Παρασκευή 30 Νοεμβρίου 2012

e-mail που σταλθηκε 30/11/2012


Δρόμοι για να περπατάμε
Αξιότιμοι κυρίες και κύριοι,
Μήπως η παραβίαση των πεζοδρομίων είναι ένα καθημερινό ζήτημα που αποτυπώνει τα χαρακτηριστικά μιας σπάταλης, φιλοτομαριστικής και άδικης κοινωνίας; Μήπως η παραβίαση των πεζοδρομίων είναι ένα εξόφθαλμο μικρό έγκλημα που σε πολλές ελληνικές πόλεις μένει σχεδόν πάντα ατιμώρητο; Μήπως τα πεζοδρόμια καταστρέφονται από τις μηχανές και τ’ αυτοκίνητα που τα παραβιάζουν; Μήπως οι πολίτες επιθυμούμε πεζοδρόμια για να περπατάμε ελεύθερα; Μήπως οι πολίτες επιθυμούμε ίση μεταχείριση στα πεζοδρόμια;
Πόσο ασφαλής είναι ένας πεζός που περπατάει στη μέση μιας πολυσύχναστης λεωφόρου; Πόσο ασφαλής είναι ένας πεζός όταν στο πεζοδρόμιο κυκλοφορούν μηχανές και αυτοκίνητα; Μήπως ένα στα δύο θύματα τροχαίων δυστυχημάτων (εγκλημάτων) είναι πεζοί;
Μήπως τα πεζοδρόμια είναι δρόμοι για πεζούς; Μήπως επιπλέον όταν ανακαινίζονται τα πεζοδρόμια, αλλάζουν οι πλάκες τους με καινούριες (γρανιτένιες), θα πρέπει να υπάρχει και η μέριμνα ώστε να μπορούν οι πολίτες να περπατούν σε αυτά σαν άνθρωποι;
Μήπως είναι ανάγκη να σεβαστούμε το συνάνθρωπό μας που έχει κινητικές δυσκολίες; Οι ράμπες για τά άτομα με ειδικές ανάγκες, πέρα από το ό,τι είναι ελαττωματικές, είναι επικίνδυνες καθότι χρησιμοποιούνται κατά παράβαση του δίκαιου του πολίτη και της κοινής λογικής σχεδόν αποκλειστικά από τις μηχανές.
Τα πεζοδρόμια μας καλούν
Η ανάγκη του ηλικιωμένου, της γιαγιάς, του παππού, της μαμάς ή του μπαμπά με το παιδί στο καροτσάκι, η ανάγκη του καρδιοπαθούς να περπατήσει και τόσων άλλων ανθρώπων που χρειάζονται τα πεζοδρόμια για να περπατήσουν στη δουλειά τους ικανοποιούνται στο ελάχιστο.
Πρόκειται για μια προφανέστατη παραβίαση της εύρυθμης λειτουργίας της πόλης, με συνέπεια την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής μας και όχι μόνο, για την οποία η πολιτεία έχει μάλλον το μέγιστο μερίδιο ευθύνης. Πρόκειται για ανθρώπινη άναγκη: το περπάτημα, το οποίο γίνεται χωρίς δαπάνη και το οποίο είναι ευεργετικό για το κοινωνικό σύνολο.
Τί ωφελεί το να συνηθίζουμε να περπατάμε σε μια πόλη χωρίς πεζοδρόμια με την πραγματική έννοια του όρου;
Μήπως είναι καθημερινή η εικόνα των δημοτικών αστυνόμων σε πεζοδρόμια και πεζόδρομους, οι οποίοι στέκονται άπραγοι ενώ δίπλα τους βρίσκονται παράνομα σταθμευμένα οχήματα; Πότε ένας αστυνομικός παραβαίνει τα καθήκοντά του; Μήπως όταν παραλείπει τη νόμιμη ενέργεια, η οποία ανάγεται στα καθήκοντά του;
Η παραβίαση και η απαξίωση του δημόσιου χώρου
Το να σεβόμαστε το διπλανό μας είναι προϋπόθεση για να μας σεβαστεί κι εκείνος. Η παραβίαση του δημόσιου χώρου για προσωπικό όφελος δεν μπορεί να είναι αντικείμενο ελαστικής μεταχείρισης από τους πολίτες ή την πολιτεία. Επακόλουθο αυτής της ανισότητας μεταξύ πεζών και οχημάτων ακόμη και στο πεζοδρόμιο είναι η υποβάθμιση του πολιτισμού μας, η απαξίωση της δημόσιας κτήσης και γι’ αυτό δεν ευθύνονται μόνο οι πολίτες αλλά κυρίως η πολιτεία, η οποία έχει την εξουσία, επιβάλλει πρόστιμα και παραβάσεις, επιβάλλει την τάξη σχεδόν πάντα όταν και όπου το επιθυμεί. Μήπως η ανοχή της πολιτείας σε αυτή την «μικρή» παραβίαση του ελεύθερου δημόσιου χώρου έχει ως επακόλουθο την μεγαλύτερη παραβίαση που συντελείται στην δημόσια κτήση, η οποία με αντισυνταγματικό πιθανότατα τρόπο εκποιείται; Η οικονομική και αξιακή κρίση που βιώνουμε μάλλον εντείνεται από την ατιμωρησία στην παραβίαση των πεζοδρομίων από μηχανές και αυτοκίνητα.
Μήπως το «δε βαριέσαι, τώρα πρόβλημα είναι η μηχανή πάνω στο πεζοδρόμιο;», μας έφερε στο σημείο να είμαστε η πρώτη χώρα στην Ευρώπη σε θύματα τροχαίων δυστυχημάτων; Μήπως το «δε βαριέσαι» για το ένα ή το άλλο πρόβλημα ή το να δηλώνουμε με την πρώτη ευκαιρία πως «τίποτα δεν γίνεται» μας έφερε στο σημείο πολύ συχνά να γεμίζουν με σκουπίδια τα πεζοδρόμια και κατά συνέπεια να ζούμε σε βρώμικες πόλεις;
Καθημερινά κόβεται το ρεύμα σε 1.000 σπίτια συμπολιτών μας (Νοέμβριος 2012). Ποιος αποκλείει την πιθανότητα αργά ή γρήγορα να κοπεί το ρεύμα και στο δικό του σπίτι; Μήπως ο πολίτης αν συνεχίσει να μένει αμέτοχος και αδιάφορος στα ζητήματα της καθημερινής του ζωής, όπως αυτό της παραβίασης των πεζοδρομίων από μηχανές και αυτοκίνητα, μένει μόνος και απροστάτευτος απέναντι σε μια πολιτεία, η οποία με τη στάση της έχει δείξει πως δεν είναι σε θέση να τον στηρίξει; Ο δημόσιος χώρος παύει να είναι δημόσιος όταν παραβιάζεται.
Ο πιο οικονομικός, φιλικός στο περιβάλλον, σίγουρος και αλληλέγγυος τρόπος μετακίνησης είναι με τα μέσα μαζικής συγκοινωνίας. Στην πόλη της Θεσσαλονίκης έχουμε τα λεωφορεία. Κατά τα τελευταία χρόνια έχουν βελτιωθεί οι υπηρεσίες τους, μπορούν να γίνουν ακόμη καλύτερες, σε σύντομο χρόνο και χωρίς πολλά χρήματα (βλ. ΕΣΠΑ).
Μάλλον έχουμε χρέος να κάνουμε την καθημερινότητά μας ανθρώπινη. Για να γίνουν καλύτερα τα πράγματα χρειάζεται διαρκής κινητοποίηση των πολιτών.
ΥΓ. Είναι αξιοπρόσεκτο ειδικά στο κέντρο της Θεσσαλονίκης πως οι μηχανές που παραβιάζουν τα πεζοδρόμια ανήκουν συνήθως στην κατηγορία πολυτελείας.
Με εκτίμηση,
Χρίστος Καλλίτσης δημοσιογράφος - σκηνοθέτης
Τ.Θ.10107 Τ.Κ. 54110 Θεσσαλονίκη

