας, «κινέζικους» μισθούς για όλους τους εργαζόμενους,ανεργία στο 50% και ακόμα περισσότερο για τους νέους. Αν τους αφήσουμε θα διαλύσουν τα πάντα, θα καταστρέψουν την οικονομία και κάθε προοπτική ανάκαμψής της. ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ, ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ.
Με το πραξικόπημα στην ΕΡΤ, ο Σαμαράς νόμιζε ότι ντύθηκε τον αυτοκρατορικό μανδύα της πυγμής. Όμως ο αγώνας και η κατάληψη στην ΕΡΤ άνοιξαν ένα νέο δρόμο, για όλους τους εργαζόμενους, για να οργανώσουμε μια νικηφόρα αντίσταση στις απολύσεις και τα λουκέτα. Η αντίσταση των εργαζομένων στην ΕΡΤ, στους Δήμους,στο Δημόσιο, είχαν αποτέλεσμα την κατάρρευση της τρικομματικής και αδυνάτισαν τα κόμματα και τους υποστηρικτές των Μνημονίων. Έδειξαν ότι δεν είμαστε ραγιάδες να μας κυβερνούν με το βούρδουλα των επιστρατεύσεων, των ΜΑΤ και των Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου, οι Σαμαράδες και Βενιζέλοι, τα ακροδεξιά αποβράσματα που έχουν μαζέψει στα «πολιτικά» επιτελεία τους, μια κλίκα πλουσίων και οι υπηρέτες τους από το σάπιο πολιτικό σύστημα. Η πολιτική κρίση μπαίνει σε φάση νέου παροξυσμού. Ο Σαμαράς μπορεί ακόμα να είναι «μοναδική λύση» (ιδιαίτερα για τους ιμπεριαλιστές Ε.Ε.-ΔΝΤ), ο δρόμος που τραβάει, όμως, απειλεί να τον στείλει στα σκουπίδια της Ιστορίας. Τα ίδια περιμένουν τους «μνημονιακούς» σ'όλη την Ευρώπη: η οικονομική κρίση βαθαίνει, τα αστικά κόμματα «τρίζουν», οι αγώνες μεγαλώνουν μαζί και η αμφισβήτηση του «τέρατος» Ε.Ε / Ευρώ. Τα ίδια περιμένουν και τις ρεφορμιστικές και γραφειοκρατικές δυνάμεις που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο βοηθούν το καπιταλιστικό σύστημα και την Ε.Ε. να επιβιώνουν. Ή ΑΥΤΟΙ Ή ΕΜΕΙΣ - Να οργανώσουμε ένα νικηφόρο αγώνα Οι πρώτες κινητοποιήσεις στην ΕΡΤ, στους Δήμους, σε Υγεία-Παιδεία, δείχνουν τη διάθεση και τις δυνατότητες που υπάρχουν. Όμως όσο ο χρόνος της τελειώνει η συγκυβέρνηση γίνεται πιο λυσσασμένη και επικίνδυνη - γι' αυτό ο αγώνας θα είναι μακρύς και σκληρός, χρειάζεται οργάνωση και σχέδιο: Είναι αγώνας για την ανατροπή της «νέας» συγκυβέρνησης. Αλλιώς δεν σταματάει αυτή η Νέα Χούντα, με παρακάλια δε θα λυπηθούν τους απολυμένους, τους άνεργους, τους φτωχούς. Με αυταπάτες για το τι θα «μαγειρέψουν» τα ανακτοβούλια του Μαξίμου και των Βρυξελών ή για «ευνοϊκές δικαστικές αποφάσεις», που θα δικαιώνουν τους εργαζόμενους. Χρειάζεται όλοι οι κλάδοι, ομοσπονδίες, σωματεία κ.λπ.,ιδιαίτερα από τους χώρους που άμεσα κινδυνεύουν, να κατέβουν άμεσα σε κοινές κινητοποιήσεις, ενώνοντας τους εργαζόμενους των Δήμων με τους εκπαιδευτικούς, τους νοσοκομειακούς και όλους τους εργαζόμενους στο Δημόσιο και ευρύτερα. Δεν αντέχουμε άλλη διαίρεση των δυνάμεών μας, που μας αποδυναμώνει,είτε λόγω των συντεχνιακών λογικών που καλλιεργεί η συνδικαλιστική γραφειοκρατία είτε λόγω των «επικλήσεων» για ταξική καθαρότητα (βλ. ΚΚΕ-ΠΑΜΕ,κ.λπ.). Πρέπει οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να πάρουμε τον αγώνα στα χέρια μας. Να μην αφήσουμε κανένα γραφειοκράτη να φρενάρει, ν' αποπροσανατολίσει τον αγώνα. Σε κάθε δήμο και γειτονιά, να γίνουν «κέντρα αγώνα», με καταλήψεις δημαρχείων-σχολείων και νοσοκομείων που κλείνουν, ανοιχτές συνελεύσεις εργαζόμενων-άνεργων-νέων, που να φτιάξουν μαζικές επιτροπές δράσης σε κάθε περιοχή. Εμπρός για ΓΕΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ. Να την επιβάλλουμε παρά και ενάντια στην εγκληματική πολιτική των «ηγεσιών» ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Μέχρι να ρίξουμε τη «νέα» συγκυβέρνηση, να διώξουμε την Τρόικα, να σταματήσουμε την καταστροφή των Μνημονίων. Πέρα απ' τις κινητοποιήσεις κλάδων, είναι ώρα όλοι μαζί, αποφασιστικά, να τους στείλουμε στον αγύριστο. Ν' ανοίξουμε τον δρόμο για μια ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ, στηριγμένη στις δικές μας δυνάμεις και στα δικά μας όργανα, για να σταματήσουν να φορτώνουν στις πλάτες μας την κρίση και τη βαρβαρότητα του καπιταλισμού. Μαζί με τους εργαζόμενους, τους λαούς και τα κινήματα στην Ευρώπη, τη Μεσόγειο, τις αραβικές χώρες, που ξεσηκώνονται για δουλειά, ψωμί και ελευθερίες. • Καμία Απόλυση - Καμία «Διαθεσιμότητα» ή «Μετάταξη»-Δουλειά για όλους. • Όχι Λουκέτα και «Συγχωνεύσεις» Οργανισμών και Υπηρεσιών. Δημόσιες Υπηρεσίες, Υγεία, Παιδεία, Ασφάλιση για όλους. • Να καταργηθεί η χουντική Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου και η φασιστική Επιστράτευση Απεργών.Κάτω τα χέρια απ' τις Ελευθερίες μας. Κάτω το Κράτος έκτακτης ανάγκης. • ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ • Κάτω τα Μνημόνια. Έξω από το σφαγείο Ευρώ και Ε.Ε. Πάλη για μια Ευρώπη των Εργαζομένων, ενωμένη, δημοκρατική, ριζοσπαστική, σοσιαλιστική. • Εθνικοποίηση και Εργατικός Έλεγχος στους τομείς-κλειδιά της οικονομίας.
Ο.Κ.Δ.Ε. Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας ergatikipali@okde.gr www.okde.gr

Κυριακή 25 Αυγούστου 2013

Τακης Φωτοπουλος. Παγκοσμιοποιηση η Ιμπεριαλισμος ? (3)


Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (25 Αυγούστου 2013) ________________________________________
Η μυθολογία για την κρίση
Παγκοσμιοποίηση ή Ιμπεριαλισμός; (3)
ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ
Ενώ οι σημερινές «προστάτιδες δυνάμεις» και οι εδώ υποτακτικοί τους συζητούν τώρα με ποια νέα μέτρα θα ξεζουμίσουν ακόμη περισσότερο τα λαϊκά στρώματα και θα αγοράσουν σε τιμή ξεπουλήματος όχι πια μόνο τον κοινωνικό πλούτο—που ήδη εξαντλείται— αλλά ακόμη και τη μοναδική κατοικία τους (σε αντίθεση με τα προνομιούχα κοινωνικά στρώματα που ξένοιαστα απολαμβάνουν τις βίλες, πισίνες και κότερά τους) η αποπροσανατολιστική μυθολογία για την κρίση εντείνεται. Και η μυθολογία αυτή δεν στηρίζεται τόσο στην προπαγάνδα της κοινοβουλευτικής Χούντας και των ΜΜΕ που ελέγχει, αλλά στον δήθεν «εναλλακτικό» λόγο και προτάσεις μιας αναξιόπιστης αντιπολίτευσης που ουσιαστικά σπρώχνει τα λαϊκά στρώματα στην απάθεια και τον αγώνα επιβίωσης.
Είναι δε αναξιόπιστη η αντιπολίτευση αυτή, διότι μια χώρα πλήρως ενσωματωμένη στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση είναι αδύνατο να εξασφαλίσει την εθνική (ή σωστότερα τη λαϊκή) κυριαρχία πάνω στην οικονομία της, εάν δεν διαρρήξει τους δεσμούς της με αυτή και ακολουθήσει ένα πρόγραμμα οικονομικής και πολιτικής αυτοδυναμίας. Και αυτό, διότι η παγκοσμιοποίηση αυτή, αντίθετα από τις ανοησίες Κεϋνσιανών και “Μαρξιστών” της συμφοράς που την χαρακτηρίζουν “πείραμα κοινωνικής μηχανικής”, “δόγμα του σοκ”, αν όχι απλά μια...χίμαιρα, είναι μια ιστορική τάση του συστήματος της καπιταλιστικής οικονομίας της αγοράς που εκδηλώθηκε για πρώτη φορά στις αρχές του περασμένου αιώνα αλλά απέτυχε, διότι δεν υπήρχαν τότε, στο πλαίσιο των κρατών (έστω και αν αυτά ήταν αποικιοκρατικές αυτοκρατορίες) οι προϋποθέσεις επιτυχίας της, και κυρίως οι ανοικτές και απελευθερωμένες αγορές εμπορευμάτων, κεφαλαίου και εργασίας. Όμως, σε μια διεθνοποιημένη καπιταλιστική οικονομία της αγοράς, με ανοικτές και απελευθερωμένες αγορές, μπορεί εύκολα να δειχθεί ότι η παγκοσμιοποίηση μόνο νεοφιλελεύθερη μπορεί να είναι, παρά τα αποπροσανατολιστικά παραμύθια Κεϋνσιανών, «Μαρξιστών» κ.α.
Η Ιστορία είναι γνωστή. Την αποτυχία της πρώτης παγκοσμιοποίησης ακολούθησαν δύο παγκόσμιοι πόλεμοι για το μοίρασμα των αγορών μεταξύ των κυριοτέρων μητροπολιτικών κρατών, οι πολιτικές προστατευτισμού του μεσοπολέμου και η εγκαθίδρυση της μεταπολεμικής (οικονομικής, στρατιωτικής και πολιτικής), ηγεμονίας των ΗΠΑ στο καπιταλιστικό στρατόπεδο. Η Αμερικανική ηγεμονία διήρκεσε περίπου μέχρι την έναρξη της διαδικασίας της παγκοσμιοποίησης που σηματοδότησε η ανάδυση του νέου φαινομένου των πολυεθνικών (ή σωστότερα υπερεθνικών) επιχειρήσεων, των οποίων οι παραγωγικές και εμπορικές δραστηριότητες επεκτείνονται σε πολλές χώρες, έστω και αν η τυπική έδρα τους μπορεί να είναι σε μια μητροπολιτική καπιταλιστική χώρα. Από τότε ο Αμερικανικός «ιμπεριαλισμός» αντικαταστάθηκε από την υπερεθνικη ελίτ που έχω αναλύσει παλαιότερα και εδώ. Και ήταν οι οικονομικοί θεσμοί που καθιέρωσαν οι ίδιες οι ΗΠΑ αμέσως μετά τον πόλεμο (ΔΝΤ, Παγκ. Τράπεζα, ΠΟΕ κ.λπ.) που συνέβαλαν αποφασιστικά στην ανάδυση των πολυεθνικών και συνακόλουθα της παγκοσμιοποίησης.