Πέμπτη 29 Νοεμβρίου 2012

e-mail που σταλθηκε 29/11/2012


Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΑ ΧΑΤΖΗ
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΣΤΗ ΘΕΣ/ΝΙΚΗ
-----------------------------------------------------------------------------------
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 30/11 ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΕΞΩ
ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ (ΚΕΝΤΡΟ)
ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 11:00 ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
--
ΣΑΒΒΑΤΟ 01/12 ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΕΞΩ
ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ (ΚΕΝΤΡΟ)
ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 11:00 ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Τρίτη 27 Νοεμβρίου 2012

e-mail που σταλθηκε 27/11/2012


Αστυνομία και ΜΑΤ βασανίζουν μετανάστες και αγωνιστές
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΑΙΣΧΟΣ ΤΩΝ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΩΝ
Οι πληροφορίες που ήρθαν πρόσφατα στο φως για περιπτώσεις αστυνομικής βίας και ληστειών σε βάρος μεταναστών, για εξευτελισμούς ακόμα και βασανιστήρια σε μετανάστες από «όργανα της τάξης», δείχνουν ολοκάθαρα την κτηνωδία του κράτους έκτακτης ανάγκης, που καθημερινά οικοδομείται, και των μηχανισμών του. Χαρακτηριστικό είναι ότι, σύμφωνα με καταγγελία της Πακιστανικής Κοινότητας Ελλάδας, στις 14/8/2012 -τις μέρες της επιχείρησης-πογκρόμ «Ξένιος Δίας»- αστυνομικοί του Α.Τ. Αιγάλεω πίεζαν με πένσα τα δάχτυλα κρατουμένου μετανάστη. Σε άλλη περίπτωση (στις 25/7, στην οδό Λιοσίων) αστυνομικοί εισέβαλαν σε σπίτι μετανάστη και άρχισαν να τον χτυπούν και να τον εκβιάζουν για να τους δώσει χρήματα. Στη συνέχεια τον πέταξαν από το μπαλκόνι!
Οι καταγγελίες έρχονται σε συνέχεια των δεκάδων περιπτώσεων που έχουν καταγραφεί το προηγούμενο διάστημα, όπου η ΕΛ.ΑΣ. εμπλέκεται σε βασανισμούς μεταναστών αλλά και αγωνιστών. Όπως για παράδειγμα τους βασανισμούς στη ΓΑΔΑ των 15 συλληφθέντων της αντιφασιστικής μοτοπορείας. Αλλά και η πρόσφατη βάναυση καταστολή μεταναστών, που διαμαρτύρονταν για τις απάνθρωπες συνθήκες κράτησής τους στα «κέντρα κράτησης» - στρατόπεδα συγκέντρωσης σε Κόρινθο και Κομοτηνή.
Παράλληλα, ατιμώρητες και ανεξέλεγκτες, με την ανοχή και κάλυψη του κατά τ' άλλα «δημοκρατικού» κράτους, συνεχίζονται οι εκατοντάδες δολοφονικές επιθέσεις της φασιστικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής ενάντια σε μετανάστες αλλά και σε μέλη αριστερών οργανώσεων, συνδικαλιστές, αγωνιστές. Είναι η άλλη όψη της «επίσημης» καταστολής των διαδηλώσεων με χημικά και ξυλοδαρμούς, των πογκρόμ εναντίων μεταναστών όπως ο «Ξένιος Δίας» κ.α.
ΚΑΤΩ Η ΝΕΑ ΧΟΥΝΤΑ - ΚΑΤΩ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ «ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ»
Η προσπάθεια καθιέρωσης των βασανιστηρίων από την ΕΛ.ΑΣ. μέσα ή έξω από τα αστυνομικά τμήματα, απέναντι σε μετανάστες ή αγωνιστές, δεν είναι απλά μια εκτροπή ή αυθαιρεσία μεμονωμένων αστυνομικών που σχετίζονται με την Χρυσή Αυγή, όπως θελει να μας πείσει η κυβέρνηση και ο υπουργός «προστασίας του πολίτη» Δένδιας. Είναι αποτέλεσμα της κεντρικής πολιτικής των κυβερνήσεων για σκλήρυνση της καταστολής ενάντια στον «εσωτερικό εχθρό», που είναι οι οι εργαζόμενοι, η νεολαία, οι μετανάστες, τα φτωχά λαϊκά στρώματα και οι αγώνες τους. Για να παραμένουν στην εξουσία μισητές κυβερνήσεις, όπως και η τρικομματική, αυτές οι Νέες Χούντες που επιβάλλουν τα βάρβαρα Μνημόνια της κοινωνικής καταστροφής, χρειάζονται ένα κράτος «έκτακτης ανάγκης» που θα τρομοκρατεί όλους τους «από κάτω», ενόψει της γιγαντιαίας κοινωνικής σύγκρουσης που έρχεται. Γι' αυτό φτιάχνουν ένα τοπίο μόνιμης ανασφάλειας και φόβου, εκφασισμού και κανιβαλισμού της κοινωνίας, για να επιβληθεί ένας κρατικός μηχανισμός που θα επεμβαίνει ολοένα και πιο ωμά, απροκάλυπτα και βίαια.
Τα βασανιστήρια, το κράτος «έκτακτης ανάγκης» και οι φασιστικές συμμορίες μπορούν να αντιμετωπιστούν μόνο με την δράση, αυτοοργάνωση και αυτοάμυνα του ίδιου του εργατικού κινήματος, με μαζικές, ενωτικές, αποφασιστικές κινητοποιήσεις, με την οργάνωση της αυτοάμυνάς μας, με κοινό αγώνα ντόπιων και μεταναστών. Η πάλη για την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ατομικών ελευθεριών, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, ενάντια στην κτηνωδία της νέας γενιάς βασανιστών που εκπαιδεύει η Αστυνομία, είναι θέμα ζωής ή θανάτου για τους εργαζόμενους και τη νεολαία.
ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ
- Άμεση τιμωρία των ενόχων. Να παραιτηθεί ο Δένδιας.
- Να σταματήσουμε την κτηνωδία των βασανιστήρια σε βάρος μεταναστών και αγωνιστών.
- Να οργανώσουμε την αυτοάμυνα και αλληλεγγύη του κινήματος, απέναντι στην Αστυνομία και τις ναζιστικές συμμορίες.
- Να σταματήσουμε τα πογκρόμ. Όχι στην αστυνομοκρατία.
- Με ανυποχώρητους αγώνες να καταργήσουμε τα Μνημόνια και το κράτος «έκτακτης ανάγκης».
Ο.Κ.Δ.Ε. Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας
www.okde.gr - ergatikipali@okde.gr