Έτσι, τις τελευταίες δεκαετίες άρχισε μια αλματώδης διαδικασία παγκοσμιοποίησης που σήμερα έγκυροι διεθνείς αναλυτές χαρακτηρίζουν «υπερπαγκοσμιοποίηση», με το παγκόσμιο εμπόριο να αυξάνει πολύ ταχύτερα από το παγκόσμιο ΑΕΠ και τις εμπορευματικές εξαγωγές να έχουν αυξηθεί τις τελευταίες δύο δεκαετίες από 15% του παγκόσμιου ΑΕΠ σε 26%, (Arvind Subramanian and Martin Kessler, The Hyperglobalization of Trade and its Future, Ιούνης 2013). Ακόμη σημαντικότερο, τα 2/3 αυτού του εμπορίου διεξάγεται μόνο από υπερεθνικές επιχειρήσεις, 1.318 από τις οποίες, μέσω διασυνδεόμενου μετοχικού κεφαλαίου, εισπράττουν το 80% των παγκόσμιων επιχειρηματικών εσόδων, ενώ 147 από αυτές (το 1% του συνόλου) ελέγχει το 40% των συνολικών ενεργητικών τους (New Scientist, 24/10/2011).
Οι Κεϋνσιανοί, όμως, και οι Μαρξιστές της συμφοράς αγνοούν το όλο φαινόμενο της παγκοσμιοποίησης, την οποία θεωρούν απλώς συνέχεια της αποτυχούσας πρώτης παγκοσμιοποίησης, και μιλούν για πτώση των επενδύσεων παρά την αύξηση των κερδών, και για κρίση υπερσυσσώρευσης που οδηγεί σε υπερπαραγωγή, υποκατανάλωση και μαζική ανεργία.
Όμως, όλες αυτές οι υποθέσεις είναι εντελώς αβάσιμες εμπειρικά γιατί στηρίζονται σε στοιχεία και δείκτες που αφορούν τις μητροπολιτικές χώρες, αγνοώντας την παγκοσμιοποίηση και τη μεταφορά από τις υπερεθνικές τμημάτων της παραγωγικής διαδικασίας προς την περιφέρεια με τις άθλιες συνθήκες εργασίας και τους μισθούς επιβίωσης (Κίνα, Ινδία κ.λπ.). Αλλά ήταν αυτή ακριβώς η διαδικασίαπου οδήγησε στην αποβιομηχάνιση στο κέντρο και στα οικονομικά «θαύματα» με τους κεραυνοβόλους ρυθμούς ανάπτυξης στην περιφέρεια! Έτσι, από τη δεκαετία του ’90 μέχρι σήμερα οι ξένες επενδύσεις σαν ποσοστό του παγκόσμιου ΑΕΠ επταπλασιάστηκαν (Subramanian & Kessler). Παράλληλα, ενώ στην ΕΕ και τις ΗΠΑ οι ακαθάριστες επενδύσεις πάγιου κεφαλαίου την περασμένη δεκαετία είχαν βαλτώσει, στην Ανατολική και Νότια Ασία αυξανόντουσαν με ετήσιο ρυθμό 12%! (World Development Indicators 2012). H αναπόφευκτη συνέπεια των διαφορικών ρυθμών ανάπτυξης που επέφερε η παγκοσμιοποίηση ήταν ότι, ενώ οι ρυθμοί ανάπτυξης του ΑΕΠ στην ΕΕ και τις ΗΠΑ την τελευταία δεκαετία ήταν κάτω από 2%, στις περιοχές αυτές o ρυθμός ήταν τετραπλάσιος. Αυτό, βέβαια, δε σημαίνει, όπως ανοητολογούν πολλοί «αναλυτές», ότι μετατοπίζεται το παγκόσμιο καπιταλιστικό κέντρο από τα δυτικά μητροπολιτικά κέντρα στην Ασία κ.λπ., αφού η ανάπτυξη των περιφερειακών «θαυμάτων» δεν είναι ενδογενής, αλλά οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά στις δραστηριότητες των δυτικών υπερεθνικών επιχειρήσεων. Δεν είναι λοιπόν περίεργο ότι άρκεσαν μερικά χρόνια κρίσης στα μητροπολιτικά κέντρα για να φανεί ότι τα θαύματα αυτά στηρίζονται σε ξύλινα πόδια...
http://inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2013/2013_08_25.html
http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/
http://www.periektikidimokratia.org/

Επιτροπη αγωνα στον Καφεναι Θεσσαλονικης


ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΜΑΓΑΖΙΑ - ΜΟΙΡΑΖΟΥΝ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΘΑ ΠΑΡΟΥΝ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ
Η ασυδοσία και τρομοκρατία της εργοδοσίας στον ΚΑΦΕΝΑΙ δεν θα περάσει! Ο κλάδος του Επισιτισμού – Τουρισμού, που υποτίθεται ότι είναι ένας από τους ισχυρότερους και αποδοτικότερους της ελληνικής οικονομίας, συνθλίβεται καθημερινά από την καταπάτηση ακόμη και των πιο στοιχειωδών δικαιωμάτων των εργαζομένων του. Οι εργαζόμενοι του κλάδου, νεαρά άτομα στην πλειονότητα τους,αναγκάζονται να δουλεύουν με εργασιακές συνθήκες δουλοπάροικου, χωρίς προσλήψεις ή με προσλήψεις που δεν ανταποκρίνονται στις πραγματικές συνθήκες εργασίας τους, απλήρωτοι ή με μισθούς πείνας, ανήμποροι ουσιαστικά να υπερασπίσουν,ότι έχουν αφήσει όρθιο η τρόικα, το ΔΝΤ και η συγκυβέρνηση. Στα πλαίσια της συγκεκριμένης πραγματικότητας λειτουργούσε και συνεχίζει να λειτουργεί το καφενείο “ΚΑΦΕΝΑΙ”.Ατράνταχτη απόδειξη όλων των παραπάνω αποτελούν οι κινητοποιήσεις των συναδέλφων μας στον ΚΑΦΕΝΑΙ” τον Ιούνιο του 2010. Μετά από την παράνομη πολιτική - τακτική της εργοδοσίας οι συνάδελφοί μας ξεκίνησαν έναν αγώνα για τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους (δεδουλευμένα, Δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα, άδεια και επίδομα αδείας, αργίες, Κυριακές, νυχτερινά) και νέες συμβάσεις που να ανταποκρίνονται στις πραγματικές συνθήκες εργασίας. Ο αγώνας τελικά δικαιώθηκε και οι συνάδελφοί μας κατάφεραν να πάρουν τα δεδουλευμένα και τα ένσημα τους, ενώ υπέγραψαν νέες συμβάσεις εργασίας. Ωστόσο η εργοδοσία, παρά τις υποσχέσεις που έδωσε, συνέχισε να ακολουθεί την ίδια τακτική εκμετάλλευσης για τους υπολοίπους εργαζόμενους στο κατάστημα. Οι απολύσεις και οι μηνύσεις δεν μας τρομοκρατούν Τώρα, η εργοδοσία στον “ΚΑΦΕΝΑΙ”, παίρνοντας αέρα από την συγκυβέρνηση Σαμαρά και από την ανύπαρκτη εργατική νομοθεσία που την ευνοεί, «παίζει τα ρέστα της» θέλοντας να μετατρέψει το μαγαζί σε σύγχρονο κάτεργο (όπως όλοι οι εργοδότες του κλάδου, οι οποίοι την υποστηρίζουν), επιβάλλοντας, «το νόμος είναι το δίκιο του εργοδότη», την τρομοκρατία και έναν εργασιακό μεσαίωνα. • Έτσι τον Δεκέμβριο του 2012 η εργοδοσία προχώρησε στην απόλυση ενός συναδέλφου μας γιατί δεν δέχτηκε δυσμενέστερους όρους εργασίας και ζητούσε τα νόμιμα δεδουλευμένα του, ενώ επιπλέον με διάφορα εξώδικα και με την απειλή των μηνύσεων, προσπάθησε να τον τρομοκρατήσει ώστε να τον αποτρέψει από το να αγωνιστεί, αποκαλώντας «νταβατζίδες και μπράβους μέλη του Συνδικάτου Επισιτισμού -Τουρισμού και παράνομο το Συνδικάτο μας». • Στα μέσα Ιουλίου του 2013 η εργοδοσία στον“ΚΑΦΕΝΑΙ“ κάλεσε σε συνάντηση τους εργαζομένους αναγγέλλοντας μας με τελεσιγραφικό τρόπο, το κλείσιμο της επιχείρησης. Το Σχέδιο της εργοδοσίας είναι το κλείσιμο του “ΚΑΦΕΝΑΙ”, η μεταφορά της “ΜΥΡΣΙΝΗΣ” στην θέση του και η δημιουργία μιας νέας εταιρίας. Επίσης, η απομάκρυνση όσων εργαζομένων από εμάς,τολμήσαμε να διεκδικήσουμε τα δικαιώματα μας και άρα να είμαστε ασύμφοροι για τα δεδομένα της εργοδοτικής ασυδοσίας. Στις17/7 καταθέσαμε ασφαλιστικά μέτρα στο Ειρηνοδικείο Θες/νίκης και το δικαστήριο επέβαλε προσωρινά, την απαγόρευση κάθε μεταβολής της κατάστασης του ΚΑΦΕΝΑΙ. Η εργοδοσία κάνοντας ένα βήμα εμπρός, οδηγώντας την αντιπαράθεση στα άκρα, στις5/8 έκλεισε το κατάστημα, απέλυσε εκδικητικά και καταχρηστικά 3 συναδέλφισσες,αψηφώντας τα ασφαλιστικά μέτρα. • Ακόμη, προχώρησε σε εκδικητικές μηνύσεις σε βάρος μας λες και είμαστε εγκληματίες, με συνέπεια να οδηγηθούμε στα δικαστήρια με την διαδικασία του αυτοφώρου, μία συναδέλφισσα και ένα μέλος της διοίκησης του Συνδικάτου μας. Μάταια όμως πήγαν όλες οι προσπάθειες της εργοδοσίας, ενώ στο δικαστήριο, οι σκευωρίες, τα ψέματα και το στημένο κατηγορητήριο, κατέρρευσαν σαν χάρτινος πύργος. Σήμερα, εμείς οι εργαζόμενοι - απολυμένοι του ΚΑΦΕΝΑΙ, σηκώνουμε ξανά το κεφάλι και ξεκινάμε έναν αγώνα ενάντια στην τρομοκρατία και την αυθαιρεσία της εργοδοσίας η οποία λόγω της σημερινής κατάστασης και πολιτικής που ακολουθείται με τα μνημόνια και όλα αυτά τα βάρβαρα μέτρα επιθυμεί να μετακυλήσει την οικονομική κρίση στις πλάτες μας. Θα αγωνιστούμε όπως το έκαναν και άλλοι συνάδελφοι του κλάδου και μέλη του Συνδικάτου μας, στο Banquet, στα Applebee s, στην Pizza Hut, στα Goody s, στον Χατζή, σταBle κ.α. • Να ανοίξει άμεσα το κατάστημα – Να παρθούν πίσω οι άκυρες απολύσεις μας. • Να δοθούν άμεσα τα δεδουλευμένα μας • Να αποσυρθούν οι μηνύσεις της εργοδοσίας – όχι στην ποινικοποίηση των αγώνων • Υπερασπίζουμε την Σύμβαση και όλα τα εργατικά δικαιώματά μας
Επιτροπή Αγώνα Εργαζομένων στο ΚΑΦΕΝΑΙ kafenesworkersfight.blogspot.com