Πέμπτη 22 Νοεμβρίου 2012

e-mail που σταλθηκε 22/11/2012


Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΑ ΧΑΤΖΗ
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΣΤΗ ΘΕΣ/ΝΙΚΗ
-----------------------------------------------------------------------------------
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 23/11 ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΕΞΩ
ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ (ΚΕΝΤΡΟ)
ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 11:00 ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
--
ΣΑΒΒΑΤΟ 24/11 ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΕΞΩ
ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΣΟΦΟΥΛΗ (ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ)
ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 11:00 Α-Β ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ

Δευτέρα 19 Νοεμβρίου 2012

e-mail που σταλθηκε 19/11/2012


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΟΚΔΕ ΓΙΑ ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ ΣΕ ΑΠΘ ΚΑΙ ΟΤΑ
18Νοέμβρη 2012
Η άθλια συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ ψήφισε το Μνημόνιο III, ένα κυριολεκτικό κομμάτιασμα κάθε εργατικού δικαιώματος και κάθε κοινωνικής κατάκτησης. 153 νεοφιλελεύθεροι υπηρέτες του Κεφαλαίου ψήφισαν την καταδίκη της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμμάτων σε θάνατο. Με 30% ανεργία θέλουν να απολύσουν πολλές χιλιάδες εργαζόμενους του δημόσιου τομέα, ενώ καταργούν την υποχρεωτική επιβολή του νέου κατώτατου μισθού (480 καθαρά) στους εργοδότες, τη στιγμή που οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα έχουν γίνει φιλοδώρημα για όσους ακόμα πληρώνονται. Χωρίς φάρμακα, χωρίς θέρμανση, χωρίς επαρκές φαγητό, μας οδηγούν στον αφανισμό για να σώσουν τις τράπεζες, τους τοκογλύφους, το ολότελα σάπιο καπιταλιστικό και πολιτικό σύστημά τους.
Για να μας οδηγήσουν στην καταστροφή υπερασπίζουν τις πολιτικές τους με τις συμμορίες των ΜΑΤ-ΔΙΑΣ, Χρυσής Αυγής, με στημένες συλλήψεις-δίκες, με εφαρμογή λογοκρισίας και απαγορεύσεις συγκεντρώσεων, με κρατική βία και καταστολή. Την ίδια ώρα που πασάρουν όνειρα για ανάπτυξη (με το ξεπούλημα της εργατικής τάξης σαν δούλους σε κάθε COSCO),εφαρμόζουν ένα κράτος «έκτακτης ανάγκης».
- Μετά την ολότελα δίκαιη παρέμβαση των εργαζομένων των ΟΤΑ ενάντια στον Φούχτελ (αρχιτέκτονα των απολύσεων) στη ΔΕΘ στις 15/11, στις16/11 η αστυνομία συνέλαβε τρεις συναδέλφους - συναγωνιστές. Δύο εργαζόμενους των ΟΤΑ και έναν εκπαιδευτικό τον οποίο συνέλαβαν μέσα στο σχολείο του. Αφού τους κράτησαν όλο το βράδυ, επιχείρησαν να τους περάσουν αυτόφωρο κεκλεισμένων των θυρών και χωρίς να έχουν πάρει δικηγόροι τις δικογραφίες!
Το πραξικόπημα δεν πέρασε! Η δίκη θα γίνει Δευτέρα 19/11 και θα είμαστε όλοι εκεί (κάλεσμα ΟΤΑ για 12μ. Δικαστήρια Θεσσαλονίκης).
- 17 Νοέμβρη. Στο τέλος της πορείας, φοιτητές σχηματίζουν αλυσίδες περιφρούρησης της υπο κατάληψης Πρυτανείας από τους απεργούς εργολαβικούς εργαζόμενους του ΑΠΘ, για ευνόητους λόγους.
ΜΑΤ κυνηγώντας υποτίθεται ταραξίες, εισβάλουν στο πανεπιστήμιο από δύο πλευρές πετώντας δακρυγόνα, χτυπούνε τους φοιτητές και συλλαμβάνουν δεκαέξι μέλη φοιτητικών συλλόγων. Την ώρα των συλλήψεων τα ΜΑΤ ξυλοκοπούν τους φοιτητές με αποτέλεσμα τρεις συναγωνιστές να πάνε στο νοσοκομείο για ράμματα και περίθαλψη.Οι συναγωνιστές αφέθηκαν το μεσημέρι στις 18/11 και θα έχουν τακτική δικάσιμο με τις «συνήθεις κατηγορίες» στις 19/12.Μα σημειώσουμε πως η αστυνομία εισέβαλλε στο ΑΠΘ χωρίς καν να ενημερώσει τον εισαγγελέα.
- Παρόμοιο ζήλο δείχνει ενάντια σε όλες τις εργατικές κινητοποιήσεις όπως στα φροντιστήρια Μπαχαράκη. Δύο διμοιρίες ΜΑΤ εκδιώκουν και απειλούν με νέες συλλήψεις (υπάρχουν ήδη τρεις διωκόμενοι) τα μέλη του Σωματείου Μισθωτών Εκπαιδευτικών Θεσσαλονίκης(Σ.Μ.Ε.Θ.) κάθε φορά που επιχειρούν να πλησιάσουν το φροντιστήριο για παρέμβαση υπέρ απολυμένου συναδέλφου. Δικαστήριο κατά του Εργοδότη Δευτέρα 19/11/2012. Κάλεσμα του Σ.Μ.Ε.Θ. για συγκέντρωση στα δικαστήρια στις 9π.μ.
Σε όλες τις δίκες, σε κάθε δίωξη συναγωνιστή θα είμαστε όλοι εκεί για να υπερασπίσουμε το δικαίωμα στον αγώνα και στη ζωή. Πολύ περισσότερο να είμαστε ενεργοί σε κάθε χώρο εργασίας και νεολαίας, οργανώνοντας την Απεργία διαρκείας για να διώξουμε την συγκυβέρνηση της χρεοκοπίας και τα Μνημόνιά της, οργανώνοντας τον αγώνα για να απαλλαγούμε από τον χρεοκοπημένο καπιταλισμό πριν μας πεθάνει!
Συγκέντρωση19/11/2012 από τις 9π.μ. στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης.
Οργάνωση Κομουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας
www.okde.gr – ergatikipali@okde.gr