Δευτέρα 19 Αυγούστου 2013

ΟΚΔΕ. Κατω η κυβερνηση που δολοφονει!


Κάτω η κυβέρνηση που δολοφονεί! Να σταματήσουμε το κράτος «έκτακτης ανάγκης»
Ένα ακόμη έγκλημα διέπραξε η χουντική συγκυβέρνηση την Τρίτη 13/8 στο Περιστέρι. Ο 18χρονος Θανάσης Καναούτης, διαπράττοντας το«έγκλημα» να μη κόψει εισιτήριο, αφού συνεπλάκη με τον δοσίλογο-ελεγκτή, βρέθηκε έξω από τω εν κινήσει τρόλεϊ με αποτέλεσμα το θανάσιμο τραυματισμό του. Όσο και αν προσπαθήσουν να μας πείσουν η δωσίλογη κυβέρνηση και οι παπαγάλοι δημοσιογράφοι ότι πρόκειται για ένα τυχαίο συμβάν δεν πρόκειται να πείσουν κανένα. Πρόκειται για ένα ακόμη έγκλημα που διέπραξε η χουντική συγκυβέρνηση στο βωμό της «σωτηρίας της χώρας», μιας και έχει δώσει την δυνατότητα σε«ελεγκτές» ράμπο να τρομοκρατούν τους επιβάτες, ειδικά τους νέους, για να εισπράττουν πρόστιμα. Ότι θα κάνουν δηλαδή σε όλους τους τομείς της ζωής μας,για να εισπράττουν φόρους κτλ
Από την άλλη η συγκυβέρνηση εφαρμόζοντας το κράτος «έκτακτης ανάγκης», συνέλαβε 13συναγωνιστές στη Θεσσαλονίκη το απόγευμα της Τετάρτης με την κατηγορία των«διακεκριμένων φθορών» λόγω αναγραφής συνθημάτων για τη δολοφονία του 18χρονου. Μάλιστα κρατηθήκαν 2 μέρες στο αυτόφωρο, ενώ την ιδία ώρα ο οδηγός και ο ελεγκτής του τρόλεϊ παραμένουν ελεύθεροι! Τη Δευτέρα 19/8 στις 12μμ στα δικαστήρια της Θεσσαλονίκης εκδικάζεται η υπόθεση τους. Να είμαστε όλοι-ες εκεί!
Απέναντι σ' αυτή τη σαπίλα και υποκρισία τους, οι εργαζόμενοι και η νεολαία έχουμε το χρέος να τιμήσουμε τους νεκρούς μας πυροδοτώντας μια γενικευμένη εξέγερση, για να επιβάλλουμε τις δικές μας λύσεις, να στείλουμε στον αγύριστο τη σύγχρονη χούντα. Ο 18χρονος νεκρός είναι ένας από εμάς, να τον τιμήσουμε με αγώνες. Για την αποτίναξη της καπιταλιστικής σκλαβιάς που μας επιβάλουν Τραπεζίτες, Πολυεθνικές χρησιμοποιώντας ένα όλο και πιο φασιστικό Κρατικό κατασταλτικό μηχανισμό.
-Να τιμωρηθούν οι δολοφόνοι του Θανάση -Κάτω η κυβέρνηση που δολοφονεί -Αθώωση των 13διωκομένων συναγωνιστών
ΟργάνωσηΚομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας ΟΚΔΕ www.okde.gr - ergatikipali@okde.gr

Κυριακή 11 Αυγούστου 2013

Παγκοσμιοποιηση η Ιμπεριαλισμος?


Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (11 Αυγούστου 2013)
Παγκοσμιοποίηση ή Ιμπεριαλισμός; (2)
ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ
Δεν είναι τυχαίο που Κεϋνσιανοί και «Μαρξιστές» καταφεύγουν σε δόγματα όταν προσπαθούν ν' αγνοήσουν την παγκοσμιοποίηση, εφόσον τόσο τα στατιστικά δεδομένα (που παρερμηνεύουν κατά βούληση), όσο και η ιστορική εμπειρία, τους διαψεύδουν οικτρά, όπως θα δούμε στα επόμενα άρθρα. Όμως, οι συνέπειες δεν είναι απλά θεωρητικές. Έχουν τραγικά αποτελέσματα σε λαούς ολόκληρους, όπως ο Ελληνικός, που αποπροσανατολίζονται συστηματικά, κυρίως από «προοδευτικούς» αναλυτές ―εξαιρουμένων βέβαια των κομουνιστών που απλά προσκολλώνται σε δόγματα του περασμένου αιώνα.
Έτσι, οι Κεϋνσιανοί για να «εξηγήσουν» τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που επιβάλλει η παγκοσμιοποίηση καταφεύγουν σε «δόγματα σοκ» ή σε κατάφωρη παρερμηνεία των στατιστικών στοιχείων ―όλα αυτά με Μαρξίζουσα σάλτσα για να φαίνονται και «προοδευτικά». Και αυτό, γιατί ξέρουν ότι αν δεχτούν την νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση σαν αναπότρεπτο συστημικό φαινόμενο μέσα στο σημερινό καπιταλιστικό σύστημα της αγοράς, θα πρέπει να αλλάξουν... θεωρία, εφόσον σήμερα ο Κεϋνσιανισμός, που θεμελιώθηκε στην εποχή του κράτους-έθνους, είναι νεκρός και θαμμένος για πάντα. Όχι, βέβαια, από τους «κακούς» νεοφιλελεύθερους, αλλά από το γεγονός ότι, με ανοικτές και απελευθερωμένες αγορές, (όπως επιβάλλει η παγκοσμιοποίηση που δεν αμφισβητούν!), μόνο ένας παγκόσμιος Κεϋνσιανισμός θα ήταν πια δυνατός. Αλλά, ένας παγκόσμιος Κεϋνσιανισμός είναι απλά κακόγουστο ανέκδοτο! Ούτε οι χώρες της «Ομάδας των 7», όπου εδράζονται βασικά οι υπερεθνικές επιχειρήσεις (η ψυχή της παγκοσμιοποίησης) αλλά ούτε και τα οικονομικά «θαύματα» της «Ομάδας των 20» (Κίνα, Ινδία, Βραζιλία κ.λπ.), θα δεχόντουσαν ποτέ αυστηρούς κοινωνικούς ελέγχους στις αγορές κεφαλαίου, εργασίας αλλά και εμπορευμάτων, όπως προέβλεπε ο Κεϋνσιανισμός. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε το τέλος των υπερεθνικών επιχειρήσεων και, επομένως, το τέλος της «ανάπτυξης» των τελευταίων 30 περίπου χρόνων που θεμελιωνόταν στην διεθνοποιημένη καπιταλιστική οικονομία της αγοράς και, φυσικά, την κατάρρευση των οικονομικών «θαυμάτων» που αναδύθηκαν βασικά χάρη στις υπερεθνικές επιχειρήσεις που μετακόμισαν στο Νότο για να εκμεταλλευθούν τις εκεί άθλιες συνθήκες εργασίας!
Από την άλλη μεριά, οι «Μαρξιστές» που μιλούν για ενδο-ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις, «δεν βλέπουν» ότι ποτέ άλλοτε οι καπιταλιστικές ελίτ που είναι ενσωματωμένες στη Νέα Διεθνή Τάξη (η οποία οριζεται απο τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση και τις κοινοβουλευτικές Χούντες), δεν ήταν τόσο ενωμένες στο βασικό στόχο τους για τη συγκέντρωση οικονομικής και πολιτικής εξουσίας/δύναμης, παρά τις επί μέρους (μη ανταγωνιστικές) διαφορές τακτικής. Και αυτό, τη στιγμή που η αποδεκατισμένη (χάρη στην αποβιομηχάνιση της παγκοσμιοποίησης) δυτική εργατική τάξη δεν μπορεί να ενωθεί ούτε σε στοιχειώδη αμυντικό αγώνα ενάντια στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές της παγκοσμιοποίησης!
Το στοιχείο που ενώνει όλους αυτούς τους Μαρξιστές είναι η από μέρους τους μετατροπή σε δόγμα της αναχρονιστικής Λενινιστικής θεωρίας του ιμπεριαλισμού, ή της αντίστοιχης θεωρίας του υπέρ-ιμπεριαλισμού του Καούτσκι, που, όπως και η Κεϋνσιανή θεωρία, επίσης στηριζόντουσαν στο κράτος-έθνος. Και αυτό, παρά το γεγονός ότι οι πολιτικές διαφορές μεταξύ τους, π.χ. για το θέμα της ΕΕ, είναι αγεφύρωτες. Έτσι, από τη μια μεριά, είναι η Ευρώδουλη «Αριστερά» που εξαπατά τα λαϊκά στρώματα ότι θα μπορούσε η ΕΕ να αλλάξει «από μέσα» και να ανοίξει το δρόμο για μια «καλή» παγκοσμιοποίηση, αν όχι για τον σοσιαλισμό και ...άλλα (ψηφοθηρικά) παραμύθια. Και, από την άλλη, είναι οι «επαναστάτες» Μαρξιστές που, πάλι με βάση το ίδιο δόγμα του ιμπεριαλισμού, αδυνατούν να κατανοήσουν την σημασία της σημερινής παγκόσμιας κοινωνικής σύγκρουσης. Δηλαδή, το γεγονός ότι η σύγκρουση αυτή δεν είναι απλά μια σύγκρουση κεφαλαίου και εργασίας για την ... σοσιαλιστική επανάσταση, αλλά μια πελώρια σύγκρουση μεταξύ θυμάτων και θυτών στην διαδικασία της παγκοσμιοποίησης που, εν δυνάμει, ενέχει, βέβαια, και το θέμα της συστημικής αλλαγής. Τα θύματα είναι οι εργαζόμενοι με μισθούς επιβίωσης ή με συμβόλαια «μηδέν ωρών», οι άνεργοι, οι υποαπασχολούμενοι, οι συνταξιούχοι, η Παιδεία, η Υγεία. Οι θύτες είναι τα στελέχη των υπερεθνικών επιχειρήσεων και οργανισμών και τα διαπλεκόμενα προνομιούχα στρώματα που ωφελούνται από την παγκοσμιοποίηση.
Με άλλα λόγια, ο αγώνας σήμερα είναι τόσο κοινωνικός όσο και εθνικός, εφόσον η παγκοσμιοποίηση επιβάλλει την κατάργηση τόσο της οικονομικής αυτοδυναμίας των λαών, όσο και, συνακόλουθα, της εθνικής κυριαρχίας τους. Πράγμα που επιβάλλει Λαϊκά Μέτωπα, με πολύ ευρύτερους κοινωνικούς στόχους από αυτούς των ιστορικών Μετώπων σαν το ΕΑΜ, που θα επιδίωκαν την κοινωνική αλλά και την εθνική απελευθέρωση. Δηλαδή, την ταυτόχρονη μονομερή έξοδο από ΕΕ, Ευρώ, ΝΑΤΟ κ.λπ., ώστε να μπορούν να τεθούν οι βάσεις για την αυτοδυναμία και, εν δυνάμει, για συστημική αλλαγή. Αλλά θα επανέλθω.
Υ.Γ. Δεν συνηθίζω να παραποιώ, και μάλιστα σκόπιμα, τις θέσεις κανενός και επιστρέφω ως ασύστολη συκοφαντία τον σχετικό ατεκμηρίωτο ισχυρισμό του ΕΠΑΜ. Η θέση ότι «έξοδος από το Ευρώ σημαίνει ντε φάκτο και έξοδο από την Ε.Ε» δεν στηρίζεται πουθενά, (ούτε βέβαια στην καταστατική συνθήκη της ένταξής μας στην ΕΕ που προβλέπει ρητή αποχώρηση μέλους μόνο από την ΕΕ) και επομένως είναι απλή υπεκφυγή στο κρυστάλλινο ερώτημα: βάζει το ΕΠΑΜ θέμα ταυτόχρονης μονομερούς εξόδου από την ΕΕ και την Ευρωζώνη, ναι ή όχι;
http://inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2013/2013_08_11.html
http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/
www.periektikidimokratia.org

Αντεοιθεση εργαζομενων στον επισιτισμο


Αντεπίθεση των εργαζομένων στον επισιτισμό
ΌΧΙ ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ !
ΟΛΟΙ-ΕΣ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 12/8 ΣΤΙΣ 12.00 μ.μ. ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ
H εργοδοτική ασυδοσία και τρομοκρατία στο καφενείο‘’ΚΑΦΕΝΑΙ’’ δεν θα περάσει ! Η εργοδοσία στον ‘’ΚΑΦΕΝΑΙ’’ μπαίνοντας για τα καλά στο κλίμα της εποχής, των μνημονίων, των απολύσεων και των μέτρων που επιβάλλουν Ε.Ε.-ΔΝΤ-Τρόικα-Συγκυβέρνηση, αποφάσισε να κλείσει την επιχείρηση και να ανοίξει μία νέα με άλλο όνομα για να αποφύγει τα χρέη προς τους εργαζόμενους κ.α. Οι εργαζόμενοι δημιούργησαν μια επιτροπή αγώνα ,μιας και ο εργοδότης τους χρωστούσε δεδουλευμένα, δώρα, επιδόματα κ.α. και έτσι προσπάθησαν να οργανωθούν με αυτό τον τρόπο ενάντια στην επίθεση που δεχόντουσαν. Η εργοδοσία όμως, καταπατώντας την δικαστική απόφαση για προσωρινά ασφαλιστικά μέτρα που κατέθεσαν οι εργαζόμενοι για να μείνει ανοιχτό το κατάστημα, προχώρησε ένα βήμα εμπρός και έκλεισε το κατάστημα μοιράζοντας απολύσεις στους εργαζόμενους που αντιδρούσαν και διεκδικούσαν και όλο το προηγούμενο διάστημα τα δικαιώματά τους. Σα να μην έφτανε αυτό, η εργοδοσία στον ‘’ΚΑΦΕΝΑΙ’’, κατέθεσε ψευδείς μηνύσεις στους εργαζόμενους και δύο συνδικαλιστές (μέλη του Δ.Σ. του Συνδικάτου Επισιτισμού-Τουρισμού και μέλη της παράταξής μας) και η αστυνομία προχώρησε στην σύλληψη ενός συνδικαλιστή και μιας εργαζόμενης, επειδή αντιστάθηκαν στο κλείσιμο του καταστήματος και στην παραβίαση της δικαστικής απόφασης για τα ασφαλιστικά μέτρα.
Η εργοδοσία, σε πλήρη αρμονία με το ‘’κράτος έκτακτης ανάγκης’’ της δικομματικής συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-Ν.Δ., χαρακτηρίζει τα σωματεία και τους συνδικαλιστές παράνομους και απειλεί τους εργαζόμενους ότι αν τολμήσουν και κάνουν παραστάσεις διαμαρτυρίας έξω από το κατάστημα θα προχωρήσουν και σε άλλες μηνύσεις. Όλα τα παραπάνω είναι σύνεχεια και ίδια πολιτική με τις συλλήψεις διαδηλωτών εργαζομένων στις κινητοποιήσεις των Δήμων,την καταπάτηση του πανεπιστημιακού ασύλου με συλλήψεις απεργών εργολαβικών εργαζομένων και φοιτητών, ΕΔΕ για πάμπολους εργαζόμενους-ειδικά εμπλεκόμενους με εργατικούς αγώνες, τις συλλήψεις μαθητών-φοιτητών στην επέτειο δολοφονίας του Αλέξη, τις επιστρατεύσεις απεργών ναυτεργατών-ΜΕΤΡΟ-εκπαιδευτικών με συνοδεία ΜΑΤ, βασανιστήρια μεταναστών σε αστυνομικά τμήματα και στρατόπεδα συγκέντρωσης, επιβολή αστυνομικής χούντας στις Σκουριές Χαλκιδικής, ενορχηστρωμένες εργοδοτικές διώξεις σε μαχητικούς συνδικαλιστές και εργαζόμενους(βλ.Μπαχαράκη), τις παράνομες τερατώδεις προφυλακίσεις(βλ. Σακκάς 2,5 έτη), διώξεις αγωνιστών ενάντια στα διόδια κ.α.
Η Αντεπίθεση των Εργαζομένων στον Επισιτισμό καταγγέλλει την εργοδοτική ασυδοσία και τρομοκρατία στο καφενείο ‘’ΚΑΦΕΝΑΙ’’ και στέκεται δίπλα στους εργαζόμενους.Όπως στους νικηφόρους αγώνες που δώσαμε μαζί με τους συναδέλφους μας στα καταστήματα Χατζή, Goody’s, Applebee’s,Banquet,Βle κ.α. έτσι και τώρα θα υπερασπίσουμε μέχρι τέλους κάθε δικαίωμα και κατάκτηση των εργαζομένων. Γι΄ αυτό καλούμε όλους τους εργαζόμενους του κλάδου ,αλλά και του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, τους ανέργους και τη νεολαία να σταθούν δίπλα στους αγωνιζόμενους συναδέλφους μας δείχνοντας έμπρακτα την αλληλεγγύη τους,γιατί όλοι οι εργαζόμενοι βιώνουμε τα ίδια προβλήματα και δεχόμαστε την ίδια επίθεση. Να μην μείνει αναπάντητη καμία εργοδοτική επίθεση, κανένας εργαζόμενος μόνος του. Καλούμε όλους τους συναδέλφους μας να οργανωθούν στο σωματείο επισιτισμού- τουρισμού και στην παράταξή μας.
ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΝ ΕΠΙΣΙΤΙΣΜΟ
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: ΤΗΛ. 6982 268 508, antepithesistonepisitismo.blogspot.com