e-mail που σταλθηκε 19/11/2012


Για τις άθλιες επιθέσεις των σταλινικών του ΚΚΕ - Ανακοίνωση της ΟΚΔΕ
Στα μέσα Οκτώβρη 2012, κυκλοφόρησε στη Θεσσαλονίκη ένα κατάπτυστο κείμενο της ηγεσίας του ΣΕΤΕΠΕ (Συνδικάτο Εργατοϋπαλλήλων Τουριστικών Επισιτιστικών Επιχειρήσεων Θεσσαλονίκης-Πιερίας-Χαλκιδικής), που ελέγχεται από το ΚΚΕ. Μ’ αυτό καταγγέλλουν: «…τη συμμορία της ΟΚΔΕ, που με μηχανισμούς που μας θυμίζουν μαύρες εποχές, εισέβαλαν (στις 10/10/12) δια της βίας στα γραφεία του Συνδικάτου μας. Τραμπούκισαν συνάδελφό μας… κλέψανε… αρχεία του συνδικάτου στα οποία δεν έχουν πρόσβαση λόγω των γνωστών σχέσεων που έχουν με εργοδότες αλλά και με εργατοπατέρες του κινήματος.». Λίγο παρακάτω, η ίδια «ηγεσία» συνεχίζει το παραλήρημά της, καταγγέλλοντας την ΟΚΔΕ ότι «(αφού έβγαλαν φωτοτυπίες)… επέστρεψαν μαζί με άλλα μέλη της συμμορίας τους… και επιτέθηκαν φραστικά και όχι μόνο, σηκώνοντας καρέκλες και τραμπουκίζοντας στον ίδιο τον πρόεδρο, μέλη της διοίκησης και άλλα μέλη του συνδικάτου».
Στη συνέχεια, αφού χαρακτηρίζουν την ΟΚΔΕ, την Αντεπίθεση στον Επισιτισμό (συνδικαλιστική παράταξη της ΟΚΔΕ στον κλάδο) και τους δύο εκλεγμένους της στο ΔΣ σαν «κατακάθια του κινήματος, που απ’ όπου κι αν έχουν περάσει … δεν έχουν αφήσει τίποτε άλλο παρά μόνο στάχτες και κουρνιαχτό…», τους προσάπτει επίσης ότι «… έχουν ένα και μόνο αυτοσκοπό… να κάνουν ζημιά στο Συνδικάτο… με την πολύ συγκεκριμένη καθοδήγηση και στήριξη των ξεπουλημένων εργατοπατέρων του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ…». Σαν οργάνωση έχουμε να σημειώσουμε τα εξής:
Καταρχήν, τι έγινε στις 10/10/12. Τα δύο εκλεγμένα μέλη της Αντεπίθεσης επισκέφτηκαν τα γραφεία του Συνδικάτου, για να μάθουν αν και πότε θα γίνονταν εκλογές και εκλογοαπολογιστική συνέλευση, πράγματα που η σταλινική πλειοψηφία απέκρυπτε. Επίσης, απαίτησαν, για πολλοστή φορά, να τους δοθούν κλειδιά των γραφείων του Συνδικάτου καθώς και το μητρώο μελών (όπως έχει δικαίωμα κάθε μέλος σωματείου), τα οποία μητρώα (αλλά και κλειδιά) οι σταλινικοί στερούν ή κρύβουν παράνομα και πραξικοπηματικά. Στο γραφείο παρευρισκόταν μέλος της ΚΝΕ, που δεν μπορούσε ή δεν ήθελε να ενημερώσει τους συντρόφους, που φεύγοντας πήραν αντίγραφο του μητρώου μελών για να το φωτοτυπήσουν (ώστε να μπορούν να επικοινωνούν με όλα τα μέλη του Συνδικάτου), ενημερώνοντας ότι θα το επιστρέψουν άμεσα, όπως και έγινε.
Η «ηγεσία» του ΣΕΤΕΠΕ επιτέθηκε στην Αντεπίθεση και στην οργάνωσή μας γιατί ενόψει των εκλογών του Συνδικάτου, δεν έχει να επιδείξει τίποτα αγωνιστικό, ενώ η Αντεπίθεση έχει πρωτοστατήσει σε σειρά δυναμικών αγώνων (Banquet, Goody’s, Applebee’s, Καφεναί, Χατζή κ.α.).
Σε σχέση με την καταγγελία τους, θα ταίριαζε η παροιμία «φωνάζει ο κλέφτης, για να φοβηθεί ο νοικοκύρης». Αντί ν’ απολογηθούν, τόσο για το ότι απέκρυπταν την εκλογοαπολογιστική συνέλευση αλλά και τις ίδιες τις εκλογές, όσο και για το ότι δεν αφήνουν εκλεγμένα μέλη του ΔΣ του Συνδικάτου να έχουν ελεύθερη πρόσβαση στα γραφεία και στα μητρώα μελών, εκδίδουν (συνεδριάζοντας στα κρυφά) μια καταγγελία και μετατρέπουν το θύμα σε θύτη.
Η συγκεκριμένη συμπεριφορά, το ψέμα, η δυσφήμιση, η συκοφαντία και η καταπάτηση κάθε ίχνους εργατικής δημοκρατίας από τους σταλινικούς του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ, ήταν και είναι συνηθισμένη. Αυτοί επικράτησαν ιστορικά πάνω στο πτώμα της εργατικής δημοκρατίας, αυτοί είχαν επιβάλλει παγκόσμια μια σχολή κατάπνιξης και κατάργησης κάθε ίχνους εργατικής δημοκρατίας, αυτοί είχαν και έχουν μια εξίσου απαράδεκτη πρακτική και τακτική στους χώρους δουλειάς, σε σωματεία και συνδικάτα. Πρακτική και τακτική που είναι τουλάχιστον ακατανόητη έως αποκρουστική και αηδιαστική, ακόμη και για ανθρώπους/εργαζόμενους που πιθανά να είναι κοντά τους.