OΛΟΙ-ΕΣ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΘΕΣ.ΝΙΚΗΣ


ΌΧΙ ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ !
ΟΛΟΙ-ΕΣ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 12/8 ΣΤΙΣ 12.00 μ.μ. ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ
Στα μέσα Ιουλίου του 2013 η εργοδοσία στον ΄΄ΚΑΦΕΝΑΙ΄΄ κάλεσε σε συνάντηση τους εργαζόμενους αναγγέλλοντας μας με τελεσίγραφο τρόπο,το κλείσιμο της επιχείρησης εντός δύο εβδομάδων, επικαλούμενη οικονομικές δυσκολίες. Επιπλέον, η εργοδοσία υποστήριξε πως στη θέση της παλιάς επιχείρησης θα ανοίξει μια καινούργια, με διαφορετικό ιδιοκτησιακό καθεστώς και διαφορετικό αντικείμενο. Η πραγματικότητα, όμως είναι διαφορετική. Το Σχέδιο της εργοδοσίας είναι η συγχώνευση των δύο επιχειρήσεων τους ΄΄ΚΑΦΕΝΑΙ΄΄ και ΄΄ΜΥΡΣΙΝΗ΄΄ και η απομάκρυνση όσων εργαζομένων από εμάς, τολμήσαμε να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας και άρα να είμαστε ασύμφοροι για τα δεδομένα της εργοδοτικής ασυδοσίας. Στις 17/7 καταθέσαμε ασφαλιστικά μέτρα στο Ειρηνοδικείο Θεσ/νίκης και το δικαστήριο επέβαλε προσωρινά, την απαγόρευση κάθε μεταβολής της κατάστασης του ΚΑΦΕΝΑΙ. Η εργοδοσία κάνοντας ένα βήμα εμπρός, οδηγώντας την αντιπαράθεση στα άκρα, στις 5/8 έκλεισε το κατάστημα, παραβιάζοντας τα ασφαλιστικά μέτρα και απέλυσε εκδικητικά και καταχρηστικά, 3 συναδέλφισες.
Στις 8/8 η εργοδοσία του ΄΄ΚΑΦΕΝΑΙ΄΄, όχι μόνο συνεχίζει να μην τηρεί την δικαστική απόφαση, αλλά κατέθεσε και μηνύσεις σε 3 εργαζόμενους του ΄΄ΚΑΦΕΝΑΙ΄΄ και 2 συνδικαλιστές, οι oποίοι συνδικαλιστές είναι και μέλη του Δ.Σ. του Συνδικάτου Επισιτισμού Τουρισμού Θεσ/νίκης, με αποτέλεσμα την σύλληψη μιας εργαζόμενης και ενός συνδικαλιστή με την αιτιολογία της συκοφαντικής δυσφήμησης.Η εργοδοσία του καταστήματος προσπαθεί με αυτόν τον τρόπο να εκφοβίσει τους εργαζόμενους και τους συνδικαλιστές για να σταματήσουν να διεκδικούν τα αυτονόητα, τα δεδουλευμένα και τις θέσεις εργασίας τους.
Γι’αυτό καλούμε όλους τους εργαζόμενους, τη νεολαία και τους ανέργους στα δικαστήρια Θες/νίκης την Δευτέρα 12/8 στις 12.00 μ.μ. όπου δικάζονται οι 2 συνάδελφοί μας.Γιατί όλοι οι εργαζόμενοι σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα έχουμε τα ίδια προβλήματα ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΜΟΝΟ ΤΟΥ-ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ! Η ασυδοσία και ο εκφοβισμός της εργοδοσίας στον ΚΑΦΕΝΑΙ δεν θα περάσει!
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ: • ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΟΥΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΜΑΣ • ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ΑΜΕΣΑ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ – ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΠΙΣΩ ΟΙ ΑΚΥΡΕΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ • ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΤΑ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΑ ΜΑΣ
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΝ ΚΑΦΕΝΑΙ