Ακόμα πιο αηδιαστικό και αποκρουστικό είναι το γεγονός ότι η «ηγεσία» του ΣΕΤΕΠΕ έστειλε άλλα μέλη του Συνδικάτου ή παρατρεχάμενούς τους να μοιράσουν αυτή την κατάπτυστη και άθλια καταγγελία, στην οποία είχαν γράψει και τα ονόματα των δύο εκλεγμένων με την Αντεπίθεση, στα μαγαζιά που αυτοί δουλεύουν αλλά και στα μαγαζιά όπου υπάρχουν κινητοποιήσεις και στις οποίες συμμετέχουν οι συγκεκριμένοι σύντροφοι. Αναρωτιόμαστε, λοιπόν, αν αυτό δεν είναι δοσιλογισμός και πρακτική που θυμίζει όντως μαύρες εποχές και μέρες, τότε τι είναι;
Μόνο τους τελευταίους μήνες, στη δική μας αντίληψη έχουν πέσει άλλες 3 τέτοιου είδους συμπεριφορές. Πρώτη περίπτωση, στις εκλογές του Σωματείου Εμποροϋπαλλήλων, πάλι στη Θεσσαλονίκη και πάλι για την Αντεπίθεση και συναγωνιστές μας, οι οποίοι καθυβρίστηκαν και χαρακτηρίστηκαν σαν «απεργοσπάστες», σαν «παιδιά των εργοδοτών» και σαν «αγαπημένα παιδιά των κυβερνητικών συνδικαλιστών του ΕΚΘ…», γιατί τόλμησαν να… κατέβουν με δικό τους ψηφοδέλτιο στις εκλογές – τις οποίες εκλογές πάλι η ηγεσία του ΠΑΜΕ απέκρυπτε! Δεύτερη περίπτωση, πριν από λίγες ημέρες σε δημοσίευμα/καταγγελία στο Ριζοσπάστη (3/11/12) χαρακτηρίζεται σαν εργοδοτική η παράταξη «Ταξική Ενότητα», την οποία στηρίζει το ΝΑΡ, στις εκλογές του σωματείου της μεταλλουργικής βιομηχανίας SPIDER στα Γιάννενα. Τρίτη περίπτωση, στις 26/9, σε απεργιακή συγκέντρωση στη Σάμο, κεντρικός ομιλητής-φοιτητής από το ΚΚΕ, με αφορμή προκήρυξη της ΟΚΔΕ που διακινούσε σύντροφος, είπε από το βήμα ότι σε όποιον «δεν αρέσει» το ΠΑΜΕ, θα διώχνεται από τις συγκεντρώσεις με τις κλωτσιές!
Οι σταλινικοί του ΚΚΕ ξέρουμε καλά ότι δεν ενοχλούνται ούτε μόνο από το ότι η Αντεπίθεση τους έχει σε αρκετές περιπτώσεις υπερκεράσει, ούτε μόνο από το ότι η ΟΚΔΕ είναι μια διαφορετική φωνή. Η ΟΚΔΕ αποτελεί γι’ αυτούς «κόκκινο πανί», ιδίως τώρα, με την άνοδο των αγώνων του εργατικού κινήματος. Γιατί η ΟΚΔΕ έχει βαθιές ρίζες στην ιστορία του εργατικού, επαναστατικού και κομμουνιστικού κινήματος, στην υπεράσπιση της Οκτωβριανής επανάστασης και του Μπολσεβικισμού, στην αντίσταση στην σταλινική δικτατορία, στην αντίσταση στον σταλινικό εκφυλισμό του ΚΚΕ τις δεκαετίες του 1920 και 1930 με επικεφαλής τον Παντελή Πουλιόπουλο (που υπήρξε και ο πρώτος γραμματέας του ΚΚΕ), στη δημιουργία του τροτσκιστικού ρεύματος και της 4ης Διεθνούς. Αλλά και γιατί η ΟΚΔΕ, εφαρμόζοντας έμπρακτα την πολιτική της, δεν διστάζει να έρθει σε σύγκρουση με την προδοτική πολιτική της ηγεσίας του ΚΚΕ, όπως αυτή εκδηλώνεται συγκεκριμένα μέσα στο κίνημα, σε σωματεία κ.λπ.
Γι’ αυτό τα σταλινικά απολιθώματα του ΚΚΕ έχουν διαπαιδαγωγηθεί μ’ ένα απίστευτο μένος και μίσος απέναντι στους Τροτσκιστές, γιατί αυτοί ακριβώς οι Τροτσκιστές ήταν και είναι οι πιο συνεπείς υπερασπιστές της εργατικής δημοκρατίας και της παγκόσμιας επανάστασης, πράγμα που τους στοίχισε αμέτρητες θυσίες και κυνηγητά τόσο από τους αστούς όσο και από τους ίδιους τους σταλινικούς.
Ακόμη, πρέπει να σημειώσουμε ότι η συγκεκριμένη επίθεση ενάντια στην οργάνωσή μας, με τους χαρακτηρισμούς περί «συμμορίας» κ.λπ. δείχνει ότι ίσως επιχειρείται από τον μηχανισμό του ΚΚΕ η καλλιέργεια κλίματος για να περάσουν και σε μεγαλύτερες επιθέσεις. Βέβαια, δεν αποκλείεται αυτοί οι χαρακτηρισμοί να «ξέφυγαν», από υπερβάλλονται ζήλο ή λόγω πανικού από τη συνεχιζόμενη συρρίκνωση του ΚΚΕ. Στην περίπτωση του επισιτισμού, δεν αποκλείεται σ’ αυτό τον πανικό να έχει συμβάλλει και το ότι δεν μπόρεσαν να κρατήσουν το «απαραβίαστο-άβατο» σ’ έναν χώρο που θεωρούν «τσιφλίκι» του. Πιθανόν και γι’ αυτό από την αναδημοσίευση της καταγγελίας στο Ριζοσπάστη να είχαν κοπεί οι πιο σκληρές εκφράσεις.
Για το ενδεχόμενο να θελήσουν οι σταλινικοί του ΚΚΕ συνειδητά «να χοντρύνουν το παιχνίδι», του ενημερώνουμε πως έχει περάσει ανεπιστρεπτί η εποχή που μπορούσαν να καταπνίγουν κάθε φωνή μέσα στο κίνημα, να καταργούν κάθε ίχνος εργατικής δημοκρατίας, να «επιλέγουν» ανεξέλεγκτα σε ποιους θ’ ανοίγουν τις πόρτες των σωματείων. Πως μ’ αυτές τις μεθόδους δεν θα σταματήσουν την πολιτική και κινηματική συρρίκνωσή τους, δίκαιη ανταμοιβή για τις αναρίθμητες προδοσίες του ΚΚΕ στο εργατικό και επαναστατικό κίνημα.
Αλλά και πέρα από αυτά, το ΚΚΕ δεν έχει να δώσει τίποτα πλέον στο ίδιο το εργατικό κίνημα. Το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ ακολουθούν μια διασπαστική και καταστροφική πολιτική και τακτική, δεν οργανώνουν την αντίσταση των μαζών, τα αναβάλλουν όλα για μια «Λαϊκή Εξουσία» που θα προκύψει με παρθενογένεση – και κατακεραυνώνουν, καθυβρίζουν και κατασυκοφαντούν κάθε διαφορετική φωνή. Όχι μόνο δεν μπορεί ν’ αναγνωρίσει και ν’ αποδεχτεί, στο πλάι του συναγωνιστές, συνάδελφους κ.λπ. με διαφορές ή διαφωνίες, αλλά ακόμη και τα ίδια τα κινήματα ή τις μάζες τις κατακεραυνώνει καθημερινά. Ό,τι δεν ελέγχει, το καταγγέλλει άμεσα ή έμμεσα, όπως την Κερατέα, τους 300 μετανάστες, τους «αγανακτισμένους» κ.λπ. Μετά τα αποτελέσματα των εκλογών στις 6 Μάη, η ίδια η γ.γ. και η ΚΕ του ΚΚΕ κατακεραύνωναν τις μάζες, ζητώντας τους «να διορθώσουν την ψήφο τους». Μην ξεχνάμε επίσης ότι αυτό το κόμμα, αυτή η «ηγεσία», πριν από έναν χρόνο, προστάτευε τη Βουλή και όσους ψήφιζαν το μεσοπρόθεσμο, τον Οκτώβρη του 2011. Το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ, η υπεύθυνη δύναμη, προστάτευε τον αστικό ορνιθώνα!
Θα πρέπει να σημειώσουμε και κάτι ακόμα. Σε σχέση με τις καταγγελίες για την «συμμορία της ΟΚΔΕ», είναι τουλάχιστον αξιοπερίεργη η σύμπτωση απόψεων εργοδοτών, βουλευτών και υπουργών, της ΝΔ ή του ΠΑΣΟΚ, γι’ αυτό τον χαρακτηρισμό προς την οργάνωσή μας. Τα τελευταία χρόνια, διάφοροι εργοδότες, από διάφορους εργασιακούς χώρους, αλλά και βουλευτές όπως ο κ. Καράογλου της ΝΔ ή ο υπουργός Δημόσιας τάξης κ. Παπουτσής, κατά τις κινητοποιήσεις στο BANQUET, με τον πλέον επίσημο τρόπο και δημόσια, στην ίδια τη βουλή, αναρωτιόντουσαν ή έθεταν ερωτήματα τέτοιου είδους. Για το «αν υπάρχει και δρα στη Θεσσαλονίκη μια ομάδα (η Αντεπίθεση) που πλήττει τους υγιείς επιχειρηματίες του κλάδου».
Όχι μόνο δεν αποδεχόμαστε κανέναν από τους χαρακτηρισμούς των σταλινικών του ΚΚΕ, αλλά τους επιστρέφουμε σ’ αυτούς, γιατί ξέρουμε και πιστεύουμε ότι σ’ αυτούς ανήκουν και αξίζουν. Ακόμα πιστεύουμε ότι η ρετσινιά του ψεύτη, του συκοφάντη και του συνεργού με την εργοδοσία δεν αξίζει στο συνδικάτο συνολικά, στο ΣΕΤΕΠΕ. Αυτοί οι χαρακτηρισμοί βαρύνουν εξολοκλήρου όσες και όσους «συνδικαλιστές», «παρατάξεις» και «ηγεσίες» εμπνεύστηκαν, οργάνωσαν και ολοκλήρωσαν όλη την αθλιότητα αυτής της καταγγελίας. Τέλος, νιώθουμε περήφανοι γιατί δεν μας βαραίνει καμιά προδοσία αλλά και γιατί με το πρόγραμμά μας, την πρότασή μας και την δράση μας χαράσσουμε τη διέξοδο στη σημερινή κρίση και καταστροφή που μας απειλεί. Εργατική Δημοκρατία τώρα στους χώρους της δουλειάς, σε σωματεία, συνδικάτα, γειτονιές, σχολεία και σχολές. Εργατική Δημοκρατία στους αγώνες και για τους αγώνες, ενάντια στο σάπιο καπιταλιστικό σύστημα αλλά και ενάντια στις σάπιες ηγεσίες, στις σάπιες συνήθειες του ατομισμού, του συντεχνιασμού και του κατακερματισμού. Εργατική Δημοκρατία, τώρα μέσα στο κίνημα, για την Εργατική Δημοκρατία αύριο σε όλη τη κοινωνία.
Νοέμβριος 2012
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ ΔΙΕΘΝΙΣΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ

Πέμπτη 15 Νοεμβρίου 2012

e-mail που σταλθηκε 15/11/2012


ΣΤΟN ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΗ
ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΟΥΜΕ ΜΕ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΤΟΥΣ
ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΙΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ
39 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, η εργατική τάξη, η νεολαία και τα φτωχά λαϊκά στρώματα απειλούμαστε από την καπιταλιστική κρίση και τις βάρβαρες πολιτικές της εσωτερικής και εξωτερικής τρόικας. Η φτώχεια και η πείνα, η μετατροπή των εργαζομένων σε δουλοπάροικους, η καταστροφή των νέων γενιών όπως σε περίοδο πολέμου, είναι στην ημερήσια διάταξη. Όλες οι κατακτήσεις του Πολυτεχνείου και των μετέπειτα αγώνων βαφτίζονται από την άθλια αστική προπαγάνδα «προνόμια» και καταργούνται με γοργούς ρυθμούς απειλώντας πια την ίδια την επιβίωσή μας.
Το 3ο Μνημόνιο μάς απειλεί με νέα δραματική πτώση του βιοτικού επιπέδου, νέα αύξηση της ανεργίας, απαλλοτρίωση της ατομικής περιουσίας μας μέσω της άγριας φορολογίας και των χαρατσιών, κατεδάφιση των εργασιακών δικαιωμάτων (Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, πενθήμερου-8ωρου, αποζημιώσεων και προστασίας από τις απολύσεις κ.α.), κατάρρευση των συστημάτων υγείας, παιδείας, ασφάλισης και πρόνοιας, εκποίηση της δημόσιας περιουσίας. Όλα αυτά, αν καταφέρουν να τα εφαρμόσουν, θα επιφέρουν, μαζί με τα προηγούμενα μέτρα, μια πρωτοφανή εξαθλίωση του ελληνικού λαού με διαστάσεις τεράστιας ανθρωπιστικής κρίσης. Τα χρήματα που δίνει η τρόικα αλλά και τα έσοδα του προϋπολογισμού θα μπαίνουν σε ειδικό λογαριασμό και θα τα διαχειρίζονται οι δανειστές. Θα αποπληρώνουν τα «δάνειά τους» χωρίς βέβαια να αφήνουν τίποτα για τις ανάγκες μας.
Το καπιταλιστικό σύστημα καταρρέει. Το πολιτικό τους σύστημα είναι σάπιο. Ο ελληνικός καπιταλισμός έχει ήδη χρεοκοπήσει, με την βιομηχανική παραγωγή να παρουσιάζει πτώση 8-10% για το 2011, ενώ στην πενταετία 2007-2012 γύρω στο 35-38% και τις επενδύσεις να έχουν συντριβεί, το ΑΕΠ να μειώνεται κατά 7,1% το 2011 και κατά 25% την πενταετία 2008-12. Η ανεργία εκτοξεύεται κάθε μήνα και πλέον σχεδόν μόνο ένας στους τρεις εργάζεται (με κανονική ή μερική απασχόληση). 440 χιλιάδες οικογένειες δεν έχουν ούτε έναν απασχολούμενο. Το δημόσιο χρέος, παρά το πρόσφατο κούρεμα, αυξάνει, ενώ οι τράπεζες, παρά τα μνημόνια και τη συνεχή ενίσχυση, είναι χρεοκοπημένες. Η κρίση του ελληνικού καπιταλισμού δεν είναι αναστρέψιμη ούτε διαχειρίσιμη.
Ακόμη περισσότερο που η παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία μπαίνει σε νέα ύφεση, με την Ε.Ε. να βρίσκεται στη χειρότερη θέση. Αυτό είναι που προκαλεί και τις αντιθέσεις μέσα στην Ε.Ε. και στη γερμανική αστική τάξη για το αν θα συνεχίζουν να «σώζουν» την Ελλάδα με την παραμονή της στο Ευρώ. Το μόνο σίγουρο είναι ότι κανείς δεν δεσμεύεται πια για την παραμονή της Ελλάδας στο Ευρώ και ας παρακαλάει για το αντίθετο η εσωτερική τρόικα. Η χούντα της συγκυβέρνησης είναι άθλια και επικίνδυνη, βρίσκεται σε αποσύνθεση. Την ώρα που μας εξαθλιώνει και μας φτωχοποιεί, στικάκια με λίστες διαφόρων από τη συμμορία τους, που έβγαλαν τον ιδρώτα και το αίμα μας σε τράπεζες του εξωτερικού, κρύβονται για χρόνια στα συρτάρια υπουργών. Διάφορες λίστες κυκλοφορούν δεξιά κι αριστερά, πρωτοκλασάτοι υπουργοί της δεξιάς φέρονται εμπλεκόμενοι σε ξέπλυμα μαύρου χρήματος κ.α. Το πολιτικό σύστημα διαχέει την βρώμα της αποσύνθεσης και της σήψης του. Καμιά μερίδα της αστικής τάξης και των πολιτικών της επιτελείων δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την κρίση-κατάρρευση του καπιταλιστικού συστήματός.
Ακριβώς γι’ αυτό το λόγο και γιατί όλο και λιγότερο πιάνουν οι εκβιασμοί τους (για «φτώχεια και πείνα αν δεν περάσει το 3ο Μνημόνιο» ή «αν φύγουμε από το Ευρώ»), καταφεύγουν σε νέους εκβιασμούς για πραξικοπήματα. Όταν είναι οι ίδιοι που μετέτρεψαν το σύνταγμα και τους νόμους τους σε κουρελόχαρτα, όταν στηρίζονται στους μηχανισμούς καταστολής, στην αστυνομία και πρόσφατα και στον στρατό, για να κυβερνήσουν, με τα ναζιστικά πογκρόμ ενάντια στους μετανάστες εργάτες, με την καταστολή των εργατικών κινητοποιήσεων κ.α. Όταν επιβάλουν ένα κράτος έκτακτης ανάγκης, όταν αφήνουν τη φασιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής ν’ αλωνίζει και την ενισχύουν, ώστε να παίξει το ρόλο της δίπλα στους κρατικούς μηχανισμούς καταστολής, στις συμμορίες των ΜΑΤ και Δίας. Μονόδρομος για τους εργαζόμενους: η οργάνωση και ο συντονισμός των αγώνων, η Γενική Πολιτική Απεργία Διαρκείας, η Εξέγερση παντού!
Στα βήματα και στο πνεύμα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, της ανασυγκρότησης του εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος, που ακολούθησε με τους αγώνες μετά το Πολυτεχνείο, οι εργαζόμενοι και τα φτωχά λαϊκά στρώματα με το «κίνημα των πλατειών», τις Γενικές Απεργίες, την περικύκλωση της Βουλής, την ανυπακοή και τις συνελεύσεις γειτονιών κ.α. αντισταθήκαμε στα βάρβαρα μέτρα. Έχουμε πια μια πλούσια εμπειρία από τους αγώνες αυτούς, ώστε να δώσουμε τη μάχη με καλύτερους όρους απέναντι στο 3ο Μνημόνιο και την εφαρμογή του.
Σήμερα ο αντίπαλος βρίσκεται σε μια διαφορετική κατάσταση από τότε. Το καπιταλιστικό σύστημά τους καταρρέει, το πολιτικό σύστημά τους είναι διεφθαρμένο και σάπιο χωρίς καμιά πρόταση για την επιβίωση και την αναπαραγωγή της κοινωνίας, πέρα από το να μας κάνουν δουλοπάροικους.
Γι’ αυτό οι εργαζόμενοι δεν έχουμε να πιστέψουμε τίποτε από τα ψεύτικα διλήμματά τους, δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτε από αυτούς. Όσο τους αφήνουμε να διαχειρίζονται την κρίση, τόσο ο θάνατός μας είναι στην ημερήσια διάταξη. Οι μάχες που έχουμε να δώσουμε είναι σκληρές και ο δρόμος τού αγώνα μακρύς και δύσκολος. Σ’ αυτό τον δρόμο δεν έχει τίποτε να προσφέρει η συνδικαλιστική γραφειοκρατία, που οδήγησε το συνδικαλιστικό κίνημα σε βαθιά κρίση αναποτελεσματικότητας όλη την προηγούμενη περίοδο. Καλλιέργησε τον εφησυχασμό για διάλογο και τις αυταπάτες για την κρίση του συστήματος, κυρίως όμως διέσπασε τους αγώνες και τους οδήγησε σε ήττες. Και σήμερα αρνείται την Γενική Απεργία Διαρκείας, ενώ δεν οργανώνει τους αγώνες, τους περιορίζει απλώς σε διαμαρτυρίες. Δεν έχει κανένα Πρόγραμμα Σωτηρίας των εργαζομένων από την κρίση και τη βάρβαρη επίθεση.
Στην κατεύθυνση της ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος δεν έχει τίποτε να προσφέρει η διασπαστική πολιτική του ΚΚΕ-ΠΑΜΕ, που αποδυναμώνει τους αγώνες μας και επιδιώκει απλά και μόνο μια εκλογική ενίσχυση του ΚΚΕ. Στην ίδια λογική κινείται και η «αριστερή κυβέρνηση» του ΣΥΡΙΖΑ, που χωρίς να συγκρουστεί με το κέρδος και τη λειτουργία του καπιταλιστικού συστήματος, με την τρόικα-Ε.Ε. και το Ευρώ, υπόσχεται να διαχειριστεί την κρίση του καταρρέοντος καπιταλιστικού συστήματος και, υποτίθεται, να απαλύνει την επίθεση εναντίον των εργαζομένων. Το μόνο που καταφέρνουν οι παραπάνω ρεφορμιστικές πολιτικές είναι να καλλιεργούν τις χειρότερες αυταπάτες, να περιορίζουν τις κινητοποιήσεις σε διαμαρτυρίες, να απογοητεύουν τους εργαζόμενους και τα φτωχά λαϊκά στρώματα με τον ουτοπικό τους χαρακτήρα.
Γιατί η αιτία της κρίσης βρίσκεται στο ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα και τη λειτουργία του με βάση το κέρδος, τόσο στην Ελλάδα όσο και παγκόσμια. Από αυτή την κρίση του δεν πρόκειται να βγει, χωρίς τουλάχιστον να πετύχει συντριπτικές ήττες πάνω στην εργατική τάξη παγκόσμια, και μέσα και από πολέμους. Οι σχεδιαζόμενες ιμπεριαλιστικές επιθέσεις στη Συρία, στο Ιράν κ.α. αποτελούν θανάσιμο κίνδυνο για τον ελληνικό λαό. Γι’ αυτό η επαναστατική ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος αποτελεί τη μόνη διέξοδο για την επιβίωση της κοινωνίας στην Ελλάδα, στην Ε.Ε. και παγκόσμια. Η σοσιαλιστική διέξοδος από την κρίση και η λειτουργία της οικονομίας με βάση τις ανάγκες των ανθρώπων, και όχι του κέρδους των καπιταλιστών, είναι η μόνη λύση για να μην πληρώσουμε εμείς οι εργαζόμενοι με το θάνατο και το αίμα μας την κρίση του καπιταλιστικού συστήματος.
Μαζί με τους αγώνες μας για επιβίωση πρέπει να δημιουργήσουμε και μια επαναστατική δύναμη που θα μπορεί να μας ενοποιεί σαν τάξη, για να μπορούμε να συγκρουστούμε με το αστικό κράτος. Θα προωθεί την αυτοοργάνωσή μας και το να πάρουμε οι ίδιοι στα χέρια μας τους αγώνες και τη λειτουργία της οικονομίας κάτω από τον έλεγχό μας. Οι εργαζόμενοι και η νεολαία πρέπει να παλέψουμε για την επιβίωσή μας άμεσα, με αγώνες δυναμικούς και διαρκείας. Με τη μορφή Γενικής Πολιτικής Απεργίας Διαρκείας. Πρέπει να πάρουμε τους αγώνες στα χέρια μας μέσα από γενικές συνελεύσεις, Επιτροπές Αγώνα και Απεργιακές, συνελεύσεις στις γειτονιές, με τη δημιουργία Κέντρων Αγώνα. Να προωθήσουμε την ενότητά μας, για να συγκεντρώνουμε συνεχώς τις απαραίτητες δυνάμεις για την επίτευξη των στόχων μας. Να παλέψουμε για ένα Πρόγραμμα Σωτηρίας με βασικούς άξονες:  Να φύγουν όλοι όσοι ευθύνονται για τη χρεοκοπία της χώρας και που καθημερινά μας εξαθλιώνουν. Κάτω η άθλια συγκυβέρνηση, έξω η τρόικα.  Κατάργηση όλων των μνημονίων και των βάρβαρων μέτρων.  Διαγραφή του χρέους. Έξω από το ευρώ και την ΕΕ. Πάλη για την Ευρώπη των εργαζομένων.  Εθνικοποίηση των τραπεζών και των τομέων-κλειδιών της οικονομίας χωρίς αποζημίωση και λειτουργία τους κάτω από Εργατικό Έλεγχο.  Συντακτική Συνέλευση  Να οργανώσουμε παντού την αλληλοβοήθεια απέναντι στην κρίση, την αυτοάμυνα του κινήματος από τους μηχανισμούς καταστολής. Έξω οι φασίστες από τις γειτονιές, τα σχολεία, τα νοσοκομεία.
ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΙΕΞΟΔΟ
Ο.Κ.Δ.Ε.
Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας
www.okde.gr - ergatikipali@okde.gr